Hands Of Enlightenment

လင္းပြင့္လက္မ်ား

http://blog.lib.umn.edu/rolan035/architecture/425_web-ERE-seesaw-PAR116898.jpg




စီးေလွ်ာတစ္ခု၏...ရာဇ၀င္




တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ခြာသြားလုိက္တာ
အေသြးထဲ သားထပ္သြားေစဖုိ ့
အ့ဲဒါ
ၾကယ္ဆီ ေလွ်ာက္ေသာ..ငါး
မဲ့ေနတ့ဲ ကြက္လပ္ကုိ
ျပန္ပင့္တင္ေနတဲ့ ကြက္လပ္က
အလ်ား  =  ……  X  ……
ထပ္မႈတ္ထုတ္လုိက္ပါဦး
အထပ္ထပ္ မႈတ္ထုတ္လိုက္ပါဦး
ညိဳလိမ္..မီးေကာက္ေတြထဲ
ညိဳလိမ္..ခုိးေတာက္ေတြထဲ
အစုန္းစုန္း...အေ၀ေ၀
ျမဴး

လူး

တြယ္

ေနာက္ခံ -  မည္း ျပာ ေရာင္
ခြာရာ - သုံးဆယ့္တစ္ + တစ္
ေန ့ဟာ..ေန ကုိ ရွစ္ခုိးဦးခ်
အဲ့ဒါ
သားအိမ္ကင္းဗတ္(စ္)ေပၚက
ဒဏ္ရာဗရာပြ ပန္းခ်ီကား
စြန္းထင္ေနတဲ့..ေဆးစက္ကုိ
စြန္းေပေစတဲ့..ေဆးစက္က
ဥံဳးကုိက္ ႏွလုံးသား
တရစပ္..ျပြတ္သိပ္လုိက္ပါဦး
အဆစ္ဆစ္..ကုိက္ရြလုိက္ပါဦး
ေလးေထာင့္ျပား တစ္ခ်ပ္ရဲ ့..ေရွ ့
သက္ရွူေနေသာ မ်က္လုံးေတြ
သက္ငင္ေနတဲ့ မ်က္လုံးေတြ
တဆုံးဆုံး...တေ၀ေ၀
လြင့္
မွိတ္
ေၾကြ

ခြက္ဟာ ျပည့္လွ်ံသြားျပီး
သီလဟာ..ေလွ်ာ့ဖိတ္သြားတယ္
အ့ဲဒါ
ထမင္းငတ္ေနေသာ...ကဗ်ာ
သီလဟာ ခြက္ျဖစ္ျပီး
ခြက္ထဲမွာ သီလမရွိေၾကာင္း
 တင္ပေလြခ်ိတ္..ခ်င္းဆုိေသာ ပါးစပ္က
?
အဆက္မဲ ့ ရစ္ပတ္လွည့္ပါဦး
အဆုံးမဲ ့ ရစ္ပတ္လွည့္ပါဦး
ဆုိင္ကလုန္းအခ်င္း  :  ငါ x သံသရာ
ေရေရာင္..အနမ္းေတြထဲ
ေသေအာင္..လန္းေနတဲ့..ငါ
..................

အဲကြန္းေ၀ေသာ..စ်ာပနမွာ
လာၾကိဳသူ
?

အာရမၼဏပစၥေယာ
…………………
………………
……………..
…………..
…………
……….
……..
.......
.....
....
...
..
.

အတြင္းေမွာင္လုိ ့
လင္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ မုန္တုိင္း
ကိုယ့္ဒဏ္ရာကုိယ့္မႊန္း
.....
၀န္း
ရ
တယ္

ေဟာတိ။

အေနာ္မာ
၁.၇.၂၀၁၀
(မနက္ ၄ နာရီ)

မဂၤလာပါ
ဒီေန ့့ ့ ့ ့ ့
ဒီလုိဆံုေတြ ့ခြင့္ရတာ မဂၤလာပါ
အဲသည္လုိနဲ ့ကဗ်ာကုိ စဖြဲ ့လုိက္ေလရဲ့
လက္ခုတ္သံေတြဟာ အံုးခနဲထပ်ံသြား
အရာအားလံုးဟာ တသားတည္းျဖစ္ဖုိ ့
နေမာတႆ႐ြတ္လုိ ့ ညြတ္တြားရေအာင္

နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
(ဒုတိယံမိ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း)
(တတိယံမိ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း)

ဘ၀အတြက္အဆင္းရဲဆံုးက အခ်ိန္
ဘုရားေတာင္ ေပါက္ဆိန္ေပါက္ဦးခ်
ျပကၡဒိန္ေတြ လွန္ရင္းေမာလာတယ္။

ေမြးကတည္းက လည္း....
အူ၀ဲ. . . .
ေသဆံုးသြားျပန္ေတာ့လည္း
ေႏွာင္ ခနဲျမည္တဲ့
ေၾကးစည္သံက မ်က္ရည္ကုိ ညွစ္ထုတ္ျပန္တယ္...

ေရပက္မ၀င္ေအာင္မွန္တဲ့ သခၤါရ
ေကြးေသာလက္ မေျခာက္ခင္လား
စုိေသာလက္ မဆန္ ့ခင္လား
ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးနဲ ့ ေဒြးေရာယွက္တင္ေနရတယ္

ကုသုိလ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာရဖုိ ့
သင့္ရာေဒသ အၿမဲေန
နယ္ပယ္ခ်ဲ ့ထြင္ ကၽြန္ခံျခင္း
ေငြေၾကးနဲ ့ေရႊ ့လုိ ့ရတဲ့ ဇယ္႐ုပ္ေတြဟာ
ဂိတ္မွႈးၾကီးလက္ထဲမွာ အေရာင္လက္လာတယ္..

ပါးကြက္မညီခင္ ပါးကြက္ပ်က္ေနၾကျခင္း
ဒါပဲေနာ္၊ ဒီတစ္ခါပဲရမယ္
အဲသည္လုိနဲ ့ ဒုတိယကမာၻစစ္ကုိ စခဲ့ၾကတယ္
ဟီ႐ုိ႐ွီးမားလား၊ နာ၀ါစကီလားေတာ့မသိဘူး
ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဖ်က္ခ်ခဲ့ၾကတယ္...
သမီးခုလုိ နာမည္ထြက္လာတာဟာ
လက္တြဲေဖာ္ေတြ၊ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးတဲ့သူေတြကုိ
သမီးနဲ ့
ေက်းဇူးဆပ္ခဲ့လုိ ့ပါ
ငါ့သမီးေလးေတာ္လွ ေတာ္လွနဲ ့
ဟန္းဖုန္းခါးၾကားထုိး

ေနာက္ဆံုးေပၚ ေမာ္ဒယ္ လန္းလန္းေလးနဲ ့
လဲလုိက္ပါအေဖရာ၊ အေဖ့ကားႀကီးက
အဲယားကြန္းလဲ မေအးေတာ့ဘူး

ေခၽြးထြက္လြန္ သမၼာအာဇီ၀ဟာ
ေအာက္္ဆုိက္ဓာတ္ဆားကုိ မွီ၀ဲေန

ကဲ သားတုိ ့၊ သမီးတုိ ့ ဒီပံုစံေလးကုိ ျဖည့္လုိက္ၾကေနာ္
ႀကံဳတုန္းအလႉေငြေလးလည္း.......

ကင္းေျခမ်ားေတြ လမ္းသလားသလုိ
အသက္၀င္တဲ့ညေန
အေျပးအလႊားလမ္းျဖတ္ကူးတဲ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေဟာင္းဟာ
ဆယ္လုိတိတ္အေၾကာင္းမသိတဲ့ ရာတန္ကုိ
မယံုသလုိလုိၾကည့္တယ္
ဘတ္စ္ကားေတြထဲကုိ ေခၽြးစက္ေတြရဲ ့
သံုးပံုတစ္ပံုထည့္ရတယ္
ပါးစပ္မပါတဲ့ ညစာစားပြဲေတြနဲ ့
ညစာစားပြဲမပါတဲ့ပါးစပ္ေတြဟာ
webcam နဲ ့ chatting ထုိင္
ဂြီ၊ ေဂၚ

ကၽြန္ယံုေတာ တဖက္ကမ္း
သားသမီးယံုေတာ့ စံုလံုးကန္း
အၾကည္ဓာတ္ကေလးလႊာခံထားရတဲ့ ကၽြန္ေတြေ႐ွ ့မွာ
ယမထာေ႐ႊႀကိမ္လံုးရယ္နဲ ့
သိမ္ပႏၷက္ကုိတဲ့ ေျခေတာ္တင္
အေျပာင္းအေ႐ႊ ့ေစ်းကြက္ဖြင့္တာ
ရက္ ၂၀ နီးပါးရွိၿပီ

အသင္းေခါင္းေဆာင္ကလည္း ပြဲပယ္ခံထားရတယ္
အားထားရတဲ့ကစားသမားေတြကလည္း
မုန္္တုိင္းတုိက္လုိ ့တကြဲတျပားစီ
ၾကြက္ေခ်းေတြထဲေရာေနတဲ့ ဆြမ္းဆန္နဲ ့
ႏွမ္းတေစ့နဲ ့ဆီျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္း

ခင္ဗ်ာ ျပည္တြင္းမွာပဲထုတ္တာခင္ဗ်
ႏုိင္ငံျခားကုိမွာလုိ ့မရပါဘူး
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဆုိင္က ဘူေဖးစနစ္ေလ

တေန ့လုပ္မွ တေန ့စားရတာဆုိေတာ့လည္း
စုႏုိင္ေအာင္လုပ္ဖုိ ့ဆုိတာ

တီ
တို
တ
ေတ
တီ

ဟယ္လို၊ ဟယ္လို
လူႀကီးမင္းေခၚဆုိေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ.............။


- သုေဏာ္စိုင္း -

“အံု႔ပုန္း”




ညည ဆုိဆုိေနၾက သီခ်င္းေလးေရ .....
ေပးစရာ နာမည္
ကုိယ္ မသိခဲ့ . . . . ၊၊

မင္းကိုရွာေဖြေတြ႕ရွိပါေစ
လႊင့္ထုတ္လုိက္တဲ့ မီးခိုးေတြသာ
ျပာျဖစ္သြားတယ္
ရင္ထဲက မီးေလးေတာ့ မၿငိမ္းႏိုင္ခဲ့ေပါ့ ၊၊

တစ္စကၠန္႔မွာ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွည္လ်ားခဲ့လဲ ..
အ
လြမ္း
မုိင္ ... ... ၊၊

- ဇာတိ -


======================

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက်လာတဲ့ ေအးစက္စက္မိုးစက္ေတြထဲမွာ
မင္းရီသံေတြပါပါလာတာ ဘယ္ႏွစ္စက္ရွိၿပီလဲ

မေတြ႕ရေတာ့ဘူး ရင္တခုလုံးျပိဳက်
ငါ့မ်က္ႏွာေပၚက အာဟာရခ်ိဳ႕တဲ့ လကၡဏာနဲ႕
တူးဆြထားတဲ့ အနာေပၚမွာ ယင္ေတြ အုံေနတယ္

ပျခဳပ္ထဲက လိပ္ျပာကေလးေရ
ငါ့နာမည္ကို မၾကားဘူးလား
ငါ့အရိပ္ကို မျမင္ဘူးလား
ငါ့ရနံ႕ကို မရဘူးလား

ငါ့လက္ဖ်ံေပၚက ရီသံတခ်ိဳ႕ကို
သုိ၀ွက္ထားတဲ့ နာက်င္မႈနဲ႔ ျဖတ္စီး
ငါ့ေသြးေတြ ေျပာင္းျပန္စီးကုန္ၿပီေလ ။

- နီေလး -

==========================

ခဏခဏမက္ျဖစ္တဲ့ အိပ္မက္ကို
အိပ္မက္ထဲ ျပန္သြင္းလိုက္တယ္
တကူးတကၾကီး ျပန္သြင္းၾကည့္လိုက္တာ
အနားသတ္မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းအတြက္
ရင္နဲ႔ျဖိဳခ်လိုက္ရတာကလည္း
ညေတြ သက္ေသပဲ
မင္းျပံဳးတာ ငါမျမင္ရတာၾကာျပီ
သိပ္သည္းဆ သိပ္မ်ားေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး
ဟင္း ကနဲ ခ်လိုက္တဲ့ သက္ျပင္းေတြမွာ
ျပန္မရလိုက္တဲ့ ေရာင္နီေတြပါတယ္
မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြ ပါတယ္
က်ိန္စာျပယ္ဖို႔ က်ိန္စာတစ္ပုဒ္ ထပ္ရြတ္ရမွာလား
ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့
ထိုးစရာလက္ညိွဳး ဘယ္ဖက္လွည့္ရမလဲ ။

- အမည္မဲ့ -

========================

ေသတၱာထဲမွာ ဘာေတြ ရွိမလဲ ။
ပန္းသီးတစ္လံုး ၊ ဒါမွမဟုတ္
ပန္းတစ္ပြင့္ ၊ ဒါမွမဟုတ္
အခြံသင္/ဆူးႏႊင္ ဖို႔ ဓားတစ္ေခ်ာင္းလား ။
နင္လား ၊ ငါလား ။
နင့္ေၾကာင့္လား ၊ ငါ့ေၾကာင့္လား ၊ အျပင္မွာမိုးေတြရြာေနတယ္ ။
မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ။ ( မဟုတ္ေသးဘူး )
မသိခ်င္ေသးဘူး ။ ( တျခားလူေတြ ေတြ႕မွာစိုးတယ္ )
အဲ့လိုနဲ႔ ၊ ေသာ့ကို ေခါင္းအံုးေအာက္ထဲ ထိုးထည့္ ။
ႏိႈးစက္ကို မနက္ ၂ နာရီ ေပးထားလိုက္တယ္ ။

- ဆူးခက္မင္း -

=============================

နတ္သမီးရာသီ ေျပာင္းတုိင္း
ျဗဟၼာၾကီး ဦးေခါင္း
ဆတ္..ဆတ္..ခါ
မီးေတာင္ အေဟာင္းၾကီး
ဂစ္တာ..တီးေနျပီ
ငုံၾကည့္မေနပါနဲ ့...'သူမ'
'ငါ'
လက္ ခုပ္ ထဲ က ေရ
'ငါ'
ပလက္ေဖါင္းေပၚက..ပက္လက္ကြ်ဲ
'ငါ'
ၾကားခံမပါတဲ့ ကဗ်ာ

ငါ့ကုိ ေသာက္ပါ

ငါ့ကုိ သုံးပါ

ငါ့ကုိ ျမိဳခ်လုိက္ပါ


- အေနာ္မာ -



အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားအား

ဤကဗ်ာျဖင့္ အမွတ္ရ အေလးျပဳလွ်က္။





ယူေရနီယံ ေၾကးရုပ္


...ပန္ကာ ဖြင့္ေပးပါ...
ပလပ္ေပါက္ကုိ ေရထဲ ႏွစ္လုိက္
'အူ၀ဲ'
ဂဠဳန္မီးေနေစာင့္ ေတြကုိ
ေဆးရုံထဲက ႏွင္ထုတ္ေပးပါ
..............
လူ ကုိးေယာက္
လက္တစ္ဖက္ကုိ ေနာက္ပစ္ျပီး
ေနာက္ လက္တစ္ဖက္ကုိ
ေရွ ့ုထုတ္ ကာတယ္။
အဲဒီ လူေတြ..အတြက္
ေၾကးရုပ္
ပန္းျခံထဲမွာ တစ္ရုပ္ပဲ ထားတယ္
အဲဒီေန ့ဆုိ...ရည္းစားနဲ ့ ေလွ်ာက္လည္တယ္
အဲဒီေန ့ဆို...မိသားစုနဲ ့ေပ်ာ္ပြဲစား ထြက္တယ္
အဲဒီေန ့ဆုိ...သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့Dota ခ်ိန္းခုတ္တယ္
အဲဒီေန ့ဆို...ေနကာမ်က္မွန္တပ္ျပီး တည္းခုိခန္း သြားတယ္
..............
ေရႊတိဂုံဘုရား ေပၚက အနီေရာင္အေမႊးတုိင္ေတြ ကေတာ့
ယူေရနီယံမ်က္ရည္စက္ေတြနဲ ့
တစ္ေယာက္ ရင္ဘတ္ေပၚ
တစ္ေယာက္ ဒူးေထာက္ရင္း
ဆယ္နာရီ သုံးဆယ့္ခုႏွစ္မိနစ္ ကုိ
...ေနာက္တၾကိမ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမြးဖြားရန္...
..............
သမိုင္းမွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယုိက ငိုေနတယ္
လွည္းတန္းမွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယုိက ငိုေနတယ္
ဘုရင့္ေနာင္မွာ...အဲဒီေန ့က ေရဒီယိုက ငုိေနတယ္
ကမၻာတခ်ိဳ ့... အင္တာနက္ေပၚက ငိုေနတယ္
ျမန္မာတျပည္လုံး...ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ငိုေနတယ္
..............
သူတုိ ့ဟာ ငါတုိ ့ရဲ ့အေဖေတြ ျဖစ္တယ္
သူတုိ ့ဟာ ငါတုိ ့ရဲ ့အဘုိးေတြ ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က သူတုိ ့
ရည္းစားနဲ ့ ေလွ်ာက္မလည္ဘူး
အဲဒီေန ့က သူတုိ ့
ေပ်ာ္ပြဲစား မထြက္ဘူး
အဲဒီေန ့က သူတို ့
တည္းခုိခန္း မသြားဘူး
အဲဒီေန ့က..သူတုိ ့
ေရဒီယုိ နားမေထာင္ဘူး
အဲဒီေန ့က..သူတို ့ဟာ
အစည္းအေ၀း တက္သူမ်ား ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က.....သူတုိ ့ဟာ
သားပစ္ ၊ မယားပစ္ သူမ်ား ျဖစ္တယ္
အဲဒီေန ့က..သူတို ့ဟာ
အတိတ္ရဲ ့ထာ၀ရ အရုိင္းပင္မ်ား ျဖစ္တယ္
...သူတုိ ့ဟာ...
လမ္း
...သူတုိ ့ဟာ...
ဂ်ဴလုိင္လရဲ ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲမ်ား
........................................
..............................
.....................
...အဲဒီေန ့မွာ...
ေမြးဖြားသန္ ့စင္ေသာ ရင္ေသြးငယ္ တခ်ိဳ ့ကေတာ့
သူတုိ ့ ေမြးေန ့ ေရာက္တုိင္း
သရဲေျခာက္ေနတဲ့ ျပတုိက္ တစ္ခု ထဲက
တက်ပ္တန္ ပိုက္ဆံေလးကုိ
အေရာင္ ေျပာင္းသြားသလား..ရယ္လုိ ့
...နားစြင္နားဖ်ား...
တုိးေ၀ွ ့ ၾကည့္ေနၾကဆဲ။



အေနာ္မာ

၁၈.၇.၂၀၁၀
မနက္ ၆ နာရီ ၃ မိနစ္

“ ၂၁ ရာ စု မွာ ”




၂၁ ရာစုမွာ တိုက္အျမင့္ၾကီးေတြ

ေဆာက္ၾကတယ္ ။ မီးအၾကီးၾကီးေတြ

ေလာင္ၾကတယ္ ။ ဘာမွန္းမသိတဲ့

သတၱ၀ါေတြ ၊ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔

ေလာင္ကၽြမ္းၾကတယ္ ။

(ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေရာ ဘာမွန္းသိရဲ႕လားေတာ့ မသိဘူး )

ဒါေတြဟာ ႏွင္းဆီမီးညြန္႔ေတြ ျဖစ္တယ္ ။

အျမဲစိမ္း သစ္ေတာေတြ ျဖစ္တယ္ ။

ေမြးသမိခင္ရဲ႕ မ်က္ရည္ေတြကို

က်င္းတူးျမႈပ္ႏွံလိုက္တဲ့ေန႔က

ငါ ေရခဲနဲ႔ ကၽြမ္းေလာင္တယ္ ။

ကမာၻပ်က္မွာ မသိတဲ့ လူမိုက္ေတြ

ကမာၻေပၚထိုင္ရင္း ေ၀စုခြဲေနၾက ။

အို႔ .. အို ၊ သနားစရာ ။

ငါတို႔ ျမိဳ႕ေလး အသိုက္ေျပာင္းရေတာ့မယ္ ။

ငါ နင္းခဲ့တဲ့ ေျခရာတိုင္းရဲ႕ အရိပ္မွာ

ေသြးေတြ စြန္းထင္းေန ။

အေ၀းေျပးလမ္းမၾကီးကေတာ့

ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႔ ေငးလို႔ေကာင္းတုန္း ။

ေျခပစ္လက္ပစ္ ပစ္စလက္ခတ္ ေနလို႔ ေကာင္းတုန္း ။

ျမိဳ႕ေတာ္သူ ျမိဳ႕ေတာ္သားတို႔ေရ .... ။

ငါတို႔ ႏွင္းဆီခင္းေတြေပၚ ပ်ံ၀ဲၾကစို႔ ... ။

ငါ့ အ၀ါေရာင္လယ္ကြင္းထဲ ဘယ္ေမွာ္ဆရာ

ေျခခ်ခဲ့ပါသလဲ ။

ဘယ္ဘက္လက္က ပါးစပ္ျဖစ္ျပီး

ညာဘက္လက္က နားျဖစ္တယ္ ။

ကိုယ့္အသံကိုယ္ျပန္ၾကားရဖို႔ ၊ ငါ့လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို

တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ ။

ကပိုကရို ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္ ၊

စင္ေရာ္ငွက္တစ္ေကာင္ လမ္းေပ်ာက္ေန ။

တိုက္ ေဟာင္း/ပ်က္ တစ္ခုရဲ႕ ေလွကားရင္းမွာ

မိန္းမငယ္တစ္ေယာက္ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အေသေတြနဲ႔

ေမွာင္ရီခိုးေ၀ ။ ဘာေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားမလဲ ။

ဘာေတြကို လႊတ္ခ်ခဲ့မလဲ ။ ဘာေတြကို ၊

ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ၊ ဘာေတြကို ။

သဲမႈန္ေတြ လြင့္ေနတဲ့ ၾကားက ၊

ကႏာၱရကို ေစာင့္တဲ့ နတ္သမီး ။

ခင္ဗ်ား ၊ ညစ္ညစ္ေထးေထး လွတယ္ ။

ေလွကားထစ္စိုက္ခင္းေတြ

ေတာင္ပူစာ မို႔မို႔ေတြ

သစ္ပင္တစ္ပင္ေလာက္ စိုက္ခဲ့ပါ ။

ငါ ထိုင္ၾကည့္ရင္း လြမ္းေနခ်င္လို႔ ။

ေသာင္တင္ေနတဲ့ ဆည္းဆာနဲ႔

ညေနခင္းက စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ အတိ ။

ငါတို႔ ေက်ာရိုးေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို ျငမ္းဆင္ၾက ။

ငါတို႔ လက္ေတြနဲ႔ ကမာၻၾကီးကို (ကိုယ္တိုင္) တည္ေဆာက္ၾက ။

ယႏၱရားအေရခြံနဲ႔ ဖံုးအုပ္ထားတဲ့ ငါတို႔ကမာၻက

သတၳဳေစာ္ နံ တယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ အနီေရာင္ပန္းပြင့္ေတြရယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကမာၻေက်ာ္အႏုပညာရွင္ေတြရယ္ ။

၂၁ ရာစုမွာ ေလာင္ကၽြမ္းသြားတဲ့ ကဗ်ာေဟာင္းတခ်ိဳ႕ရယ္ ............. ။




ဆူးခက္မင္း
၁၈ ၊ ဂ်ဴလိုင္ ၊ ၂၀၁၀ ။

အလင္းည နတ္သမီး

ျဖာက်ေနတဲ့ လေရာင္ေအာက္မွာ

တစစီ လြင့္ေ၀ေနတဲ့

ငါ့ ေျခလက္ အပိုင္းအစေတြ တစစီ လိုက္ေကာက္ ။

ငါ့ ခႏၶာကိုယ္ အထက္ပိုင္းကို

မလြတ္တမ္း ဖက္တြယ္ ။

ညခိုးျပာျပာေတြ လြင့္လြင့္ တက္လာ ။

ဒီတိုက္ပြဲဟာ ငါတို႔အတြက္

ဘ၀တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။

တိမ္ေတြၾကားမွာ စိတၱဇေတြ

ထုတ္လုပ္ေပးမယ့္ စက္ရံုတစ္ခုေလာက္

ေဆာက္ ၾက မယ္ ။

ေတာင္ပံေတြကို ျဖန္႔ထားပါ နတ္သမီးေရ ။

ပင္လယ္ကဗြီးပင္ေတြက ၊ မင္းကို ၾကည့္ျပီး

ငိုေကာင္း ငိုေနလိမ့္မယ္ ။

မီးခလုတ္ေတြ ပတ္ပတ္လည္ စီထားတဲ့

ေသာ့ေပါက္ၾကားက ၊ ၀ံပုေလြတစ္ေကာင္

ဆာေလာင္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔

ငါ့ကို ၾကည့္ေနတယ္ ။

မင္းကိုင္ထားတဲ့ ေၾကးနီကြင္းထဲ

ခုန္၀င္ဖို႔ ငါက ၊ ေခြးတစ္ေကာင္ေလာက္ေတာင္

အစြမ္းအစ မရွိဘူး ။

မွန္ထဲက ငါက ၊ အျပင္ေလာက က ငါ့ကို

သနားစရာ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္လို

ၾကည့္ေန ။ သူမမႈတ္ထုတ္လိုက္တဲ့

စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြက

သူမ ျဖစ္သြား ။ အပိုင္းအစေတြအျဖစ္

ကြဲအက္ေနတဲ့ ကားလမ္းမေဘးမွာ

ငိုေၾကြးေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္က

သူမ ျဖစ္သြား ။ ငါက က်ားသစ္တစ္ေကာင္ရဲ႕

မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ သူမကို ကင္မရာမွန္ဘီလူးမွတဆင့္

စိမ္းစိမ္းရဲရဲ စိုက္ၾကည့္ေန ။

သဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕

၀ိုင္ပုလင္းထဲ ၊ တိမ္ေတြ အသိုက္လုပ္ ေနၾကတယ္ ။

ဒီလိုနဲ႔ ေနေရာ လေရာဟာ ငါတို႔ ကန္ေရျပင္ထက္က

ငါးေတြ ျဖစ္တယ္ နတ္သမီးေရ ။

မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႔ ရံထားတဲ့ တံတိုင္းက

ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ လံုျခံဳမႈ ေကာင္းေကာင္း

ေပးႏိုင္မွာပါ ။ Breathing Apparatus မပါပဲနဲ႔ေတာ့

Rome ျမိဳ႕ၾကီး မီးေလာင္ေနတာကို

ျငိမ္းသတ္ဖို႔ မၾကိဳစားနဲ႔ နတ္သမီး ။

မင္းေလွ်ာက္ေနတာ ၀က္၀ံေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕

အိမ္ျပန္လမ္း မဟုတ္ဘူး ။ မင္းထင္သေလာက္

ရိုးစင္းေနလိမ့္မယ္ မဟုတ္ဘူး ။

ညာဘက္လက္က ဓားကို ကိုင္ပါ ။

ဘယ္ဘက္လက္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ကိုင္ပါ ။

မင္းကို ဘုရားသခင္နဲ႔ မိစာၦနတ္ဆိုးေတြ

တလွည့္စီ ေစာင့္ေရွာက္ပါလိမ့္မယ္ ။

ေခ်ာကလက္ေရာင္ အဘိဓမၼာေတြ ၾကီးစိုးေနတဲ့

ေလာကဓံက ၊ မင္းကို ေကာင္းခ်ီးေပးပါလိမ့္မယ္ ။

ေရေႏြးကရားထဲက ထြက္က်လာမယ့္ မီးလွ်ံေတြ ။

ဇယားကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္မိေနတဲ့ ဘ၀ထဲက

ရုန္းထြက္ဖို႔ ၊ စိုက္ခင္းမွာ ပြင့္ေနတဲ့

မ်က္လံုးေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ပါ နတ္သမီး ေရ ။

ကႏူးေလွကေလးရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုင္ရင္း .... ။


ငါတို႔ ေလွာ္တက္တစ္ေခ်ာင္းစီကိုင္ရင္း .. ။

ေလာကသမုဒၵရာထဲ ေလွာ္ခတ္ၾကမယ္ .. ။ ........... ။



ဆူးခက္မင္း

ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့

သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ၊ ပင္စည္ေက်ာရိုးမရဲ႕

အလယ္တည့္တည့္မွာ လက္၀ါးကပ္တိုင္ တစ္ေခ်ာင္း

“ထင္း” ေန ေအာင္ စိုက္ ထူ လို႔ ။

ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာ မေတြ႕ေတာ့ဘူး ။

ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့

ျမိဳ႕ပ်က္ထဲမွာ ၾကယ္အျပတ္ေတြ လိုက္ဖမ္း ။

ငါ ေကာင္းကင္ကို ခိုးတာ မဟုတ္ဘူး ။

တေယာတစ္လက္နဲ႔ တိမ္ေတြကို မိုးေပးဖို႔

ၾကိဳးစားခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ။

အေပါက္ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန


ကမာၻၾကီး ဘာေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာ

ခိုး ခိုး ၾကည့္ရတာ ။

မေပ်ာ္ဘူးကြာ ၊ မေပ်ာ္ဘူး ။

အဲသည့္ ကမာၻၾကီးထဲ ၀င္ေရာက္ကခုန္ခြင့္ ျပဳပါ ။

ရာသီၾကိဳ ယဥ္ေက်းမႈေတြ မရွိတဲ့

အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ

ဆလိုက္မီး ခပ္မွိန္မွိန္ေတြ ၾကားမွာ

ေပါင္သားေဖြးေဖြးေတြ ၾကားမွာ

စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ေတြ ၾကားမွာ

အယ္လ္ကိုေဟာေတြကို အစာအိမ္ထဲ ထည့္လြယ္ထားတဲ့

မေကာင္းမႈ ဒုစရိုက္ေတြကို လည္ပင္းက ေလာ့ကက္သီးေလးထဲ

အျမတ္တႏိုး ထည့္ဆြဲထားၾကတဲ့

အဲသည့္ အလယ္အလတ္တန္းစား ငရဲဘံုမွာ

ကပြဲလက္မွတ္ မပါတဲ့ ငါ့ကို

၀ င္ ေ ရာ က္ က ခု န္ ခြ င့္ ျပဳ ပါ ။

အျပံဳးတုေတြ ၊ မာယာလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ

လင္စိတ္သားစိတ္ ျပင္းထန္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ

လင္ယူသားေမြးကိစၥကို လြယ္လင့္တကူ

လူၾကားသူၾကား ေဆြးေႏြးေနတဲ့ သတၱ၀ါတခ်ိဳ႕

လမိုင္းကို မကပ္ပါဘူးကြာ ။

လိင္ကိစၥကို လာရာလမ္းအတိုင္းျပန္သယ္သြားဖို႔ထက္

လမ္းေဘးမွာ ၊ လူသူမနီး တစ္ေနရာရာမွာ

လူျမင္သူျမင္ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ

လြယ္လြယ္ေလးပဲ လႊတ္ခ်လို လႊတ္ခ် ။

လိပ္စာ ေပးထားခဲ့မယ္ဆိုတဲ့ ေလာ္လီမႈေတြ ။

လူဆိုတာ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ပဲသိတယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္း ။

လင္းလင္းထင္းထင္း ျဖစ္သြားေအာင္

လိမၼာဖို႔ လိုတယ္ မိတ္ေဆြ ။

လူသားဆန္ဆန္ ၊ ေလလြင့္လူ လုပ္ေနလိုက္တာ

ေလာက္ေလာက္လားလား ျဖစ္မွာပါ ။

အေမာေျပေသာက္ဖို႔ မာလ္တီနီ တစ္ခြက္ေလာက္ ရမလား ။

ငါ ကခုန္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ေမာရွေနလို႔ပါ ။

အေမာေျပ မေျပေတာ့ မသိဘူး ။

အေသြးအသားထဲ လက္က်န္ယဥ္ေက်းမႈေလး စိမ့္၀င္ေနတာ

အဆံုးစြန္ထိ ေျပေလ်ာ့သြားတယ္ ။

ေက်းဇူးျပဳျပီး မီးေတြ ခဏ မွိတ္ထားေပးပါ ။

သမၼာက်မ္းစာထဲက ဆုေတာင္းရြတ္ဆိုသံေတြ ခဏ ပိတ္ထားေပးပါ ။

ငါ့ရင္ဘတ္က လက္၀ါးကပ္တိုင္ကို ဆြဲျဖဳတ္ခြင့္ျပဳပါ ဘုရားသခင္ ။

ငါ့ေျခေထာက္မွာ ႏြယ္တက္ေနတဲ့ အရွိတရားေတြကို

မသိက်ိဳးကၽြံျပဳေနပါရေစ ။

ငါက ငါ့ေျခေထာက္ငါ အျမစ္ခ်ထားတဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ျဖစ္တယ္ ။


ဆူးခက္မင္း

ဇ
........


ပင္လယ္ကို

အေမွ်ာက္ နဲ႔ ပ်စ္ရမွ

ေက်နပ္မယ့္ကေလး

ေတြးထား တယ္

ေသခ်င္းဆိုးတရားမွာ

သူ႕ မ်က္လံုး တဖက္ အေရာ္အစား

ရွိ ကို ရွိ ေန တယ္ တဲ့ ။ ။




-႐ုပ္ေသး-





လူေန ကြက္



၀င္ခ်င္တိုင္း၀င္
ၾက
ထြက္ခ်င္တိုင္းထြက္
ၾက
ယဥ္ခ်င္တိုင္းယဥ္
ၾက
ရိုင္းခ်င္တိုင္းရိုင္း
ၾက
စိတ္ခ်င္တိုင္းစိတ္
ၾက
ျပဳံးခ်င္တိုင္းျပဳံး
ၾက
မုန္းခ်င္တိုင္းမုန္း
ၾက
ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္
ၾက
ဆာခ်င္တိုင္းဆာ
ၾက
သာခ်င္တိုင္းသာ
ၾက
ေပါင္းခ်င္တိုင္းေပါင္း
ၾက
ညာခ်င္တိုင္းညာ
ၾက
စားခ်င္တိုင္းစား
ၾက
သတ္ခ်င္တိုင္းသတ္
ၾက
ေသခ်င္တိုင္းေသ
ၾက




nelay






ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာ
တြင္

ေရးသားထားေသာ အရာမ်ား

လူသား ဘာသာဘာ၀ တြင္က်ယ္မႈမ်ား

လူေနမႈအခက္အခဲမ်ား

လူမေနမႈ အခက္အခဲမ်ား

စသည္ျဖင့္ . .

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားၾကသည္

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္

ဟိုလူ႔ အသံုးအႏႈန္းနည္းနည္း

ဟိုလူ႔ အသံုးအျဖဳန္းနည္းနည္း

ဟိုလူ႔ အတံုးအရုံးနည္းနည္း

ဟိုလူ႔ အရႈံးအမုန္းနည္းနည္း

ဒီလို ဒီလို

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္ ဒီလို

ရန္ကုန္မီးစက္မ်ားအေၾကာင္းကလည္း ဒီလို

ပေထြးႏွိပ္စက္လို႔ ပါဆိုတဲ့ ေကတီဗြီ ကေကာင္မေလးက ဒီလို

အဆင္မေျပလို႔ပါဆိုတဲ့ ႏိုက္ကလပ္က ေကာင္မေလးလည္း ဒီလို

လူအိုရံုမေရာက္ႏိုင္တဲ့ လမ္းေဘးက သူေတာင္းစား အိုအိုၾကီးေတြလည္းဒီလို

ဘတ္စ္ကားမ်ားအေၾကာင္းက ဒီလို

ပိုက္ဆံ အေၾကြမ်ားအေၾကာင္းကလည္း ဒီလို

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္ ကို ခြဲၾကည့္မယ္ဆိုရင္

စမ္းေခ်ာင္းသားမ်ား

တာေမြသားမ်ား

အလင္းဆိုင္မ်ား

စီးကရက္တိုမ်ား

စာရြက္တိုမ်ား

အိမ္မ်ား

ေနာက္ေက်ာမွ ဓားရာမ်ား

အရိပ္သံုးပါး

လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား

ဓါတ္ၾကီးေလးပါး ႏွင့္မေျပလည္ျခင္းမ်ား

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္

ပတ္၀န္းက်င္အေျခအေနဆိုး၀ါးျခင္း

စား၀တ္ေနေရး မေျပလည္ျခင္း

ေရရွားပါးျခင္း

မီးရွားပါးျခင္း

အခ်ိဳ႕အခ်ိဳ႕ ေၾကာင့္

သူတို႔ က ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေရးသားရာတြင္

ဒီလိုဖတ္ၾကတယ္

ဒီလိုဖ်က္ၾကတယ္

ျပီးေတာ့ ဒီလို ႏွပ္ၾကတယ္

ျပီးေတာ့ ဒီလို ႏွပ္ခ်တယ္

အရာရာ အဆင္မေျပတာကလြဲရင္ အရာရာအဆင္ေျပတယ္ဆိုတာ

ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေရးသားရာတြင္

တစ္ခါတစ္ခါ ဖတ္ေရး

တစ္ခါတစ္ခါ က်က္ေရး

တစ္ခါတစ္ခါ မွတ္ေရး

တစ္ခါတစ္ခါ ရပ္ေရး

တစ္ခါတစ္ခါ ဖ်က္ေရး

တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီးရပ္မရ

တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး ဖတ္မရ

တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး မွတ္မရ

တစ္ခါတစ္ခါ ေရးျပီး ဖတ္မရ

အဲဒီေတာ့

ကၽြန္ေတာ့ကဗ်ာမ်ားေရးသားရာတြင္ကို ။ ။



ေမာင္မိုးခ်ိဳ

ဥစၥာေစာင့္



ဘယ္လို ငရဲ မ်ိဳး လဲ ။

အဲ့ ဒီ နံပါတ္ ၈ ကို ပဲ ႐ူး ေန ရ ။
ဘယ္ ဘ ၀ မွာ မွ ကၽြတ္ မွာ တဲ့ ။

ငါ့ မွာ

ဘယ္ ကမာၻ တိုင္ေအာင္ လြမ္း ရ တယ္ ။




ညီစိမ္း


လွမ္းၿပီးေခၚရံုနဲ႔ ငါကိုယ္ငါ ေမ့ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ျပတဲ့ အခါ


ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ်

ငါ့ဘ၀က ၾကယ္ေတြလည္း ခပ္ဟဟ မပြင့္ဘူး။

ကဲ …

ေျပာ “မိၾကယ္စင္”

ငါ့ေရေသာက္ျမစ္မွာ ဓါးထစ္ထားတာ ဘယ္သူမ်ားလည္း။

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက

ဒုကၡဆိုတဲ့ ေထာ့က်ိဳးငနဲ ခရီးေတြကို

အၿမဲ အၿမဲ သြားတယ္တဲ့လား။

သြားစမ္းပါ။

ေမ့လို႔မရတဲ့ည “သြား”

ငါ့ ဘ ၀ က တစ္ခါႏွစ္ခါ သံုးေလးခါ

ျပာျပာျပာ ခါခါ က်ခ်တယ္တဲ့ ဗ်ာ။

ေနေပေရာ့ “မိၾကယ္စင္”

ခုႏွစ္ထပ္ဖြင့္ထားတဲ့ ၾကာပြင့္မွာ နင္မတင့္တယ္ဘူး။

နင့္အဆင့္နဲ႔ နင္ ေကာင္းကင္မွာေန

ငါေစရင္လည္း နင္မေၾကြလာပါဘူး ….. ။

ရွိပါေစေတာ့ကြာ …

ေတာထြက္ရာ အရပ္မ်က္ႏွာမွာ

အေရွ႕သံအေနာက္သံ

ၾကာသပေတးနံ မပါတဲ့ ၾကာသပေတးမ

ငါ ခဏက ဟာကနဲ ကြာက်သြားပံုမ်ား

မေတြ႔ရက္ မျမင္ရက္ နင္သိပ္ရက္စက္တယ္တဲ့ ။

ဒီစကား ႏႈတ္ထြက္မ်ားရင္

ငါ့ လွ်ာကိုျဖတ္။

အရပ္ရပ္မွာ ပူေဇာ္ပသ ေတြးလို႕ မရေစနဲ႔။

ခူးၿပီး ခပ္ၿပီးသားမွာ ငါ့ထမင္းဟင္းေတြ

မၾကာမၾကာ ၀င္ဆို႔ထြက္ဆို႔

….. ….. ….. ….. ….. ….. ။

ၿပီးပါၿပီ ဆိုမွေတာ့ …..

ေျပာေနလည္း မထူးဘူး

လိုသလိုရူးပစ္ေပးၿပီးရင္

ဒါပဲေကာင္းပါတယ္ေလ …..။

ေက်ာေလးခိုင္းရံုနဲ႕

လံုလံု ေလာက္ေလာက္ ေ၀း ..... ….. ….. … ..။

ေတြးေတြးၿပီး ေသေနပါရေစလား

မွားစရာေတြ ထား

မွားၿပီးရင္ ခါး … တဟားဟားရယ္

ေသြးလြန္ ဓါးနက္နက္မွာ

တစ္ရက္ခစား အသြားေပ်ာက္ စာခြ်န္နဲ႔

သြားတုေတြခြ်တ္ .. ဟုတ္ပါတယ္

အဆြယ္ဆိုတဲ့ နိယာမနဲ႔ နင္က ဂုတ္ခ်ိဳးစားခဲ့တာ ။

ငါေလ အျပစ္ေတြ ေလွ်ာ္ထုတ္

အလုပ္ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္

“မိၾကယ္စင္” သာ … ဘ၀ရဲ႕

ပန္းတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေစ ရွိေစ တည္ေစ ခ်င္ရဲ႕။

အသက္တစ္သက္ထြက္ၿပီးခါစ

ေနာက္တစ္သက္ မ၀င္ခါနီး

ေနျမင္ရင္ ေရစြတ္ … ငါ့ ထြက္လုနီး

ခန္းေျခာက္မႈနဲ႕ ….. ….. ….. ….. …..။

တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚလည္း လြမ္းပါတယ္ကြယ္။

“မိၾကယ္စင္” ေရ …. …..

နင့္ နံနက္ခင္းမေရာက္ခင္ အသက္စြန္႔ ႀကိဳးပမ္း

ရာဇ၀င္တင္မဲ့ ေန႔ဆိုတာလည္း

ရာဇ၀င္တင္မဲ့ ေန႔ပဲဆိုပါေတာ့ … .. ……. ။

ဟူး ကနဲ သက္မခ် ….. ၿပီး … သက္ထီးခ်။

ထီးခ် … ဦးထုပ္ခ် ..

ကဲဆို .. ခဏခဏ

ရထားစီးတဲ့ ည။

သြားဆိုလည္း သြားပါ့မယ္ “မိၾကယ္စင္” ရယ္

မေရာက္ခင္ ေပါက္တဲ့ ဖိနပ္

ငါ့ တစ္သက္နဲ႔ ငါ့ တစ္ကိုယ္ပဲ

၀ဲ ….. ၀ဲ ….. လည္ ….. လည္

တစ္ခါနဲ႔ တစ္ခါ မေျပာဖူး ျဖစ္ခဲ့တဲ့စကား

တစ္ဟားဟား ရယ္သြမ္းျဖစ္တဲ့ ည

ဟ တ တ နဲ႔

တစ္ခါက အခါခါ

တစ္လႊာၿပီး တစ္လႊာ ….

ဘ၀ ရယ္ … ဟာ ဆိုၿပီး မဟာပါနဲ႔ ကြယ္

“မိၾကယ္စင္” ….. …..

နင္ ျပန္ရာလမ္းမွာ

အခန္း ဘယ္ႏွစ္ရြက္စာ လြင့္ေက်ာ္ျဖတ္ေရြ႕

အဲဒါ ….. …..

ေန႔ဆိုလည္း ေန႔ေပါ့ ။

မေျပာ၀ံ့ ….. မနာသာ

နင္ ဆိုတာ ငါ ခါးရာလမ္း …..။

ခရမ္းေတာ ပန္းမွာ နင္မပြင့္လည္း

လမ္းနဲ႔ ကမ္းမွာ ႏွင္းတလြင့္လြင္ ့ေဟာဆိုရင္ ပြင့္

“မိၾကယ္စင္” ရယ္

ဒီနာမည္ကို ထပ္မေခၚဘဲ ငါေရတစ္ခြက္ေလာက္

အရင္ေသာက္

ဒါလည္း အေမာ မေျပခဲ့ပါဘူးေလ။

ငါက ….. ….. ….. …..

ဟိုးဟိုး ေရွ႕ေရွးတုန္းက ငါပါပဲေလ ….. ။



(ေနႏွင္းစက္)

သႏၶ





မ်က္လုံး

နား

ႏွာေခါင္း

ပါးစပ္

မိတ္လိုက္မိလို႕
ဦးေခါင္းထဲမွာ
ကိုယ္၀န္ရတယ္ … ။



nelay







design by Saw Thinzar Htaik

“ ညအနီ ”



ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ႀကည့္ျပီး

လက္ညိႈးေလးတစ္ခ်က္ “ ေကြး ” ခ် လိုက္တယ္

ႀကယ္ ေတြ ေႀကြ လာ စမ္း



ရုပ္ေသး

ဆုေတာင္းႀကမ္းသူမ်ား

( ၁ )

ငါ က ေတာ့ ငါ့ ထီး ကို
ရ မု ကြန္ ထ ရိုး နဲ႔ ပဲ ဖြင္ ့ေဆာင္ တယ္
ငါ့ ကိုယ္ ငါ မိုး ဖို႔
ငါ့ ကိုယ္ ငါ ေမွာင္ ပစ္ ရ တယ္
ေဟာ ..
ေျပာ ရင္း ဆို ရင္း
ငါ့ ထီး ဟာ အဖံုး ပြင့္ သြား ခဲ့ ရ
ငါ့ ဆု ေတာင္း ပံု က
ငါ့ ကို ငါ ငရဲ အ ႀကီး ႀကီး က် ေစ ခဲ့ တယ္ ။ ။






ရုပ္ေသး





ဆုေတာင္းႀကမ္းသူမ်ား


( ၂ )



မင္း ရိွ ပါ ေလ စ

ေမွ်ာ္ လို႔ ေတာင္ မ ဆံုး ေသး ဘူး

ပန္း ေတြ

ဘယ္ ပံု ဘယ္ နည္း ပြင့္ ခဲ့ လဲ မ သိ ရ

မင္း ရွိ ပါ ေလ စ

ေမွ်ာ္ လို႔ ေတာင္ မ ဆံုး ေသး ဘူး

လမ္း ေတြ

ဘယ္ ပံု ဘယ္ နည္း မာ ေန ခဲ့ ရ

ဘယ္ ပံု ဘယ္ နည္း ေမွာင္ ေန ခဲ့ ရ ။ ။





ရုပ္ေသး

“ ပံုျပင္ အစ ၊ ပံုျပင္အဆံုး ”




အပိုင္းအစေတြကို ျပန္ေကာက္ ။

တစ္စစီ ဆြဲျဖည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ။

အိပ္မက္ေတြ ၊ အိပ္မက္ေတြ ။

ၾကယ္ေတြ ၊ ၾကယ္ေတြ ။

မိုးစက္ေတြ ၊ မိုးစက္ေတြ ။

တိမ္ေတြ ၊ တိမ္ေတြ ။

ဘာေတြလဲ ၊ ဘာေတြလဲ ။

ဘာေတြ ႔လဲ ၊ ဘာေတြ ႔လဲ ။

ခရမ္းႏုေရာင္ ၊ ဇာေဘာ္လီ ။

ခရမ္းႏုေရာင္ ၊ ေဆးလိပ္ေငြ ႔ ။

ခရမ္းႏုေရာင္ ၊ ေရသန္႔ဘူး ။

ခရမ္းႏုေရာင္ ၊ အဲကြန္းေလ သန္႔သန္႔ ။

ျမင္သမွ် ၊ ခရမ္းေရာင္ ၊ ခရမ္းႏုေရာင္ေတြ ။

တိမ္ေတြ ၊ တိမ္ေတြ ။

မိုးစက္ေတြ ၊ မိုးစက္ေတြ ။

ၾကယ္ေတြ ၊ ၾကယ္ေတြ ။

အိပ္မက္ေတြ ၊ အိပ္မက္ေတြ ။

ျမင္ျမင္သမွ် ၊ ခရမ္းေရာင္ေတြ ။

ဒီေန႔ ၊ ဒီလို ျဖစ္ရမယ္ ။

ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္လို႔ ပညတ္ျပီးျပီ ဆိုေတာ့လည္း ။

ဒီလိုပဲ ျဖစ္ၾကရေတာ့မွာေပါ့ ။

ကုတင္ေဘးက မ်က္မွန္တစ္လက္ ။

ဒါက သူမေပါ့ ။

အကၤ် ီျဖဴေပၚက ေသြးစြန္းကြက္ ။

ဒါက သူမေပါ့ ။

အိုက္စ္ဘယ္ရီက ေကာ္ဖီခြက္ ။

ဒါက သူမေပါ့ ။

ပုသိမ္ျမိဳ ႔က လူမသိ သူမသိ အနမ္းတစ္ပြင့္ ။

ဒါက သူမေပါ့ ။

ဒါေတြ အားလံုးက သူမ ျဖစ္တယ္ ။

ဒါ့အျပင္ ၊ မန္းျမိဳ ႔ရိုးေပၚမွာ ပြင့္တဲ့ပန္းကလည္း

သူမျဖစ္ေၾကာင္း ၊ သူမကို ေျပာမျပမိခဲ့ ။





....... အ နမ္း ........... တိမ္ ...............................
....... အိပ္ မက္ ......... ၾကယ္ .............................
............................ ပန္း ...... ေသြး .... ကြက္ ......
............................. မိုး ........ စက္ .................
................................................................
...... ေကာ္ ဖီ ..... မ်က္မွန္ ....... ခြက္ ....................




အားလံုး တစ္စစီ ဆြဲစုတ္ ။

တစ္စစီ ဆြဲျဖည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ..... ။






ဆူးခက္မင္း
18.4.2010

လူ ပီသေသာ လူ


ငါသည္သာ ၾကြက္တစ္ေကာင္ျဖစ္၍
ငါသည္သာ တစ္ေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း ။
ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ ရွင္းျပရရင္
အကုန္ ဆင္တူယိုးမွားေတြခ်ည္း ။

အမွားရိုးရိုးေလးက ရိုးရိုးသားသားေလး
မွားခဲ့ေၾကာင္း ။ ပုဒ္မနံပတ္ တပ္မရတဲ့
ျပစ္မႈ ၊ ကိုယ္တိုင္က်ဴးလြန္ခဲ့ေၾကာင္း ။
လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး ၊ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ ။
ခင္ဗ်ားေရွ႕ ၊ က်ဳပ္ ထြန္က်ဴးလိုက္တယ္ ။
လမ္းလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းကို
ေလွ်ာက္ဖို႔ ။ လူေရွ႕သူေရွ႕ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္
စကားမေျပာဖို႔ ။ မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ
မိန္းမက်င့္ ၊ မိန္းမၾကံနဲ႔
မိန္းမလိုသာ ေနဖို႔ ။
Black Day အေၾကာင္း ျပန္မေတြးမိဖို႔ ။
ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ ဖို႔ ၊ .................. ။
ေျမေဆြးေတြ နည္းနည္းထပ္ဖို႔ ။
ေပါင္ဒါေတြ နည္းနည္းထပ္ဖို႔ ။
ခင္ဗ်ားအျပစ္ေတြ ဖံုးဖို႔ ၊ ဖိဖို႔ ။
လူဆိုတာကေတာ့ ၊ လူပါပဲ ။
` ဠဴ ´ ဟု စာလံုးေပါင္းလိုက္သျဖင့္
အျမင္ခန္႔သြားသည္မွ တစ္ပါး
ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေသာ လူ ျဖစ္မသြားႏိုင္ ဟု
လမ္းေဘးအုတ္ခံုတြင္ ၊ ကြမ္း၀ါးရင္း
ေသးငယ္သိမ္ႏုပ္စြာ ေတြးမိ ။
ရွင္မဟာရဌသာရ မဟုတ္လို႔ ၊ ခရီးသြားေတာလား
မေရးႏိုင္သလို ။ ကိုညီထြဋ္ မဟုတ္လို႔
ခရီးသြားမီးခိုးတန္းမ်ား မဆိုႏိုင္ဘူး ။
ခရီးသြားမယ္ ။ ခရီးသြားမယ္ ။
ရထားနဲ႔ ၊ ကားနဲ႔ ၊ သေဘာၤနဲ႔ ၊ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ။
အေဖနဲ႔ ၊ ေဘာ္ဒါနဲ႔ ၊ ေကာင္မေလးနဲ႔ ၊ ဟိုဟာနဲ႔ ၊ ဒီဟာနဲ႔ ။
ဟိုပစၥည္းနဲ႔ ၊ ဒီပစၥည္းနဲ႔ ၊ ဟိုအကၤ် ီနဲ႔ ၊ ဒီအကၤ် ီနဲ႔ ။
လက္မွတ္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ ။
လက္ပတ္ေစာ္ နံတယ္ ။
ဟိုဘက္ နည္းနည္း တိုးေပးပါ ။
စကားသံ နည္းနည္း တိုးေပးပါ ။
အတိုးေပးပါလို႔ ေျပာထားတာ ၾကာျပီ ။
အတို႔ အထိေတြ ထပ္မလုပ္ပါနဲ႔ ။
ခုထိ လမ္းမဆံုးေသးဘူး ။
ခုထိ ခရီးမဆံုးေသးဘူး ။
ဒီခရီးကို ဒီလမ္းက သြားရင္ ဒီေနရာ ေရာက္မယ္ ။
ေသခ်ာတာေပါ့ ၊ ေသခ်ာတာေပါ့ ။
ေရဘူးနဲ႔ ထီး မပါ ၊ ေႏြအခါမွ သိ ။
ေႏြနာရင္ ဘယ္ေဆးလိမ္းရလဲ ။
မေသပါနဲ႔ဦး ၊ ေငြဆိုတာ မေသခင္သံုးရတာ ။
လူလိုသူလို ၊ လူအထင္ၾကီးခံရဖို႔ ။
ေငြဆိုတာ မေသခင္ ျဖဳန္းရတာ ။

ဆူးခက္မင္း
15.4.2010


ေနက်ယ္ဝန္း

အနက္ေရာင္စကားလံုးမ်ားရဲ ႔ အနက္ေရာင္ည



ကၽြန္ေတာ္၏ အသက္ရွဴလမ္းေၾကာင္းစနစ္
ခ်ိဳ ႔ ယြင္း ေန ပါ သ ျဖင့္ .. ၊
သူမ အသံကို မၾကားႏိုင္ခဲ့ပါ ။
ေသြးလႊတ္ေၾကာတေလွ်ာက္ စီးဆင္းေနေသာ
ေသြးလည္ပတ္မႈဆိုင္ရာ ဘာသာေဗဒ
မသိလိုက္ ၊ မသိမိခင္မွာပဲ ။
ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းႏွင့္ အသည္းကြဲျခင္းသည္
က်န္းမာေရးကို ဆိုးရြားစြာ ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါသည္ ။
လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ ၏ အတၳဳပတၱိကို
ဖတ္ရႈရန္ ၾကိဳးစားေနပါသျဖင့္ ၊
မိမိ၏ အတၳဳပတၱိကို ကိုယ္တိုင္ မျပဳစုႏိုင္ျခင္း ။
ထိုမွန္ခ်ပ္ေရွ႕တြင္ ရပ္ျပီး
“ အိုးပန္း ဆက္ဆမီ ” ဟု ၊ သံုးၾကိမ္ ေအာ္
လိုက္ရံုမွ်ျဖင့္ ၊ ဘယ္ညာလြဲျခင္း
ေပ်ာက္မသြားႏိုင္ေၾကာင္း
ထိုမွန္ေရွ႕တြင္ ရပ္လိုက္ခ်ိန္မွစ၍
သိလိုက္ရ ။
“ တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ဖြင့္ေပးပါ ..
တံခါး ......... ”
အေမွာင္ထုထဲမွာ ေနရတာ ၊ ပို ေမွာင္ တယ္ ။
အဲသည့္ညက သူ႔ထံုးစံအတိုင္း ေမွာင္တယ္ ။
ညကို ညလို ျမင္ရဖို႔ ၊ သူငယ္အိမ္ကို
ေဖာက္ ပစ္ လိုက္ တယ္ ။
တ ေရြ ႔ ေရြ ႔ ၊ တ ေရြ ႔ ေရြ ႔
စမ္း တ ၀ါး ၀ါး ။
မျမင္ေတာ့မွ အေမွာင္ဆိုတာကို
ႏွစ္ျခိဳက္မိေၾကာင္း ၊ လက္လြတ္စပယ္ လက္ခံလိုက္ရ ။
ဓားတစ္ေခ်ာင္းရဲ ႔ အဆံုးစြန္ထိ ထက္ႏိုင္စြမ္းက
ငါ့ လည္ျမိဳကို လာ ေထာက္ ။
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့ ရာသီဥတုက
ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့ မိန္းမပ်က္တစ္ေယာက္လို
ဆံပင္ ဖရိုဖရဲ ၊ ရြံစရာ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔
ျပဳ စား တယ္ ။
မလာနဲ႔ ၊ မလာနဲ႔ ။
ဒီအတိုင္းေလး ေမွာင္ေနရတာ ပိုေကာင္းပါတယ္ ။
ဒီ အ တိုင္း ေလး ပဲ
ေမွာင္ ေန ရ တာ ပို ေကာင္း ပါ တယ္ ။


ဆူးခက္မင္း ( http://sue-khat-min.myanmarbloggers.org )
10.4.2010

ကဗ်ာထဲက စကားလံုးေတြကို
တစ္မ်ိဳးျခင္းဆီ တိုက္ခြ်တ္ခြဲျခားလိုက္ပါတယ္

္
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေငြအိပ္မက္ မက္တဲ့
တနလၤာနံေဒါင့္မွာ ဘာသီလမွ မလံုဘူး
ေနာက္ အိုးတစ္လံုးထဲက ကဗ်ာလံုးေတြ တန္းစီျပီး
ထိုးခ်လိုက္တယ္ ။
မိုးေပၚေထာင္ ပစ္ရင္ ေခါင္း ကိုထိမယ္
ေျမႀကီးကို စိုက္ပစ္ရင္
ေျခမ ကို ထိမယ္
တစ္
ႏွစ္
သံုး
ေလး
ငါး
ဘယ္ေနရာမွာမွ သူ႔မ အေႀကာင္းမလြတ္ဘူး
မကြ်တ္ဘူး
စီထားပါလိုက္ပါဆိုလို႔ စီထားလိုက္တယ္
နံရံ ကို ေမာ့ေမာ့ႀကည့္ျပီး
ဘုရားစာရြတ္တယ္
ဘုရားဘုရားဘုရား
အံတင္းႀကိတ္မိလိုက္ရာက စ တာပဲ

လူ တစ္ ေယာက္ ကို သတ္ ခ်င္ ရင္
အ ရင္ ဆံုး လက္ ညိဴး ေလး ေကြး တတ္ ဖို႔
ဆယ္ ႏွစ္ ဆယ္ ႏွစ္ … ။

ငါတို႔ ကမာၻဆံုးရင္ ကမာၻတစ္ဖက္ျခားမွာေတြ႕ႀကမယ္
ဘုရား ဘုရား ဘုရား
ခုထိ စီထားတုန္း
တိုက္ခြ်တ္ေဆးေႀကာတုန္း
ကမာၻေပၚမွာ နင္ နဲ႔ ငါ ႏွစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္
ဘာကို ရွက္ေနဦးမွာလဲ .. ( ဆိုေတာ့ )
လက္ငါးေခ်ာင္းေထာင္ျပတယ္ ။

“ခဗ်ား စိတ္ နဲ႔ က်ဳပ္ လည္း ခု ထိ ကံ မ ကုန္ ေသး ဘူး”

ငါလဲ ျပံဳးေနႏုိင္တာပဲေပါ့
အဲ့သလို မ်က္ႏွာေပၚမွာ
မရွက္ျပံဳးတင္ျပီး
ခဗ်ားေလးလဲ ေရွ႕ကသြား
ဘာကို ရွက္ေနဦးမွာလဲ
ဤ ပန္းသီးလဲ ခ်ိဳပါတယ္ .. ။




ရုပ္ေသး
ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ေက်ာက္ေခတ္ႏွင္းဆီ
www.yotethay.blogspot.com
လင္းပြင့္လက္မ်ား


အေႀကြး ဇာတ္ကား ဇာတ္၀င္ခန္းမွ >>>
လူ တစ္ ေယာက္ ကို သတ္ ခ်င္ ရင္
အ ရင္ ဆံုး လက္ ညိဴး ေလး ေကြး တတ္ ဖို႔
ဆယ္ ႏွစ္ ဆယ္ ႏွစ္ … ။
( ေက်ာ္ဟိန္း )

အာရံုေပၚမႈတခ်ိဳ႕

လင္းပြင့္လက္မ်ား

Followers

အလည္အပတ္

free web counter