ဒီည/အခု - ေဆာရီး
မင္း ရင္ဘတ္ကို ဖြင့္ထား ။
မင္း စိတ္မာတိကာမွာ ဘယ္စာမ်က္ႏွာနံပတ္ေတြ
ပါလဲ ငါ့ကို ေျပာ ။ ဟုတ္ျပီ ။
ငါ သိျပီ ။ ငါတို႔ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ျဖတ္သန္းေက်ာ္လြန္ခဲ့တယ္ ။ ငါ့ေခါင္းအံုးေအာက္မွာ
ထည့္သိမ္းထားတဲ့ ေသတၱာထဲ မင္း ၀င္ေနေစခ်င္တယ္ ။
ဒီည/အခု မင္းကို လိုအပ္တယ္ ။
ငါ့ရင္ေခ်ာက္ကမ္းပါး ရဲ ႔ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ၊ ငါ သိတယ္ ။
ကိစၥမရွိဘူး ။ အမွန္ မဟုတ္ရင္ အမွားပဲ ။
ေသခ်ာတာက ၊ ဒီည/အခု မင္းကို လိုအပ္တယ္ ။
မင္းကို ေျပာဖို႔ စကားလံုးေတြ ။
ငါ့ ပါးစပ္က ထုတ္တယ္ ။ ေခါင္းအံုးေအာက္က ေသတၱာ
ထုတ္တယ္ ။ ေသတၱာထဲက စကားလံုးေတြ
မင္းအိမ္ေရွ႕ စာတိုက္ပံုးထဲ ထည့္မယ္ ။
စိတ္ပါရင္ ဖြင့္နားေထာင္လို႔ ရမယ္ ။
တခါတေလက်ေတာ့ ၊ စကားလံုးေတြက
ဆိုးဆိုးရြားရြား မွားယြင္းေနလိမ့္မယ္ ။
အခ်ိန္မီေလး နားလည္ႏိုင္ေကာင္း နားလည္ႏိုင္လိမ့္မယ္ ။
ဒါက ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ၊ ငါတို႔အတြက္ အမွန္တရား ဆိုတာ
ငါတို႔ မ်က္ႏွာဖံုးေတြေပၚမွာပဲ ရွိမယ္ ။
ဒီည/အခု မင္းကို လိုအပ္ေနမလားပဲ ။
ဒါမွမဟုတ္ ၊ အခု မင္းကို ဒီညက လိုအပ္ေနမလားပဲ ။
တေမ့တေမာ ၾကာလြန္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြရယ္ ။
ဒီ့ထက္ပိုျပီး ၊ ေနာက္ဆံုး/အျမဲ ၾကိဳးစားရမွာေတြရယ္ ။
ျပီးေတာ့ ၊ ငါ သိေနတယ္ ။
ငါ လိုအပ္ေနတာက မင္း သံုးတတ္တဲ့ အေပါစားေရေမႊးနံ႔ ျဖစ္တယ္ ။
ငါ ၾကိဳးစတစ္ဖက္ကို ဆြဲထားတယ္ ။
ေျမျပင္အထက္ ဆယ္ေပအကြာမွာ ငါ့ကို ရယူပါ ။
မင္း ဘာေျပာလဲ ဆိုတာ ငါ ၾကားတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ ၊ ငါ့ အသံစနစ္က မင္းနားစည္ေရာက္ေအာင္
မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဘူး ။
မင္း ထြက္သြားလိုက္ ၊ ငါ့ကို အလ်ားလိုက္ ခြဲခ်ျပီး
မင္း ထြက္သြားလိုက္ ။ ခဏေစာင့္ဦး ။
ခြဲမခ်ခင္ ၊ “ေဆာရီး” လို႔ တစ္ခြန္း ေျပာသြား ။
တစ္ဖက္လွည့္ ၊ ေက်ာေပးျပီးမွ ေျပာမယ္လို႔
မေတြးထားနဲ႔ ၊ ငါ့မ်က္လံုးနဲ႔ တည့္တည့္ေန ။
ေနာက္ထပ္ အခြင့္အေရး တစ္ခု ေပးမယ္ ။
ခုန္ခ်လိုက္ ။ မင္းအတြက္ ရိုက္ခ်က္ေကာင္း တစ္ခုပဲ ။
တစ္သက္မွာ တစ္ခါပဲ ခုန္တဲ့ ႏွလံုးသားတစ္ခုကို ပိုက္ျပီး
ရိုက္ခ်က္ေကာင္းေကာင္း ရဖို႔ ၊ မင္း ခုန္ခ်လိုက္ ။
အဲ့ဒါ မင္းအတြက္ အသစ္ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ။
ငါမင္းကို ရဲရဲနီေအာင္ ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့
မီးညြန္႔ တစ္ခုလို ခ်စ္တယ္ ။
ဒါေပမယ့္ ၊ အနီက အျပာေရာင္ ေျပာင္းသြား ။
အဲ့ဒီ မီးညြန္႔က လစ္တမတ္စ္ စကၠဴ ျဖစ္တယ္ ။
မင္း “ေဆာရီး” လို႔ ထပ္ေျပာဦးမယ္ မဟုတ္လား ။
နတ္သမီးတစ္ပါးလို လွလွပပ ျပံဳးရင္းနဲ႔ေလ ။
ေကာင္းကင္ဘံုက မင္းေတြးခ်င္တာေတြးဖို႔
ခြင့္ျပဳထားတယ္ ထင္ပါရဲ ႔ ။
ဒါေပမယ့္ ၊ ငါ ေၾကာက္ တယ္ ။
မင္းပါးစပ္က ထြက္လာမယ့္ “ေဆာရီး” ဆိုတဲ့
စကားလံုးကို ငါ ေၾကာက္ တယ္ ။
ငါ ၾကိဳးစ ႏွစ္ဖက္လံုး ကိုင္ထားမယ္ ။
ေျမျပင္အထက္ ဆယ္ေပအကြာကေန
ငါ့ ကို တံ ေတြး နဲ႔ ေထြး ပါ ။
ဆူးခက္မင္း
ဘယ္သူေျပာလဲ ?
အနက္ေရာင္.....အမည္းေရာင္
အေရာင္မဲ့ရဲြ ့ဟင္းလင္းျပင္၌
ငါဟုထင္ရ လူတစ္ေယာက္၊ ကဗ်ာဟုထင္ရ စာႏွစ္ေၾကာင္း
တခ်ိဳ ့လူေတြ ဂြ၏။
တခ်ိဳ ့လူေတြ ဖြ၏။
နားစြင့္နားဖ်ား ေ၀ဖန္သံမ်ား
ေတာ္ေတာ္ျမင့္တယ္၊ေတာ္ေတာ္နိမ့္တယ္
ပြတယ္၊က်စ္တယ္
ထိတယ္၊ဖြယ္တယ္
ထင္တယ္္္္
ထင္တယ္
မေရရာမူစည္းမ်ဥ္းမ်ား လယ္ကြင္းျပင္ထဲ မခုိ ့တရုိ ့လမ္းေလွ်ာက္
ဘယ္သူ လက္ကျမင္းထားလဲ
ႏြားတစ္ေကာင္ေက်ာမွာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
------------------------
...တခ်ိဳ ့က…
ထြန္ယက္ခက္ေျမမွာ
ထြန္တုံးတပ္တိမ္ေတြအတြက္ ေသြးခပ္ေနခ်ိန္မွာ
...တခ်ိဳ ့က…
စပယ္ပြင့္ခတ္ေတြဆီ
အေျမ ွာက္ပစ္ရင္း အပ်င္းေျပေျခြခ်တယ္
ေၾကြက်သြားတာ မလွေပမယ့္
သူတုိ ့က ခုိးခုိးခစ္ခစ္ ရီရတယ္တဲ့။
....................
တခ်ိဳ ့က...ရီၾက
ဘယ္သူမွေတာ့ ၀င္မေကာက္သြားၾကဘူး။
...တခ်ိဳ ့က…
ေတာင္းအေပါက္ေအာက္ သနပ္ခါးဖတ္ေတြ မခ်ိဳလုိ ့
မ်က္ကန္းတတ္သူေတြကို လက္ကမ္းတတ္ေအာင္ၾကိဳခ်ိန္မွာ
...တခ်ိဳ ့က…
ေလွကားထစ္ေတြ ေရဖုိ ့ ေခ်ာက္ကမ္းေအာက္မွာ ၀င္ကတယ္။
ႏုႏုရြရြ မၾကြေပမယ့္ သူတုိ ့က နတ္သမီးေလးလုိ လွတယ္တဲ့။
....................
တခ်ိဳ ့က...လက္ခုတ္တီး
ဘယ္သူမွေတာ့ ရပ္ၾကည့္မသြားၾကဘူး။
------------------------------
အေတြးစကုိ တခ်ိဳ ့ကသာ နားလည္မည္။
ဖတ္ခဲ့ေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ေနာက္
ခုံရုံးေရွ ့မွာ လူမ်ားေရာက္
ငါမမွားဘူးကြ
..........................................
အဆိပ္ေသာက္ျပျပီး ၾကယ္တစ္ပြင့္ ျပိဳလဲက်
ဘယ္သူလည္း ေမးၾကည့္ေတာ့
ဆုိကေရးတီးဟု သိရသည္။
ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိ
အားပါးတရ လက္ခုတ္၀ုိင္းတီးၾကသည္။
...........................................
...........................................
အမွန္တရားအတြက္ အေသခံသြားသူမ်ား၏စ်ာပနကို
...ေသြးပ်က္ေအာင္လွေသာ ပန္းတစ္ပြင့္...
...ေကာင္းကင္မွ...
ႏူတ္ခမ္းနီမဆုိးပါဘူး
စုိက္ၾကည့္မခံတဲ ့ ပြင့္ဖတ္ေတြပဲ ပါးနီသုံးၾကတာ
...............................
ဘယ္သူလည္း ေမးၾကည့္ေတာ့
ဥမၼာဒႏၱီဟု ေျပာၾကသည္။
ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိ
မျမင္ဖူးေတာ့ မူးျမစ္ထင္
ရူးသြပ္သြားပေစမ်က္လုံးမ်ား အငမ္းမရ
ဟုတ္ကဲ့
ရူးသြပ္သြားစဥ္ အေျဖတစ္ခုရ
....ကုိယ့္ခ်စ္သူက ပုိလွသည္....
ႏြားမၾကိဳက္ေသာ ဘသားေခ်ာမ်ား၏
ကုိယ့္ငါးခ်ဥ္ ကုိယ္ခ်ိဳေသာ လက္ခုတ္သံမ်ား
......................................
......................................
ေဟ့...အခ်စ္
မင္းအတြက္...လက္ေဆာင္ပန္းခ်ီကား
ေလာကတစ္ခုလုံးကုိ ထည့္ဆဲြေနတာ
.................................
ဘယ္သူလည္း ေမးၾကည့္ေတာ့
ပီကာဆုိဟု သိရသည္။
ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိ
မ်က္လုံးနီရဲ၊ လက္ထဲက ဓါးေျမွာင္
ကင္းဗတ္စ္ေပၚ ခုန္အုပ္
ရန္သူကုိ ေအာင္ႏုိင္အျပီး
အျပံဳးတခု ေက်နပ္
ဘာဆဲြထားလဲ စပ္စုၾကည္ေတာ့
အမည္းေရာင္စာရြက္ေပၚက
...အ...ျဖဴ...စက္...မ်ား...
လက္ခုတ္မ်ား၀ုိင္းတီးၾကသည္။
.....................................
.....................................
ဟုတ္လုိက္ေလဗ်ာ တေလာကလုံးကုိ ပါသြားတာပဲ
ျမန္မာျပည္မပါဘူးကြ
...................................
ေၾကာင္ရွာသီးၾကီးနဲ ့လူ
ဘယ္သူလဲေမးၾကည့္ေတာ့
ဘယ္သူမွ မသိဘူး ေျပာၾကသည္။
ကမၻာၾကီးက လႊတ္လုိက္တာ ထင္တယ္
ထင္တယ္
ထင္တယ္
ထင္တယ္
နတ္သိၾကား အကူရျပီရယ္လုိ ့ အားေတြဆင့္၊နားေတြစြင့္ရင္း
ေသလုေမ်ာပါး လက္ခုတ္ေတြ ၀ုိင္းတီးၾကသည္။
ေျဖာင္း...ေျဖာင္း...ေျဖာင္း....ေျဖာင္း
...သုိ ့ေသာ္...
...ထုိ ့ေနာက္...
...သုိ ့ပါေသာ္ျငားလည္း...
သံဃာေရွ ့ေတာင္ ပုဆုိးမ၀တ္ၾကသူမ်ားက ထုိသူ ့အား
ပါတီပဲြမ်ား
ပ်ားရည္ဂါလံပုံးမ်ား
မ်ား
မ်ား
မ်ား
...................................
..............................
.................
တစစီ တဖဲ့စီ
တဖဲ့စီ တစစီ
ေၾကြ
........
ေၾကြ
........
ေၾကြ
နံရံေလးဘက္ၾကား ငါ့သမီး တစ္ေယာက္တည္း ဘာလုိ ့မီးစားေနလဲ?
ဘယ္သူ ့မွအားမကုိးၾကနဲ ့
သူတုိ ့က တစ္လွမ္းဆုိ၊ကုိယ္က ဆယ္လွမ္း
တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္သြားလုိ ့ရရင္
ေရာက္သြားတာ မင္းတုိ ့ေတာင္ မေမြးေသးဘူး။
ရႊီး...ေျဖာင္း...ေျဖာင္း...ေျဖာင္း...ေျဖာင္း
ေနသူရိန္ ရင္ျပင္ထက္
ပုဆုိးကေတာင္းက်ိဳက္ျပီး...မုိးျပည့္လွ်ံေသာလက္ခုတ္သံမ်ား
...ေလမွာ၀ဲ...
...ေအာင္လံေ၀...
...ရင္မွာစဲြ...
...ဇာတိေသြး...
ဘယ္ေတာ့မွ မေသဆုံးေသာ ဒီအမွန္စကားကုိ္
ဘယ္သူေျပာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့
.................................?
အေနာ္မာ
၂၆.၅.၀၉ (၇း၅၃ pm)
ဇီဇဝါ ဝကၤပါ
ငါ့ရဲ႕ေကြးေကာက္တဲ့ ဆံပင္ေတြၾကားမွာ
မေန႕တေန႕က ပ်က္က်လာတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံကိုဝွက္ထားတယ္
ငါနဲနဲခ်င္း စားသုံးေနတဲ့ စကၠန္႕ေတြထဲမွာ
ေျပာလို႕မကုန္ႏိုင္တဲ့ မြန္းၾကပ္မႈကိန္းဂဏာန္းေတြ ေျပးလႊားေနၾကတယ္
အသိတရားမ်က္ဝန္းထဲမွာ ရပ္ေနတဲ့ အရႈံးေက်ာက္စာေတြဟာ
ေလွ်ာက္လာသမွ် အနက္ေရာင္ျမိဳ႕မ်ားဆီက ကပ္ပါးပိုးေတြပဲ
ေလာကနီတိထဲက ဆံပင္အနီေရာင္နဲ႕ မိန္းမ
တခ်ိန္ကငါ့မိန္းမျဖစ္ခဲ့ရင္
ဘယ္နတ္ဘုရားဆီမွခြင့္ေတာင္း
ဒီလိုထြက္သြားတိုင္းသာ ႏွင္းျဖဴေတြနဲ႕ စိုထိုင္းဆမမ်ားဘူးဆိုရင္
ငါ့အလုပ္ငါလုပ္ၿပီး နံရိုးေနာက္က ထိုးထိုးေဟာင္ေနတဲ့
သႏၶယုတ္ကိုအစာေၾကြးေနရအုံးမ
ယင္နားစာ မနက္ဦးဆီက
ဦးေခါင္းေျပာက္လို႕ ရွာေနတဲ့ ကတ္ေၾကးေတြ
ႏွလုံးေရာဂါနဲ႕ ဖခင္အုိၾကီးကို အသံတိတ္လုပ္ၾကံခဲ့တဲ့ သမီးက
ငါ့အရြက္ေျခာက္မ်ားၾကားမွာ တအုံတေႏြးေႏြး
ေဆးေၾကြးမွားတဲ့ အရိပ္လကၡဏာနဲ႕
ငါ့အိတ္ကပ္ေတြက ကားချပန္ေတာင္းတိုင္း
အလြမ္းေတြ ျပည့္လွ်ံေလာင္ျမိဳက္ဖူးတယ္
ဖုန္ထလို႕ေရျဖန္းလိုက္တဲ့ မ်က္ႏွာ
ငါ့ကဗ်ာထဲက ကမ္းနဖူးေပၚမွာ သိုက္တူးတဲ့ က်ီးတအုပ္ကို
ခ်ဳပ္မရတဲ့ ငါ့ရင္ဘတ္ပ်ိဳက ႏွလုံးသားေတြ လက္ေဆာင္ေပးေနပါတယ္
မေန႕က သိမ္းထားတဲ့ ငါ့ျမိဳ႕စုဗူးေလး က်န္းမာေရးမေကာင္းလို႕
သူ႕ကိုယ္သူ ျပန္ကုဖို႕ သူ႕ကိုယ္သူ ရိုက္ရိုက္ခြဲေနလိုက္တာ
သူမလိုခ်င္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈအတုေတြပဲ ထြက္က်လာလို႕
ေအာင္ျမင္မႈငတ္ေနတဲ့ သူ႕ျမိဳ႕ပ်ိဳမေလးကို ေခၚေပးခ်င္ေနလိုက္တာ
ဘယ္လို ........ ဘယ္ပုံ ......... ဘယ္အသံမွ မၾကား .................
တိမ္ဦးရင္ခြင္ နံနက္မွာ အစီအစဥ္အသစ္နဲ႕
မ်က္ႏွာက်က္အစိုေပၚမွာ လင္းေနတဲ့ၾကယ္ကေလးေရ
ငါေတာ့ေမာ့ၾကည့္ဖို႕ မ်က္လုံးနဲ႕ ဦးေခါင္းကို ဇလုံထဲမွာ
ေမႊေႏွာက္ အနာဂတ္ေျခာက္အိပ္မက္နဲ႕
လင္းမရဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ပန္းဦးေတြ မပြင့္ဖူးေတာ့တာ ဆန္းသလား
ငါဟာလူေတြၾကားက ျပန္လာၿပီးတိုင္းလူညွီေစာ္က
ငါျပန္အန္လိုက္တဲ့ အိပ္မက္ဆိုးေတြ ကမ္းပုတ္တဲ့လိႈင္းကို
အတၱ၀မ္းကြဲ သံနဲ႕ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ နားဆင္ေနရတယ္
သံေယာဇဥ္အေထြးလိုက္ေခြလိမ္ထ
ငါ့ေခတ္ငါ့အခါမွာ တမွ်င္ခ်င္းစီရွင္းထြက္သြား
ငါေတာ္လို႕လား …………….. ငါညံ့လို႕လား …………….
အေမကမီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ သူထမ္းထားတဲ့ ေနလုံးကိုလႊတ္ခ်ၿပီး
အိမ္ေရွ႕ဧည့္ခန္းထဲမွာ သၾကားမပါတဲ့ ေမ့ေဆးခါးၾကီးတခြက္ကိုေသာက္
အေဖက က်ည္ဆံကုန္ေနတဲ့ ငါ့ကို လက္ဆြဲၿပီး ဂ်ဴးေတြနဲ႕ တန္းစီခိုင္းထားတယ္
ဟစ္တလာရဲ႕ လက္ေျဖာင့္အဆိပ္ေငြ႕ေတြက ျပန္ေနၾက ငါ့လမ္းကေလးေပၚက
ေရမႈံနဲ႕ဖုန္မႈံေတြေရာထားတဲ
အခ်င္းခ်င္းျပန္စားၾကတဲ့ ပြဲမွာ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ရီသံေတြေမွာင္လ
အားလုံးၿပီးသြားပါၿပီ အမွန္ေတာ့ အားလုံးအစကိုျပန္ေရာက္သြားတ
၁။ နငခေညိ်္ျံူတိေု္ူလဖခာတမနျ္
၂။ နငတသမ့ေ်ုိူ္ိခလာဖထုျူျ့တူု
၃။ ုျ့ျုိုူျငကငနတငျ္ဖုူိျခလယာ
အေျဖရွာတဲ့လူေတြေသကုန္ၿပီ
အေမးေတြနဲ႕ ၾကိဳးတင္းေနတဲ့ ရပ္ဝန္းမွာ
ကေလးေတြကို ေခၚမလာနဲ႕ အားလုံး မီးရႈိ႕ခ်လိုက္
ငါတို႕အမွားေပၚက အျဖဴစက္ကေလးကို ေလာင္ျမိဳက္ခ်လိုက္
က်မ္းက်ိန္တယ္ဆိုတာ ေဖာက္ဖ်က္မဲ့လူေတြအတြက္ပဲလိ
မေန႕တေန႕ကကြၽန္ဘဝနဲ႕ ဒီေန႕မနက္ျဖန္ကြၽန္ဘဝ
ငါ့ကေလး ငါျပန္ခိုးေနရတဲ့ဘဝမွာ
အစိမ္းက ငါ့ကို မ်က္ရည္က်ေစတယ္
အစိမ္းက ငါ့ကို မြဲေျခာက္ေစတယ္
အစိမ္းက ငါ့ကို ေသေစတယ္
ဆပ္ျပာပူေဖာင္းကေလးေရ ေပါ့ပါးမယ္ဆိုရင္
ဇီဇဝါဝကၤပါထဲ ငါ့ကိုလမ္းၾကဳံေခၚသြားစမ္းပ
nelay
ဘီလူးဆိုင္းႏွင့္တီးခတ္ေျဖေဖ်ာ္လိုက္ေသာ ၀ါက်အတိုအရွည္မ်ား
# $ က်ပ္ @ ! ) * ^ (
စစ္တိုက္တမ္းကစားေနၾကတာတဲ့ဗ
သိထားဖို႔ကဘယ္ကမၻာမွာမွ စစ္ကိုမလိုလားၾကဘူး
ထစ္ကနဲဆိုစိတ္ထကေကာက္
ဗ်စ္ကနဲဆိုတိုင္းတံေတြးမထြက
အျဖစ္သည္းေနရင္ အိပ္ျပန္အိပ္လိုက္
အေလအလႊင့္နဲ႔အမိႈိက္ကိုမီးရ
ဒီေလာက္ျမန္ျမန္မေလာင္ဘူး
အလင္းဆိုတာမ်က္စိမႈန္တတ္တယ္
အစြန္းထြက္ကမ္းပါးၾကီးေတြ
အေနအထိုင္လြဲေခ်ာ္သြားတဲ့ေန
အူမ မေတာင့္ပဲ အယ္လ္ကိုေဟာ စစ္စစ္လိုက္ရွာမိတဲ့အျဖစ္
ေဟ့ေရာင္..နီေလး ဒီကမၻာမွာ စစ္ပြဲမလိုဘူး
စက္ဆုပ္ရြ႔ံရာမိေပမယ့္ ေခါက္ရိုးအက်ိဳးအေၾကမရွိပဲ
သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ေလး၀တ္လိ
အေမြျပတ္စြန္႔လႊတ္စရာမလိုဘူ
ေျပာလိုက္တဲ့ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ထ
မနက္ေစာေစာထမယ္
သ႑ာန္မဲ့ စကားလံုးေတြ ပီပီသသရြတ္မယ္
ဆႏၵရွိတဲ့အတိုင္း တစ္ရြာ၀င္တစ္ရြာထြက္မယ္
နာက်င္မႈနဲ႔မ်က္ရည္ေတြ ေတြ႔ရင္ေတြ႔နိုင္တယ္
အိပ္ျပန္ေနာက္က်လို႔ အေမစိတ္ညစ္ရမယ့္ေန႔ေတြ ရွိမယ္
ေလးလံထံုမိႈင္းမႈေတြရွိမယ္.
ရုပ္၀တၳဳကိုအေၾကာင္းျပဳျပီး
အဲဒီ့ ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ေငြေၾကးေတြနဲ႕
ငါေသရင္ ေရေ၀းမွာ ငါ့ကိုမသၿဂိဳၤလ္ၾကနဲ႕
ငါ့က်င္းငါတူးၿပီး ငါခႏၶာကို ေျမၾသဇာလုပ္ပစ္မယ္
ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ေငြေၾကးနဲ႕
အခြံလြတ္ မ်က္ႏွာဖုံးေတြထဲ ဟန္လုပ္ၿပီး
အသက္ရွင္က်န္မဲ့ ေစာက္ေရးမပါတဲ့ လူသားေတြကို
ေက်ာ္ဟိန္းလို ေစာက္ဂရုစိုက္ခံခ်င္လို႕ ပိုစတာထုတ္ၿပီး
ငါႏႈတ္ဆက္မေနဘူး
သိခ်င္သိမသိခ်င္ေန
ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ေလာကၾကီးေရ
အိပ္မက္နဲ႔လက္ထပ္ခ်င္ေသးလို
စၾကဝဠာတစ္ဝွမ္းလံုးကို လႊမ္းမိုးထားခ်င္လို႔မွမရတာ
ေသခ်ာျပီဆိုမွ ေကာင္းကင္ေပၚတက္ မီးရိႈ႕ၾကတာေပါ
တိမ္ျပာမႈံေလာက္ေတာင္ အသုံးမ၀င္ေတာ့တဲ့ ငါတို႕က
ဘာကိုအသုံး၀င္ခ်င္ေနၾကတာလဲ
လင္ယူသားေမြးၿပီး ေအာင္ျမင္တယ္လို႔
ၾကြားလုံးထုတ္အုံးမလို႕လား
ျမဳံေနတဲ့ နမေတြေတာ့ ျပဳံးေနေတာ့မယ္
မီးလွ်ံအဖုံဖုံကို တုန္ရီနမ္းရႈိက္ၿပီးမွ
ငါ့ဗဟုိစေနမွာ ေလာကၾကီးအတြက္
ဘာတခုမွခ်န္ေနစရာမလိုေတာ့ဘူ
ေလာကၾကီးက
စိတ္ ပ်က္ လက္ ပ်က္ ေထြး ထုတ္ လိုက္ တဲ့ ၾကယ္ေၾကြ ေတြပါ
ေလထုနဲ႕မတဲ့ လို႕ မီးထေတာက္တာ ဆန္းသလား
ဘာကိုမွခံစားမေနနဲ႔
ယေန႔အထူးေလွ်ာ့ေစ်း ၁၀၀ % ဒစ္(စ)ေကာင့္ (discount)
ေလေကာင္းေလသန္႔တစ္ပိႆာ ၁၁၁၀က်ပ္။
အမည္မဲ့၊ nelay
သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္း ကမ္းေပးတယ္ ။ မ်က္ရည္ေတြ “လြင့္” .. “လြင့္”
က်လာလိုက္ပံုမ်ား ။ ကၽြန္ေတာ္ ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ထားမိသလား ။ ပထမဆံုး
အၾကိမ္ နမ္းခဲ့တုန္းကလိုမ်ိဳး ျပန္ခံစားမိရတယ္ ။ သူမက ဓားတစ္ေခ်ာင္းလို
“ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးတယ္ ။ ၾကယ္ေတြ အိပ္တန္းတက္ေတာ့မယ္ အရုပ္မ ရဲ႕ ။
ကၽြန္ေတာ္ ဓားေသြးေက်ာက္ေပၚ ေက်ာခင္း အိပ္လိုက္တယ္ ။ က်ေနာ့္ကို
“ေသြး” ပါ အရုပ္မ ေရ ။ ေသြးေတြ ျဖိဳင္ျဖိဳင္ ရြာတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ ခင္ဗ်ားက
ျပတိုက္ထဲက အရုပ္မ ျဖစ္တယ္ ။ အရင္စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ဆို သူ ေနရာမွာတင္ ငိုခ်လိုက္
မိမွာ အမွန္ပဲ ။ ခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ မငိုဘူး အရုပ္မ ေရ ။ သူမက ျပတိုက္မွဴးရဲ႕
ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္မႈေၾကာင့္ ဖုန္တစ္မွ်င္မွ် ကပ္ျငိျခင္း မရွိ ။ ၀ံ့၀ံ့ၾကြားၾကြားေလး
လွေနတယ္ ။ သူ ဘာလုပ္သင့္သလဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိေတာ့ဘူး အရုပ္မရယ္ ။
သူမ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစ ။ ျပတိုက္မွဴးက သူမကို တစ္ေန႔ႏွစ္ၾကိမ္ ေရခ်ိဳးေပးတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္က ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕အသက္ မေကာင္းတဲ့ေကာင္ ဆိုေတာ့ ျပတိုက္
အျပင္ဘက္မွာပဲ ေနတယ္ ။ ဓားကို ျပန္သိမ္းထားလိုက္ပါ အရုပ္မေရ ။ သူမ ဓားတစ္ေခ်ာင္း
လို “ျမ” ေနေအာင္ ျပံဳးျပန္တယ္ ။ “ေသြး” ပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ထဲက ဗီဇအရိုင္းေတြ
“ပါး” သြားတဲ့ထိ “ေသြး” ပါ ။ သူ အရူးတစ္ေယာက္လို ေအာ္ဟစ္ေနတယ္ ။
သူမ ၾကားသလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။ ကၽြန္ေတာ့္ အသံစနစ္က
ျပတိုက္နံရံေတြကို ေဖာက္ထြင္းသြားႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး ။ ေလလံုမိုးလံု အခန္းထဲ
အရုပ္မ အသက္ရွဴ ၀ပါ့မလား ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။
အဲသည့္ ဓားကို ကၽြန္ေတာ့္ ေနာက္ေက်ာမွာ ၀ွက္ထားေပးပါ ။ သူ ေတာင္စဥ္ေရမရ
ေရရြတ္ေနမိတယ္ ။ သူမ သူ႕ေနာက္နားမွာ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳး ရပ္ရင္း ျပံဳးတယ္ ။
ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ။ ျပတိုက္နံရံေတြေပၚ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္လို တြယ္ကပ္ေနမွာလား ။
ဒါမွမဟုတ္ ၊ ပါရီျမိဳ႕ရဲ႕ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ညေနခင္းမွာ ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း
ထိုင္ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မက္လက္စ အိပ္မက္ေတြကို ေရေလာင္းေပါင္းသင္
ေနမွာလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ၊ ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာလဲ အရုပ္မ ေရ ။ သူ႕ အရုပ္မက ျပတိုက္မွာေနတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္က ျပတိုက္ရဲ႕ သန္႔စင္ခန္းသာသာ က်ယ္၀န္းတဲ့ အခန္းစုတ္ေလးထဲ ေနတယ္ ။
သူ ျပတိုက္ေရွ႕ အုတ္ခံုေလးမွာထိုင္ရင္း တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆံုးတယ္ ။ ခင္ဗ်ားက ျပတိုက္ထဲ
(ျပံဳးျပံဳးေလး) ခါးေထာက္ ရပ္ေနတယ္ ။ ျပတိုက္ ျပဴတင္းေပါက္ေတြ ဖြင့္ထားေပးပါ ။
သူ ခင္ဗ်ားကို မေတာ္တဆ ျမင္ရမယ့္ တစ္ေနရာရာကေန ေငးၾကည့္ေနပါလိမ့္မယ္ ။
ျပတိုက္ ဘယ္အခ်ိန္ ပိတ္မွာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ေမးလိုက္တယ္ ။
သူ ညည ဆို ခင္ဗ်ားကို သီခ်င္း ဆိုျပလိမ့္မယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဂစ္တာ မတီးတတ္ဘူး အရုပ္မရဲ႕ ။
သူ သူမကို အိပ္မက္လွလွ မက္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးတယ္ ။ အရုပ္မ အိပ္ရင္ေရာ
ျပံဳးေနတတ္လား ။ ခင္ဗ်ား ေျပာေလ ။ ဟင့္အင္း ၊ သူ မသိဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ မသိလို႔ ေမးတာပါ ။
အရုပ္မ ၊ ခင္ဗ်ား ဆံပင္ေတြ အရမ္းလွတယ္ ။ ေနာက္ျပီး သူမ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္း က ေတာ္ေတာ္
ၾကည့္ေကာင္းတယ္ ။ ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး ၊ မဟုတ္ဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ေငးၾကည့္ေနခ်င္တာ
သက္သက္ပါ ။ သူ အရုပ္မကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနတယ္ ။ ေက်းဇူးျပဳျပီး ေျပာပါရေစ ။
ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။
သူ ခင္ဗ်ားကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ သူ အရုပ္မကို ခ်စ္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္
သူမကို ခ်စ္တယ္ ။ အရင္လိုပဲ ျပံဳးေနပါ ။ သူ႕ေၾကာင့္ သူမ စိတ္ညစ္သြားျပီလား ။ ကၽြန္ေတာ္
ျပန္မရုပ္သိမ္းေပးႏိုင္ဘူး အရုပ္မ ။ သူ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ျပဴတင္းေပါက္ေတြ တြန္းဖြင့္လိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို အသက္ ၀၀ ရွဴေစခ်င္တယ္ ။ လိုက္ခဲ့ အရုပ္မ ၊ လိုက္ခဲ့ ။ သူ သူမကို
ကမာၻအေသးစားေလး တစ္ခုထဲ ဆြဲေခၚ ရွင္သန္ေစဖို႔ သိမ္ငယ္စြာ ေတြးေတာေနတယ္ ။
အရုပ္မ ျပတိုက္ထဲကေန ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ထြက္လာတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္နား ေရာက္လာတယ္ ။
သူ ဘယ္လို ခံစားမႈမ်ိဳးနဲ႔မွ ႏိႈင္းယွဥ္မရေအာင္ တလွပ္လွပ္ ေပ်ာ္သြားတယ္ ။ လာပါ အရုပ္မ ၊
ကၽြန္ေတာ့္နား လာပါ ။ ေသးငယ္သိမ္ႏုပ္တဲ့ ကမာၻအေသးစားေလးထဲ ေပ်ာ္၀င္လွည့္ပါ ။
သူမ သူ႕အနား ေရာက္လာတယ္ ။ လက္ထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ့ ဓားတစ္ေခ်ာင္း နဲ႔ ။
အရုပ္မ မေထမဲ့ျမင္ ျပံဳးလိုက္တယ္ (ထင္တယ္) ။ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခုကို စိုးရြံ႕စြာ ဘုရား “တ” မိလိုက္တယ္ ။
ရင္ဘတ္ထဲမွာ ပူခနဲ ။ သူ႕ေနာက္ေက်ာဘက္က (သူမကိုယ္တိုင္) ႏႈတ္ခဲ့တဲ့ ဓားနဲ႔ ၊ သူ႕ရင္ဘတ္ကို
(သူမကိုယ္တိုင္) ထိုးစိုက္ပစ္လိုက္တယ္ ။ ျပီးသြားပါျပီ အရုပ္မ ။ ျပီးသြားပါျပီ ။ ခင္ဗ်ား တိုက္ခဲ့တဲ့
က်ိန္စာအတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားျပတိုက္ေရွ႕မွာ ေစာင့္တဲ့ အရုပ္တစ္ခု ျဖစ္ေနပါျပီ ။
လာရာလမ္းအတိုင္း ကပိုကရို ၊ လွလွပပေလး ျပန္၀င္သြားပါ ။ သူမရဲ႕ ျပတိုက္ေရွ႕မွာ သူ အရုပ္တစ္ရုပ္
အျဖစ္နဲ႔ အျမဲ ရွိေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးပါတယ္ အရုပ္မ ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕
ျပတိုက္ ေဂဟာ ေရွ႕မွာ အျမဲ ရွိေနမယ္ ဆိုတာ .......................... ...... ။
ဆူးခက္မင္း
http://sue-khat-min.myanmarbloggers.org
စီးေလွ်ာတစ္ခု၏...ရာဇ၀င္
လူး
တြယ္
၁.၇.၂၀၁၀
မဂၤလာပါ
ဒီေန ့့ ့ ့ ့ ့
ဒီလုိဆံုေတြ ့ခြင့္ရတာ မဂၤလာပါ
အဲသည္လုိနဲ ့ကဗ်ာကုိ စဖြဲ ့လုိက္ေလရဲ့
လက္ခုတ္သံေတြဟာ အံုးခနဲထပ်ံသြား
အရာအားလံုးဟာ တသားတည္းျဖစ္ဖုိ ့
နေမာတႆ႐ြတ္လုိ ့ ညြတ္တြားရေအာင္
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
(ဒုတိယံမိ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း)
(တတိယံမိ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း)
ဘ၀အတြက္အဆင္းရဲဆံုးက အခ်ိန္
ဘုရားေတာင္ ေပါက္ဆိန္ေပါက္ဦးခ်
ျပကၡဒိန္ေတြ လွန္ရင္းေမာလာတယ္။
ေမြးကတည္းက လည္း....
အူ၀ဲ. . . .
ေသဆံုးသြားျပန္ေတာ့လည္း
ေႏွာင္ ခနဲျမည္တဲ့
ေၾကးစည္သံက မ်က္ရည္ကုိ ညွစ္ထုတ္ျပန္တယ္...
ေရပက္မ၀င္ေအာင္မွန္တဲ့ သခၤါရ
ေကြးေသာလက္ မေျခာက္ခင္လား
စုိေသာလက္ မဆန္ ့ခင္လား
ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးနဲ ့ ေဒြးေရာယွက္တင္ေနရတယ္
ကုသုိလ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာရဖုိ ့
သင့္ရာေဒသ အၿမဲေန
နယ္ပယ္ခ်ဲ ့ထြင္ ကၽြန္ခံျခင္း
ေငြေၾကးနဲ ့ေရႊ ့လုိ ့ရတဲ့ ဇယ္႐ုပ္ေတြဟာ
ဂိတ္မွႈးၾကီးလက္ထဲမွာ အေရာင္လက္လာတယ္..
ပါးကြက္မညီခင္ ပါးကြက္ပ်က္ေနၾကျခင္း
ဒါပဲေနာ္၊ ဒီတစ္ခါပဲရမယ္
အဲသည္လုိနဲ ့ ဒုတိယကမာၻစစ္ကုိ စခဲ့ၾကတယ္
ဟီ႐ုိ႐ွီးမားလား၊ နာ၀ါစကီလားေတာ့မသိဘူး
ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဖ်က္ခ်ခဲ့ၾကတယ္...
သမီးခုလုိ နာမည္ထြက္လာတာဟာ
လက္တြဲေဖာ္ေတြ၊ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးတဲ့သူေတြကုိ
သမီးနဲ ့
ေက်းဇူးဆပ္ခဲ့လုိ ့ပါ
ငါ့သမီးေလးေတာ္လွ ေတာ္လွနဲ ့
ဟန္းဖုန္းခါးၾကားထုိး
ေနာက္ဆံုးေပၚ ေမာ္ဒယ္ လန္းလန္းေလးနဲ ့
လဲလုိက္ပါအေဖရာ၊ အေဖ့ကားႀကီးက
အဲယားကြန္းလဲ မေအးေတာ့ဘူး
ေခၽြးထြက္လြန္ သမၼာအာဇီ၀ဟာ
ေအာက္္ဆုိက္ဓာတ္ဆားကုိ မွီ၀ဲေန
ကဲ သားတုိ ့၊ သမီးတုိ ့ ဒီပံုစံေလးကုိ ျဖည့္လုိက္ၾကေနာ္
ႀကံဳတုန္းအလႉေငြေလးလည္း.......
ကင္းေျခမ်ားေတြ လမ္းသလားသလုိ
အသက္၀င္တဲ့ညေန
အေျပးအလႊားလမ္းျဖတ္ကူးတဲ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေဟာင္းဟာ
ဆယ္လုိတိတ္အေၾကာင္းမသိတဲ့ ရာတန္ကုိ
မယံုသလုိလုိၾကည့္တယ္
ဘတ္စ္ကားေတြထဲကုိ ေခၽြးစက္ေတြရဲ ့
သံုးပံုတစ္ပံုထည့္ရတယ္
ပါးစပ္မပါတဲ့ ညစာစားပြဲေတြနဲ ့
ညစာစားပြဲမပါတဲ့ပါးစပ္ေတြဟာ
webcam နဲ ့ chatting ထုိင္
ဂြီ၊ ေဂၚ
ကၽြန္ယံုေတာ တဖက္ကမ္း
သားသမီးယံုေတာ့ စံုလံုးကန္း
အၾကည္ဓာတ္ကေလးလႊာခံထားရတဲ့ ကၽြန္ေတြေ႐ွ ့မွာ
ယမထာေ႐ႊႀကိမ္လံုးရယ္နဲ ့
သိမ္ပႏၷက္ကုိတဲ့ ေျခေတာ္တင္
အေျပာင္းအေ႐ႊ ့ေစ်းကြက္ဖြင့္တာ
ရက္ ၂၀ နီးပါးရွိၿပီ
အသင္းေခါင္းေဆာင္ကလည္း ပြဲပယ္ခံထားရတယ္
အားထားရတဲ့ကစားသမားေတြကလည္း
မုန္္တုိင္းတုိက္လုိ ့တကြဲတျပားစီ
ၾကြက္ေခ်းေတြထဲေရာေနတဲ့ ဆြမ္းဆန္နဲ ့
ႏွမ္းတေစ့နဲ ့ဆီျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္း
ခင္ဗ်ာ ျပည္တြင္းမွာပဲထုတ္တာခင္ဗ်
ႏုိင္ငံျခားကုိမွာလုိ ့မရပါဘူး
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဆုိင္က ဘူေဖးစနစ္ေလ
တေန ့လုပ္မွ တေန ့စားရတာဆုိေတာ့လည္း
စုႏုိင္ေအာင္လုပ္ဖုိ ့ဆုိတာ
တီ
တို
တ
ေတ
တီ
ဟယ္လို၊ ဟယ္လို
လူႀကီးမင္းေခၚဆုိေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ.............။
- သုေဏာ္စိုင္း -
ညည ဆုိဆုိေနၾက သီခ်င္းေလးေရ .....
ေပးစရာ နာမည္
ကုိယ္ မသိခဲ့ . . . . ၊၊
မင္းကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိပါေစ
လႊင့္ထုတ္လုိက္တဲ့ မီးခိုးေတြသာ
ျပာျဖစ္သြားတယ္
ရင္ထဲက မီးေလးေတာ့ မၿငိမ္းႏိုင္ခဲ့ေပါ့ ၊၊
တစ္စကၠန္႔မွာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွည္လ်ားခဲ့လဲ ..
အ
လြမ္း
မုိင္ ... ... ၊၊
- ဇာတိ -
======================
ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက်လာတဲ့ ေအးစက္စက္မိုးစက္ေတြထဲမွာ
မင္းရီသံေတြပါပါလာတာ ဘယ္ႏွစ္စက္ရွိၿပီလဲ
မေတြ႕ရေတာ့ဘူး ရင္တခုလုံးျပိဳက်
ငါ့မ်က္ႏွာေပၚက အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ လကၡဏာနဲ႕
တူးဆြထားတဲ့ အနာေပၚမွာ ယင္ေတြ အုံေနတယ္
ပျခဳပ္ထဲက လိပ္ျပာကေလးေရ
ငါ့နာမည္ကို မၾကားဘူးလား
ငါ့အရိပ္ကို မျမင္ဘူးလား
ငါ့ရနံ႕ကို မရဘူးလား
ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက ရီသံတခ်ိဳ႕ကို
သုိ၀ွက္ထားတဲ့ နာက်င္မႈနဲ႔ ျဖတ္စီး
ငါ့ေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္စီးကုန္ၿပီေလ ။
- နီေလး -
==========================
ခဏခဏမက္ျဖစ္တဲ့ အိပ္မက္ကို
အိပ္မက္ထဲ ျပန္သြင္းလိုက္တယ္
တကူးတကၾကီး ျပန္သြင္းၾကည့္လိုက္တာ
အနားသတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအတြက္
ရင္နဲ႔ျဖိဳခ်လိုက္ရတာကလည္း
ညေတြ သက္ေသပဲ
မင္းျပံဳးတာ ငါမျမင္ရတာၾကာျပီ
သိပ္သည္းဆ သိပ္မ်ားေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး
ဟင္း ကနဲ ခ်လိုက္တဲ့ သက္ျပင္းေတြမွာ
ျပန္မရလိုက္တဲ့ ေရာင္နီေတြပါတယ္
မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ပါတယ္
က်ိန္စာျပယ္ဖို႔ က်ိန္စာတစ္ပုဒ္ ထပ္ရြတ္ရမွာလား
ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့
ထိုးစရာလက္ညိွဳး ဘယ္ဖက္လွည့္ရမလဲ ။
- အမည္မဲ့ -
========================
ေသတၱာထဲမွာ ဘာေတြ ရွိမလဲ ။
ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ဒါမွမဟုတ္
ပန္းတစ္ပြင့္ ၊ ဒါမွမဟုတ္
အခြံသင္/ဆူးႏႊင္ ဖို႔ ဓားတစ္ေခ်ာင္းလား ။
နင္လား ၊ ငါလား ။
နင့္ေၾကာင့္လား ၊ ငါ့ေၾကာင့္လား ၊ အျပင္မွာမိုးေတြရြာေနတယ္ ။
မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ ( မဟုတ္ေသးဘူး )
မသိခ်င္ေသးဘူး ။ ( တျခားလူေတြ ေတြ႕မွာစိုးတယ္ )
အဲ့လိုနဲ႔ ၊ ေသာ့ကို ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ထိုးထည့္ ။
ႏိႈးစက္ကို မနက္ ၂ နာရီ ေပးထားလိုက္တယ္ ။
- ဆူးခက္မင္း -
=============================
နတ္သမီးရာသီ ေျပာင္းတုိင္း
ျဗဟၼာၾကီး ဦးေခါင္း
ဆတ္..ဆတ္..ခါ
မီးေတာင္ အေဟာင္းၾကီး
ဂစ္တာ..တီးေနျပီ
ငုံၾကည့္မေနပါနဲ ့...'သူမ'
'ငါ'
လက္ ခုပ္ ထဲ က ေရ
'ငါ'
ပလက္ေဖါင္းေပၚက..ပက္လက္ကြ်ဲ
'ငါ'
ၾကားခံမပါတဲ့ ကဗ်ာ
ငါ့ကုိ ေသာက္ပါ
ငါ့ကုိ သုံးပါ
ငါ့ကုိ ျမိဳခ်လုိက္ပါ
- အေနာ္မာ -
အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားအား
ဤကဗ်ာျဖင့္ အမွတ္ရ အေလးျပဳလွ်က္။
ပလပ္ေပါက္ကုိ ေရထဲ ႏွစ္လုိက္
'အူ၀ဲ'
ဂဠဳန္မီးေနေစာင့္ ေတြကုိ
ေဆးရုံထဲက ႏွင္ထုတ္ေပးပါ
..............
လူ ကုိးေယာက္
လက္တစ္ဖက္ကုိ ေနာက္ပစ္ျပီး
ေနာက္ လက္တစ္ဖက္ကုိ
ေရွ ့ုထုတ္ ကာတယ္။
အဲဒီ လူေတြ..အတြက္
ေၾကးရုပ္
ပန္းျခံထဲမွာ တစ္ရုပ္ပဲ ထားတယ္
အဲဒီေန ့ဆုိ...ရည္းစားနဲ ့ ေလွ်ာက္လည္တယ္
အဲဒီေန ့ဆို...မိသားစုနဲ ့ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္တယ္
အဲဒီေန ့ဆုိ...သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့Dota ခ်ိန္းခုတ္တယ္
အဲဒီေန ့ဆို...ေနကာမ်က္မွန္တပ္ျပီး တည္းခုိခန္း သြားတယ္
..............
ေရႊတိဂုံဘုရား ေပၚက အနီေရာင္အေမႊးတုိင္ေတြ ကေတာ့
ယူေရနီယံမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ ့
တစ္ေယာက္ ရင္ဘတ္ေပၚ
တစ္ေယာက္ ဒူးေထာက္ရင္း
ဆယ္နာရီ သုံးဆယ့္ခုႏွစ္မိနစ္ ကုိ
...ေနာက္တၾကိမ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမြးဖြားရန္...
..............
သမိုင္းမွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယုိက ငိုေနတယ္
လွည္းတန္းမွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယုိက ငိုေနတယ္
ဘုရင့္ေနာင္မွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယိုက ငုိေနတယ္
ကမၻာတခ်ိဳ ့... အင္တာနက္ေပၚက ငိုေနတယ္
ျမန္မာတျပည္လုံး...ေသာင္းေသာင္း
..............
သူတုိ ့ဟာ ငါတုိ ့ရဲ ့အေဖေတြ ျဖစ္တယ္
သူတုိ ့ဟာ ငါတုိ ့ရဲ ့အဘုိးေတြ ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က သူတုိ ့
ရည္းစားနဲ ့ ေလွ်ာက္မလည္ဘူး
အဲဒီေန ့က သူတုိ ့
ေပ်ာ္ပြဲစား မထြက္ဘူး
အဲဒီေန ့က သူတို ့
တည္းခုိခန္း မသြားဘူး
အဲဒီေန ့က..သူတုိ ့
ေရဒီယုိ နားမေထာင္ဘူး
အဲဒီေန ့က..သူတို ့ဟာ
အစည္းအေ၀း တက္သူမ်ား ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က.....သူတုိ ့ဟာ
သားပစ္ ၊ မယားပစ္ သူမ်ား ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က..သူတို ့ဟာ
အတိတ္ရဲ ့ထာ၀ရ အရုိင္းပင္မ်ား ျဖစ္တယ္
...သူတုိ ့ဟာ...
လမ္း
...သူတုိ ့ဟာ...
ဂ်ဴလုိင္လရဲ ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲမ်ား
..............................
..............................
ေမြးဖြားသန္ ့စင္ေသာ ရင္ေသြးငယ္ တခ်ိဳ ့ကေတာ့
သူတုိ ့ ေမြးေန ့ ေရာက္တုိင္း
သရဲေျခာက္ေနတဲ့ ျပတုိက္ တစ္ခု ထဲက
တက်ပ္တန္ ပိုက္ဆံေလးကုိ
အေရာင္ ေျပာင္းသြားသလား..ရယ္လုိ ့
...နားစြင္နားဖ်ား...
တုိးေ၀ွ ့ ၾကည့္ေနၾကဆဲ။
အေနာ္မာ
၁၈.၇.၂၀၁၀
မနက္ ၆ နာရီ ၃ မိနစ္
“ ၂၁ ရာ စု မွာ ”
၂၁ ရာစုမွာ တိုက္အျမင့္ၾကီးေတြ
ေဆာက္ၾကတယ္ ။ မီးအၾကီးၾကီးေတြ
ေလာင္ၾကတယ္ ။ ဘာမွန္းမသိတဲ့
သတၱ၀ါေတြ ၊ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔
ေလာင္ကၽြမ္းၾကတယ္ ။
(ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရာ ဘာမွန္းသိရဲ႕လားေတာ့ မသိဘူး )
ဒါေတြဟာ ႏွင္းဆီမီးညြန္႔ေတြ ျဖစ္တယ္ ။
အျမဲစိမ္း သစ္ေတာေတြ ျဖစ္တယ္ ။
ေမြးသမိခင္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို
က်င္းတူးျမႈပ္ႏွံလိုက္တဲ့ေန႔က
ငါ ေရခဲနဲ႔ ကၽြမ္းေလာင္တယ္ ။
ကမာၻပ်က္မွာ မသိတဲ့ လူမိုက္ေတြ
ကမာၻေပၚထိုင္ရင္း ေ၀စုခြဲေနၾက ။
အို႔ .. အို ၊ သနားစရာ ။
ငါတို႔ ျမိဳ႕ေလး အသိုက္ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ။
ငါ နင္းခဲ့တဲ့ ေျခရာတိုင္းရဲ႕ အရိပ္မွာ
ေသြးေတြ စြန္းထင္းေန ။
အေ၀းေျပးလမ္းမၾကီးကေတာ့
ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ ေငးလို႔ေကာင္းတုန္း ။
ေျခပစ္လက္ပစ္ ပစ္စလက္ခတ္ ေနလို႔ ေကာင္းတုန္း ။
ျမိဳ႕ေတာ္သူ ျမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ေရ .... ။
ငါတို႔ ႏွင္းဆီခင္းေတြေပၚ ပ်ံ၀ဲၾကစို႔ ... ။
ငါ့ အ၀ါေရာင္လယ္ကြင္းထဲ ဘယ္ေမွာ္ဆရာ
ေျခခ်ခဲ့ပါသလဲ ။
ဘယ္ဘက္လက္က ပါးစပ္ျဖစ္ျပီး
ညာဘက္လက္က နားျဖစ္တယ္ ။
ကိုယ့္အသံကိုယ္ျပန္ၾကားရဖို႔ ၊ ငါ့လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို
တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ ။
ကပိုကရို ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္ ၊
စင္ေရာ္ငွက္တစ္ေကာင္ လမ္းေပ်ာက္ေန ။
တိုက္ ေဟာင္း/ပ်က္ တစ္ခုရဲ႕ ေလွကားရင္းမွာ
မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေသေတြနဲ႔
ေမွာင္ရီခိုးေ၀ ။ ဘာေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားမလဲ ။
ဘာေတြကို လႊတ္ခ်ခဲ့မလဲ ။ ဘာေတြကို ၊
ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ။
သဲမႈန္ေတြ လြင့္ေနတဲ့ ၾကားက ၊
ကႏာၱရကို ေစာင့္တဲ့ နတ္သမီး ။
ခင္ဗ်ား ၊ ညစ္ညစ္ေထးေထး လွတယ္ ။
ေလွကားထစ္စိုက္ခင္းေတြ
ေတာင္ပူစာ မို႔မို႔ေတြ
သစ္ပင္တစ္ပင္ေလာက္ စိုက္ခဲ့ပါ ။
ငါ ထိုင္ၾကည့္ရင္း လြမ္းေနခ်င္လို႔ ။
ေသာင္တင္ေနတဲ့ ဆည္းဆာနဲ႔
ညေနခင္းက စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ အတိ ။
ငါတို႔ ေက်ာရိုးေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို ျငမ္းဆင္ၾက ။
ငါတို႔ လက္ေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို (ကိုယ္တိုင္) တည္ေဆာက္ၾက ။
ယႏၱရားအေရခြံနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါတို႔ကမာၻက
သတၳဳေစာ္ နံ တယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ အနီေရာင္ပန္းပြင့္ေတြရယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကမာၻေက်ာ္အႏုပညာရွင္ေတြရယ္ ။
၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းတခ်ိဳ႕ရယ္ ............. ။
ဆူးခက္မင္း
၁၈ ၊ ဂ်ဴလိုင္ ၊ ၂၀၁၀ ။
အလင္းည နတ္သမီး
ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ
တစစီ လြင့္ေ၀ေနတဲ့
ငါ့ ေျခလက္ အပိုင္းအစေတြ တစစီ လိုက္ေကာက္ ။
ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ အထက္ပိုင္းကို
မလြတ္တမ္း ဖက္တြယ္ ။
ညခိုးျပာျပာေတြ လြင့္လြင့္ တက္လာ ။
ဒီတိုက္ပြဲဟာ ငါတို႔အတြက္
ဘ၀တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။
တိမ္ေတြၾကားမွာ စိတၱဇေတြ
ထုတ္လုပ္ေပးမယ့္ စက္ရံုတစ္ခုေလာက္
ေဆာက္ ၾက မယ္ ။
ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ထားပါ နတ္သမီးေရ ။
ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြက ၊ မင္းကို ၾကည့္ျပီး
ငိုေကာင္း ငိုေနလိမ့္မယ္ ။
မီးခလုတ္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ စီထားတဲ့
ေသာ့ေပါက္ၾကားက ၊ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္
ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔
ငါ့ကို ၾကည့္ေနတယ္ ။
မင္းကိုင္ထားတဲ့ ေၾကးနီကြင္းထဲ
ခုန္၀င္ဖို႔ ငါက ၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္
အစြမ္းအစ မရွိဘူး ။
မွန္ထဲက ငါက ၊ အျပင္ေလာက က ငါ့ကို
သနားစရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို
ၾကည့္ေန ။ သူမမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့
စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြက
သူမ ျဖစ္သြား ။ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္
ကြဲအက္ေနတဲ့ ကားလမ္းမေဘးမွာ
ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္က
သူမ ျဖစ္သြား ။ ငါက က်ားသစ္တစ္ေကာင္ရဲ႕
မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ သူမကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးမွတဆင့္
စိမ္းစိမ္းရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေန ။
သဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕
၀ိုင္ပုလင္းထဲ ၊ တိမ္ေတြ အသိုက္လုပ္ ေနၾကတယ္ ။
ဒီလိုနဲ႔ ေနေရာ လေရာဟာ ငါတို႔ ကန္ေရျပင္ထက္က
ငါးေတြ ျဖစ္တယ္ နတ္သမီးေရ ။
မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ ရံထားတဲ့ တံတိုင္းက
ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ လံုျခံဳမႈ ေကာင္းေကာင္း
ေပးႏိုင္မွာပါ ။ Breathing Apparatus မပါပဲနဲ႔ေတာ့
Rome ျမိဳ႕ၾကီး မီးေလာင္ေနတာကို
ျငိမ္းသတ္ဖို႔ မၾကိဳစားနဲ႔ နတ္သမီး ။
မင္းေလွ်ာက္ေနတာ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕
အိမ္ျပန္လမ္း မဟုတ္ဘူး ။ မင္းထင္သေလာက္
ရိုးစင္းေနလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး ။
ညာဘက္လက္က ဓားကို ကိုင္ပါ ။
ဘယ္ဘက္လက္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ကိုင္ပါ ။
မင္းကို ဘုရားသခင္နဲ႔ မိစာၦနတ္ဆိုးေတြ
တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ပါလိမ့္မယ္ ။
ေခ်ာကလက္ေရာင္ အဘိဓမၼာေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ့
ေလာကဓံက ၊ မင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးပါလိမ့္မယ္ ။
ေရေႏြးကရားထဲက ထြက္က်လာမယ့္ မီးလွ်ံေတြ ။
ဇယားကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္မိေနတဲ့ ဘ၀ထဲက
ရုန္းထြက္ဖို႔ ၊ စိုက္ခင္းမွာ ပြင့္ေနတဲ့
မ်က္လံုးေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ နတ္သမီး ေရ ။
ကႏူးေလွကေလးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္း .... ။
ငါတို႔ ေလွာ္တက္တစ္ေခ်ာင္းစီကိုင္ရ
ေလာကသမုဒၵရာထဲ ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္ .. ။ ........... ။
ဆူးခက္မင္း
ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့
သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ၊ ပင္စည္ေက်ာရိုးမရဲ႕
အလယ္တည့္တည့္မွာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ တစ္ေခ်ာင္း
“ထင္း” ေန ေအာင္ စိုက္ ထူ လို႔ ။
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မေတြ႕ေတာ့ဘူး ။
ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့
ျမိဳ႕ပ်က္ထဲမွာ ၾကယ္အျပတ္ေတြ လိုက္ဖမ္း ။
ငါ ေကာင္းကင္ကို ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး ။
တေယာတစ္လက္နဲ႔ တိမ္ေတြကို မိုးေပးဖို႔
ၾကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ။
အေပါက္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန
ကမာၻၾကီး ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ
ခိုး ခိုး ၾကည့္ရတာ ။
မေပ်ာ္ဘူးကြာ ၊ မေပ်ာ္ဘူး ။
အဲသည့္ ကမာၻၾကီးထဲ ၀င္ေရာက္ကခုန္ခြင့္ ျပဳပါ ။
ရာသီၾကိဳ ယဥ္ေက်းမႈေတြ မရွိတဲ့
အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ဆလိုက္မီး ခပ္မွိန္မွိန္ေတြ ၾကားမွာ
ေပါင္သားေဖြးေဖြးေတြ ၾကားမွာ
စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ေတြ ၾကားမွာ
အယ္လ္ကိုေဟာေတြကို အစာအိမ္ထဲ ထည့္လြယ္ထားတဲ့
မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို လည္ပင္းက ေလာ့ကက္သီးေလးထဲ
အျမတ္တႏိုး ထည့္ဆြဲထားၾကတဲ့
အဲသည့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ
ကပြဲလက္မွတ္ မပါတဲ့ ငါ့ကို
၀ င္ ေ ရာ က္ က ခု န္ ခြ င့္ ျပဳ ပါ ။
အျပံဳးတုေတြ ၊ မာယာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ
လင္စိတ္သားစိတ္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ
လင္ယူသားေမြးကိစၥကို လြယ္လင့္တကူ
လူၾကားသူၾကား ေဆြးေႏြးေနတဲ့ သတၱ၀ါတခ်ိဳ႕
လမိုင္းကို မကပ္ပါဘူးကြာ ။
လိင္ကိစၥကို လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္သယ္သြား
လမ္းေဘးမွာ ၊ လူသူမနီး တစ္ေနရာရာမွာ
လူျမင္သူျမင္ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ
လြယ္လြယ္ေလးပဲ လႊတ္ခ်လို လႊတ္ခ် ။
လိပ္စာ ေပးထားခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေလာ္လီမႈေတြ ။
လူဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ပဲသိတယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ။
လင္းလင္းထင္းထင္း ျဖစ္သြားေအာင္
လိမၼာဖို႔ လိုတယ္ မိတ္ေဆြ ။
လူသားဆန္ဆန္ ၊ ေလလြင့္လူ လုပ္ေနလိုက္တာ
ေလာက္ေလာက္လားလား ျဖစ္မွာပါ ။
အေမာေျပေသာက္ဖို႔ မာလ္တီနီ တစ္ခြက္ေလာက္ ရမလား ။
ငါ ကခုန္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ေမာရွေနလို႔ပါ ။
အေမာေျပ မေျပေတာ့ မသိဘူး ။
အေသြးအသားထဲ လက္က်န္ယဥ္ေက်းမႈေလး စိမ့္၀င္ေနတာ
အဆံုးစြန္ထိ ေျပေလ်ာ့သြားတယ္ ။
ေက်းဇူးျပဳျပီး မီးေတြ ခဏ မွိတ္ထားေပးပါ ။
သမၼာက်မ္းစာထဲက ဆုေတာင္းရြတ္ဆိုသံေတြ ခဏ ပိတ္ထားေပးပါ ။
ငါ့ရင္ဘတ္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္ ။
ငါ့ေျခေထာက္မွာ ႏြယ္တက္ေနတဲ့ အရွိတရားေတြကို
မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနပါရေစ ။
ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ။
ဆူးခက္မင္း
........
ပင္လယ္ကို
အေမွ်ာက္ နဲ႔ ပ်စ္ရမွ
ေက်နပ္မယ့္ကေလး
ေတြးထား တယ္
ေသခ်င္းဆိုးတရားမွာ
သူ႕ မ်က္လံုး တဖက္ အေရာ္အစား
ရွိ ကို ရွိ ေန တယ္ တဲ့ ။ ။
-႐ုပ္ေသး-
၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္
ၾက
ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္
ၾက
ယဥ္ခ်င္တိုင္းယဥ္
ၾက
ရိုင္းခ်င္တိုင္းရိုင္း
ၾက
စိတ္ခ်င္တိုင္းစိတ္
ၾက
ျပဳံးခ်င္တိုင္းျပဳံး
ၾက
မုန္းခ်င္တိုင္းမုန္း
ၾက
ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္
ၾက
ဆာခ်င္တိုင္းဆာ
ၾက
သာခ်င္တိုင္းသာ
ၾက
ေပါင္းခ်င္တိုင္းေပါင္း
ၾက
ညာခ်င္တိုင္းညာ
ၾက
စားခ်င္တိုင္းစား
ၾက
သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္
ၾက
ေသခ်င္တိုင္းေသ
ၾက
nelay
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္
ေရးသားထားေသာ အရာမ်ား
လူသား ဘာသာဘာ၀ တြင္က်ယ္မႈမ်ား
လူေနမႈအခက္အခဲမ်ား
လူမေနမႈ အခက္အခဲမ်ား
စသည္ျဖင့္ . .
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားၾက
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာ
ဟိုလူ႔ အသံုးအႏႈန္းနည္းနည္း
ဟိုလူ႔ အသံုးအျဖဳန္းနည္းနည္း
ဟိုလူ႔ အတံုးအရုံးနည္းနည္း
ဟိုလူ႔ အရႈံးအမုန္းနည္းနည္း
ဒီလို ဒီလို
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာ
ရန္ကုန္မီးစက္မ်ားအေၾကာင္းက
ပေထြးႏွိပ္စက္လို႔ ပါဆိုတဲ့ ေကတီဗြီ ကေကာင္မေလးက ဒီလို
အဆင္မေျပလို႔ပါဆိုတဲ့ ႏိုက္ကလပ္က ေကာင္မေလးလည္း ဒီလို
လူအိုရံုမေရာက္ႏိုင္တဲ့ လမ္းေဘးက သူေတာင္းစား အိုအိုၾကီးေတြလည္းဒီလို
ဘတ္စ္ကားမ်ားအေၾကာင္းက ဒီလို
ပိုက္ဆံ အေၾကြမ်ားအေၾကာင္းကလည္း ဒီလို
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာ
စမ္းေခ်ာင္းသားမ်ား
တာေမြသားမ်ား
အလင္းဆိုင္မ်ား
စီးကရက္တိုမ်ား
စာရြက္တိုမ်ား
အိမ္မ်ား
ေနာက္ေက်ာမွ ဓားရာမ်ား
အရိပ္သံုးပါး
လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား
ဓါတ္ၾကီးေလးပါး ႏွင့္မေျပလည္ျခင္းမ်ား
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာ
ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနဆိုး၀ါးျ
စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္ျခင္း
ေရရွားပါးျခင္း
မီးရွားပါးျခင္း
အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ ေၾကာင့္
သူတို႔ က ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေရးသားရာတြင္
ဒီလိုဖတ္ၾကတယ္
ဒီလိုဖ်က္ၾကတယ္
ျပီးေတာ့ ဒီလို ႏွပ္ၾကတယ္
ျပီးေတာ့ ဒီလို ႏွပ္ခ်တယ္
အရာရာ အဆင္မေျပတာကလြဲရင္ အရာရာအဆင္ေျပတယ္ဆိုတာ
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေရးသားရာတြင္
တစ္ခါတစ္ခါ ဖတ္ေရး
တစ္ခါတစ္ခါ က်က္ေရး
တစ္ခါတစ္ခါ မွတ္ေရး
တစ္ခါတစ္ခါ ရပ္ေရး
တစ္ခါတစ္ခါ ဖ်က္ေရး
တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီးရပ္မရ
တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး ဖတ္မရ
တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး မွတ္မရ
တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး ဖတ္မရ
အဲဒီေတာ့
ကၽြန္ေတာ့ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတ
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
ဥစၥာေစာင့္
ဘယ္လို ငရဲ မ်ိဳး လဲ ။
အဲ့ ဒီ နံပါတ္ ၈ ကို ပဲ ႐ူး ေန ရ ။
ဘယ္ ဘ ၀ မွာ မွ ကၽြတ္ မွာ တဲ့ ။
ငါ့ မွာ
ဘယ္ ကမာၻ တိုင္ေအာင္ လြမ္း ရ တယ္ ။
လွမ္းၿပီးေခၚရံုနဲ႔ ငါကိုယ္ငါ ေမ့ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ျပတဲ့ အခါ
ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ်
ငါ့ဘ၀က ၾကယ္ေတြလည္း ခပ္ဟဟ မပြင့္ဘူး။
ကဲ …
ေျပာ “မိၾကယ္စင္”
ငါ့ေရေသာက္ျမစ္မွာ ဓါးထစ္ထားတာ ဘယ္သူမ်ားလည္း။
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက
ဒုကၡဆိုတဲ့ ေထာ့က်ိဳးငနဲ ခရီးေတြကို
အၿမဲ အၿမဲ သြားတယ္တဲ့လား။
သြားစမ္းပါ။
ေမ့လို႔မရတဲ့ည “သြား”
ငါ့ ဘ ၀ က တစ္ခါႏွစ္ခါ သံုးေလးခါ
ျပာျပာျပာ ခါခါ က်ခ်တယ္တဲ့ ဗ်ာ။
ေနေပေရာ့ “မိၾကယ္စင္”
ခုႏွစ္ထပ္ဖြင့္ထားတဲ့ ၾကာပြင့္မွာ နင္မတင့္တယ္ဘူး။
နင့္အဆင့္နဲ႔ နင္ ေကာင္းကင္မွာေန
ငါေစရင္လည္း နင္မေၾကြလာပါဘူး ….. ။
ရွိပါေစေတာ့ကြာ …
ေတာထြက္ရာ အရပ္မ်က္ႏွာမွာ
အေရွ႕သံအေနာက္သံ
ၾကာသပေတးနံ မပါတဲ့ ၾကာသပေတးမ
ငါ ခဏက ဟာကနဲ ကြာက်သြားပံုမ်ား
မေတြ႔ရက္ မျမင္ရက္ နင္သိပ္ရက္စက္တယ္တဲ့ ။
ဒီစကား ႏႈတ္ထြက္မ်ားရင္
ငါ့ လွ်ာကိုျဖတ္။
အရပ္ရပ္မွာ ပူေဇာ္ပသ ေတြးလို႕ မရေစနဲ႔။
ခူးၿပီး ခပ္ၿပီးသားမွာ ငါ့ထမင္းဟင္းေတြ
မၾကာမၾကာ ၀င္ဆို႔ထြက္ဆို႔
….. ….. ….. ….. ….. ….. ။
ၿပီးပါၿပီ ဆိုမွေတာ့ …..
ေျပာေနလည္း မထူးဘူး
လိုသလိုရူးပစ္ေပးၿပီးရင္
ဒါပဲေကာင္းပါတယ္ေလ …..။
ေက်ာေလးခိုင္းရံုနဲ႕
လံုလံု ေလာက္ေလာက္ ေ၀း ..... ….. ….. … ..။
ေတြးေတြးၿပီး ေသေနပါရေစလား
မွားစရာေတြ ထား
မွားၿပီးရင္ ခါး … တဟားဟားရယ္
ေသြးလြန္ ဓါးနက္နက္မွာ
တစ္ရက္ခစား အသြားေပ်ာက္ စာခြ်န္နဲ႔
သြားတုေတြခြ်တ္ .. ဟုတ္ပါတယ္
အဆြယ္ဆိုတဲ့ နိယာမနဲ႔ နင္က ဂုတ္ခ်ိဳးစားခဲ့တာ ။
ငါေလ အျပစ္ေတြ ေလွ်ာ္ထုတ္
အလုပ္ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္
“မိၾကယ္စင္” သာ … ဘ၀ရဲ႕
ပန္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေစ ရွိေစ တည္ေစ ခ်င္ရဲ႕။
အသက္တစ္သက္ထြက္ၿပီးခါစ
ေနာက္တစ္သက္ မ၀င္ခါနီး
ေနျမင္ရင္ ေရစြတ္ … ငါ့ ထြက္လုနီး
ခန္းေျခာက္မႈနဲ႕ ….. ….. ….. ….. …..။
တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚလည္း လြမ္းပါတယ္ကြယ္။
“မိၾကယ္စင္” ေရ …. …..
နင့္ နံနက္ခင္းမေရာက္ခင္ အသက္စြန္႔ ႀကိဳးပမ္း
ရာဇ၀င္တင္မဲ့ ေန႔ဆိုတာလည္း
ရာဇ၀င္တင္မဲ့ ေန႔ပဲဆိုပါေတာ့ … .. ……. ။
ဟူး ကနဲ သက္မခ် ….. ၿပီး … သက္ထီးခ်။
ထီးခ် … ဦးထုပ္ခ် ..
ကဲဆို .. ခဏခဏ
ရထားစီးတဲ့ ည။
သြားဆိုလည္း သြားပါ့မယ္ “မိၾကယ္စင္” ရယ္
မေရာက္ခင္ ေပါက္တဲ့ ဖိနပ္
ငါ့ တစ္သက္နဲ႔ ငါ့ တစ္ကိုယ္ပဲ
၀ဲ ….. ၀ဲ ….. လည္ ….. လည္
တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါ မေျပာဖူး ျဖစ္ခဲ့တဲ့စကား
တစ္ဟားဟား ရယ္သြမ္းျဖစ္တဲ့ ည
ဟ တ တ နဲ႔
တစ္ခါက အခါခါ
တစ္လႊာၿပီး တစ္လႊာ ….
ဘ၀ ရယ္ … ဟာ ဆိုၿပီး မဟာပါနဲ႔ ကြယ္
“မိၾကယ္စင္” ….. …..
နင္ ျပန္ရာလမ္းမွာ
အခန္း ဘယ္ႏွစ္ရြက္စာ လြင့္ေက်ာ္ျဖတ္ေရြ႕
အဲဒါ ….. …..
ေန႔ဆိုလည္း ေန႔ေပါ့ ။
မေျပာ၀ံ့ ….. မနာသာ
နင္ ဆိုတာ ငါ ခါးရာလမ္း …..။
ခရမ္းေတာ ပန္းမွာ နင္မပြင့္လည္း
လမ္းနဲ႔ ကမ္းမွာ ႏွင္းတလြင့္လြင္ ့ေဟာဆိုရင္ ပြင့္
“မိၾကယ္စင္” ရယ္
ဒီနာမည္ကို ထပ္မေခၚဘဲ ငါေရတစ္ခြက္ေလာက္
အရင္ေသာက္
ဒါလည္း အေမာ မေျပခဲ့ပါဘူးေလ။
ငါက ….. ….. ….. …..
ဟိုးဟိုး ေရွ႕ေရွးတုန္းက ငါပါပဲေလ ….. ။
