ေမးခြန္း ။ ။ ပုံသ႑ာန္ခုိင္းႏႈိင္းမႈ
အေၾကာင္းအရာ ။ ။ အခ်စ္ကိုေတြ႔ရွိခ်ိန္ တစ္နာရီ စကၠန္႔ သံုးဆယ္
သက္ေသျပခ်က္ ။ ။ ၀ိ၀ါဒမကြဲတဲ့ ဆင္ျခင္တံုတရားမ်ား ငါ့ အနာဂတ္ကို ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္
အေျဖ ။ ။ စိတ္ေတြ အဆံုးစြန္အထိ တြန္႔လိမ္ေကြးေကာက္သြား၏
ထိုေန႔ က အိပ္ေရးပ်က္ၾကယ္မ်ား ျပန္လည္၀င္းစားၾကျခင္းျဖစ္၍
ရာသီဥတုမ်ားေဖာက္လႊဲေဖာက္ျပန္ေ
၀င္စားသည္ျဖစ္ေစ ၊ စား၀င္သည္ ျဖစ္ေစ ၊
ငါဆိုတဲ့ေကာင္က ၊ ကိုယ့္လက္ညွိဳး ကိုယ္ျပန္ကိုက္ျပီး သတ္ေသတဲ့ .. ၊
တေစၧ တစ္ေကာင္ပါ ... ။
မ်က္ကန္းဆိုေပမယ့္တေစၦေၾကာက္တတ္
ဖ်ားနာဖို႔ ၾကိဳတင္ၾကံစည္ရင္း
အေလ့အက်အလြမ္းေတြစိုက္ပ်ိဳးမိ
ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ေတြ နဲ႔လက္စသတ္ရေသးတာမဟုတ္ဘူး ။
သတ္လက္စ ၊ သက္တန္ ႔ တစ္စင္း ၊
သက္ေသ တစ္ေယာက္ ၊ သတ္ေသသြားတယ္ ။
သက္သက္သာသာေလးပဲ ၊ သတ္ေသသြားတယ္ ။
ဘယ္လိုလဲ ၊ ေခြးစုတ္မေလးေရ ။
နင့္ အစြယ္ေဖြးေဖြးေတြနဲ႔ ၊ ငါ့ရင္ဘတ္
ကို ၊ ထပ္ကိုက္လိုက္ဦး ။
ေမ့ေလ်ာ့ထားတာဟာေမ့ေလ်ာ့သြားတာ
ဘယ္ေနရာကပဲျပန္စျပန္စ
ဇာတ္လမ္းက ဗီလိန္ တစ္ေယာက္ရဲအေၾကာင္း
အနားသတ္မ်ဥ္းေတြ ေျဖာင့္ေနတာပဲ မဟုတ္လား
ပရိသတ္လက္ခုပ္တီးမွ ထျပန္က်ေပါ့ ။
" ေျဖာင္း ၊ ေျဖာင္း ၊ ေျဖာင္း "
လက္ခုပ္သံေတြ ၾကားတယ္ ။
ငါ့အတြက္ ေကာင္းခ်ီးေပးသံလား ။
ဒါမွ မဟုတ္ ၊ ငါ့အလွည့္ျပီးလို ႔
၀မ္းပန္းတသာ တီးတဲ့ လက္ခုပ္သံလား ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
အဲ့ဒီ လက္ခုပ္သံေတြၾကား ..
တေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ႔ ညႊတ္က်သြားတယ္ ... ။
အဆံုးအစမဲ့ မဟုတ္ဘူး အစကတည္းကကို
အစပဲရွိေနေသးတာ ၾကာေတာ့လည္း
အသက္ရႈနႈန္းေတြမွားယြင္းေတာ့တာ
တေရးနိုးတိုင္း ထထေတြးမိတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြက
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္လည္ေမ့ေလ်ာ့ေ
ေယာက်ၤားမွန္ရင္ အသည္းကြဲဖူးရမည္။
မဆီမဆိုင္ မေရမရာဆိုျပီး ေစာဒက တက္ခ်င္တက္
ျဖစ္နိင္ရင္ ဘာ၀ါဒမွလက္ကိုင္မထားနဲ႔ ။
၀ါဒ ဆိုတာ အ၀ါေရာင္ လား ...
ဒါမွ မဟုတ္ .. အျဖဴေရာင္လား ..
ဟင့္အင္း ..
ေသခ်ာမသိဘူး ..
အင္း ..
ဘာအေရာင္လဲ ..
ကြဲျပားျခင္းက လက္တကမ္းအလို ..
ဘုရားေရ ..
ငါ့ကိုယ္ငါ ကြဲျပားဖို ႔ ..
ငါ့ကိုယ္ငါ ထုဆစ္ ..
တဆစ္ဆစ္ ကိုက္ခဲေနတဲ့ လက္တစ္စံုမွ ျဖစ္ေသာ ...
ကဗ်ာ ဥာဥ္သည္ ... ငါ၏ ေသြးစက္တို ႔ ျဖစ္တည္ေစသား ...
ခင္ဗ်ာ အေၾကာင္းက်ိဳးဆက္စပ္မႈလား၊အက်ိဴ
ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္တယ္ဆိုေပမယ့္
မေကာင္းတာလုပ္ရင္ေကာင္းတာမျဖစ္
လူျပိန္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ခပ္နံုနံုအေတြး
ျဖစ္နိင္ရင္ ေငြနွစ္ရာေလာက္ေခ်းပါ ။။
ကၽြန္ေတာ့္ အက်ၤ ီမွာ အိပ္ကပ္ဆိုတာ ၊
ပါမလာဘူးထင္တယ္ ။
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ။
အင္း ...
ေက်းဇူးပဲဗ်ာ .. ။
သိပ္ျပီးသိခ်င္ေနတယ္ဆိုလည္း
ေယာင္ေတာင္ေတာင္ေၾကာင္ေတာင္မလု
တစ္နဲ႔တစ္ေပါင္းျခင္းသည္ မည္မွ်နည္း ။
ေသခ်ာမည့္အေျဖအား ေစာင့္ေမွ်ာ္ရက်ိဳးနပ္ပါေစ ။
ဘယ္ေတာ့လဲ ....
အင္း ...
၂၈၄ ရက္ ၊ ၃၄ နာရီ ၊ ၁၃၅၇ မိနစ္အလြန္ ။
အေျဖလႊာတစ္ခု ၊ အလႊာပါး တစ္ခ်ပ္ ။
သ၀ဏ္လႊာ ပါးလိုက္တယ္ ။
ပါးပါးလ်ားလ်ားေလးပဲ ။
ငါဆိုတဲ့ေကာင္က ၊ ပါးပါးလ်ားလ်ားေလးပဲ ၊
လြမ္းတယ္ ။
အာရံု ၆ပါး ေလာကဓံတစ္ရား ၈ ပါး
ရန္သူမ်ိဳး ၅ ပါး အရိပ္ ေလး ပါး
ဂုဏ္ေတာ္ ၉ ပါး ျပန္ေျပာရမွာရွက္တယ္ထင္ရင္
မျဖစ္စေလာက္ေလးပဲ ေတြး......။
ဟုတ္ကဲ့ ..
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ၊
မျဖစ္စေလာက္ သတၱ၀ါ တစ္ေကာင္ပဲ ျဖစ္ေနတာေလ ။
ကဲဗ်ာ.....
ဒါဆိုလည္း ခင္ဗ်ားအစီအစဥ္ေတြကို
ေနာက္တစ္ပတ္သတင္းမွာထည့္လိုက္
ဟိုးမွာ......ဆပ္ျပာပူေဖာင္းေတြ ေလခ်ဥ္တက္ကုန္ျပီ ။
♥ အမည္မဲ့
♥ ဆူးခက္မင္း
ဘာလိုလိုနဲ႔ေဆာင္းဝင္လာၿပီဗ် ။
ေဆာင္းေရာက္ရင္ခင္ဗ်ားတို႔ဘာလုပ္ၾကလဲ ။
အေႏြးထည္ေတြဝတ္ ရိႈးထုတ္ၾကမွာေပါ့ ။
ေစာင္ၿခံဳၿပီးပဲေကြးေနၾကမလားပဲ ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ေဆာင္းတြင္းေရာက္ရင္ အကပိုးက ထလာၾကတယ္ ။
ေဆာင္းေရာက္ရင္ လမ္းမီးတိုင္ေအာက္မွာ ကခုန္ ၾကတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ကရိုးရာလိုကိုျဖစ္ေနတာ ။ ကၽြန္ေတာ္ အေဘး ၊ အဘိုး ၊ အေဖ တို႔လည္း မီးတိုင္ေအာက္မွာ ကရင္းနဲ႔ပဲ ေသကုန္ၾကတာ ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လဲ ေခါင္းထဲမွာ ေဆာင္းဝင္ရင္ မီးတိုင္ေအာက္ ကၾကမယ္ ။
ဖားလိုက္ရင္ ေရွာင္မယ္ ။
မမွီရင္ ေသၾကမယ္ ။
ဒါပဲရွိ ။
တစ္ရက္ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္နားက ဓာတ္တိုင္မွာ စုရံုးစုရံုးနဲ႔ က ပြဲစေတာ့မယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ဖုတ္ဖတ္ခါထၿပီး မွီေအာင္လိုက္ရတာေပါ့ ။
ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ ။
ကရတာမလြတ္လပ္ဘူး ။
နဲနဲယိမ္းလိုက္ တိုက္္မိလိုက္ နဲနဲခါလိုက္ တြန္းမိလိုက္နဲ႔ ။
ၾကာေတာ့ေပါက္လာၿပီး ေနရာေျပာင္းမယ္ဆိုတဲ့စိတ္ကူးနဲ႔ တုိင္ေအာက္ခဏဆင္းထိုင္ေနေတာ့ လမ္းေဘးနားကေနၿပီး ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ လုပ္သားျပည္သူ အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္မ်ား ဘာညာ ဘာညာဆိုၿပီး အသံျမည္တဲ့ ဆိုက္ကားႀကီး အနားကျဖတ္လာတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒါႀကီးေပၚတက္လိုက္ၿပီး ေနရာသစ္ရွာရင္ေတာ့ ေတြ႕ေကာင္းပါရဲ႕ဆိုၿပီး ခုန္တက္ပစ္လိုက္ေရာ ။
ဆိုက္ကားႀကီးက ဟိုေကြ႔ ဒီပတ္ ေနရာေတြေတာ္ေတာ္စံု ပါတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ ရွင္းတဲ့ေနရာကို စိတ္ႀကိဳက္မေတြ႔ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ။
အဲဒါနဲ႔ ဆက္လိုက္လာ ဆက္လိုက္လာရင္း တစ္ေနရာအေရာက္ ျဖဳန္း ဆိုၿပီး အေမွာင္တိက်သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လန္႔ျဖန္႔သြားတယ္ ဘာမ်ားျဖစ္တာတုန္းဟ ဆိုၿပီး ။
ဆိုက္ကားနင္းတဲ့လူႀကီးကေတာ့ေအးေဆးပဲ ေဟာမီးေတာင္ပ်က္သြားၿပီ ဆိုၿပီး ဒါပဲေျပာတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘာျဖစ္တာမွန္းမသိေတာ့ လန္႔လို႔ျဖန္႔လို႔ေပါ့ ေၾကာက္ၿပီး ဆိုက္ကားေပၚကေတာင္ ေခ်ာ္က်ေရာ။
ကၽြန္ေတာ္ ျပဳတ္လဲျပဳတ္က်ေရာ ေျခဦးတည့္ရာေတာင္ ေလွ်ာက္ေျပးမိေသးတယ္ဗ် ။ နဲနဲေလးေသြးေအးသြားေတာ့မွ ေဘးဘီၾကည့္မိေတာ့ ဟိုနား စစ စစ ဒီနား စစ စစ မီးေလးေတြလက္လာတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ နား က အိမ္ျပဴတင္းေပါက္မွာလည္းမီးေလး လင္းေနတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္းအဆင္ေျပရင္ အဲဒီမွာပဲ ကမယ္ဆိုၿပီး ျပဴတင္းေပါက္ေဘာင္နားေရာက္ေအာင္သြား ။
ခုန္တက္ ။
ဘာေတြ႔လဲဆိုေတာ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဗ် ။
စာၾကည့္စားပြဲမွာ စာထိုင္လုပ္ေနတာ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲ သူ႕နားက မီးတိုင္တုိေလးက ေတာ္ေတာ္ေလးလက္တယ္ဆိုၿပီး က ဖို႔ သူ႔ေရွ့က နံရံကိုေျပးကပ္လိုက္တယ္ ။
ခ်က္ျခင္းပဲ ဘယ္တုန္းကတည္းက ေခ်ာင္းေနလည္းမသိတဲ့ႏြားက ကၽြန္ေတာ့္ ေပါင္ ေျပးဆြဲတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေၾကာက္အားလန္႔အားနဲ႔ အတင္းရုန္း ဟိုကိုယ္ေတာ္ကလည္း အတင္းဆြဲနဲ႕ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ နံရံေပၚမွာ ဖလူးဖလဲ ျဖစ္ေနေရာ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဟဲ့ ဟဲ့ ဆိုတဲ့ အသံန႔ဲ စာထိုင္လုပ္ေနတဲ့ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ့္ကိုကိုက္ထားတဲ့ ေကာင္ကုိ ခတ္ဆက္ဆက္ လွန္းပုတ္ လွန္းရိုက္လုပ္လိုက္တယ္ ။
ေကာင္မေလးဆိုေတာ့ ေၾကာက္ကလည္းေၾကာက္ျပန္ သူ႔ေရွ႔မွာ အဲလိုျဖစ္ေနတာကိုၾကည့္ကလည္းမၾကည့္ရဲ သူလာပုတ္တဲ့ဒီဇိုင္းက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ရယ္ရတယ္ဗ် ။
ကၽြန္ေတာ္ေတာင္အကိုက္ခံေနရတုန္းႀကီး သူ႔ကိုခဏေငးၾကည့္ေနမိေသးတယ္ ။
ဖုတ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္လံုး သူ႕စားပြဲေပၚက စာအုပ္ပံုေပၚျပဳတ္က်သြားတယ္။
ဟို ကေလကဝ ကေတာ့ နံရံ ေပၚတက္ေျပးၿပီ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း အကိုက္ခံရတဲ့ ေပါင္ကို ျပန္ဆန္႔ နဂိုအတုိင္းမွ ေကာင္းေသးရဲ႕လားလို႔ျပန္စစ္ ေတာင္ပံ ခတ္ၾကည့္နဲ႔ လုပ္ေနတုန္း ေကာင္မေလး စာျပန္လုပ္ဖို႔ ကုလားထိုင္မွာျပန္ထိုင္လိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း သူဘာဆက္လုပ္မလဲ ၾကည့္ေနတုန္း ကၽြန္ေတာ္ နင္းထားတဲ့ေအာက္က သူ႔စာအုပ္က စာတခ်ိဳ႕ကို ဖတ္မိသြားတယ္ ။
ဘာေတြေရးထားလည္းဆိုေတာ့ မxxx ဒႆမတန္း ဃ ျမန္မာသဒၵါ တဲ့ ဘာအဓိပၸါယ္လည္းဆိုတာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းနားမလည္ ။
သူကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ရွိမွန္းေတာင္မသိဘူး သူ႔ဖာသူစာေရးေနေလရဲ႕ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာတဲ့အထိ သူ႔ ကပိုကရိုက်ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ဆံပင္ ပ်က္လုပ်က္ခင္ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႕သနပ္ခါး ေဆာင္းတြင္း ႏွာေစးၿပီးနီေနတဲ့သူ႔ႏွာေခါင္း ေရးေနတဲ့စာကို လိုက္ရြတ္ေနတဲ႔သူ႔ႏႈတ္ခမ္း သူ႔လည္တိုင္ သူ႔လက္ေမာင္း သူ႔ .. သူ႔ .. အို.. သူ႔တစ္ကိုယ္လံုး ကၽြန္ေတာ္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ရသမွ်အရာအားလံုးကို အသက္ရႈေမ့ အတိတ္ေမ႔ေလာက္ေအာင္ကိုၾကည့္ေန မိတယ္ ။
အသက္ရႈက်ပ္ မ်က္လံုးေတြျပာလာေတာ့မွ သတိဝင္လာၿပီး အၾကည့္ေတြလြဲ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာဖို႔လုပ္တယ္ ။
ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလးစာေရးေနတဲ့လက္ေပၚ ခုန္တက္လိုက္တယ္ ။
ဆတ္ ခနဲ လက္ကိုဆြဲခါလိုက္တယ္ ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ့္ေျခက အဆူးေတြေၾကာင့္ထင္ပါရဲ့ လန္႔သြားတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ေဘးကိုအျမန္ခုန္ဆင္းၿပီး ေရွာင္ရတာေပါ့ ။
ေကာင္မေလးက ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ စာျပန္လုပ္ေနလိုက္တယ္ ။
တေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းျပဖို႕ ေနာက္တစ္ေခါက္ ေကာင္မေလး စာေရးေနတဲ့စာအုပ္ေပၚ ခုန္ခ်လိုက္တယ္ ။
ဘုတ္ ခနဲျမည္သြားတယ္ ေကာင္မေလး စာထဲဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္ဝင္စားေနလည္းဆို ထိုင္ခုန္က ခုန္တက္ၿပီးေတာင္ လန္႔သြားတယ္ ။
ဒီပုရစ္ တယ္.. လုပ္လိုက္ရ ဘာညာဆိုၿပီး စာအုပ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကို ျပဴတင္းေပါက္ အျပင္ ေမာင္းထုတ္ .. ေမာင္းထုတ္ လုပ္ၿပီး ျပဴတင္းေပါက္ပိတ္လိုက္တယ္ ။
ေနာက္ သူလည္းမီးပိတ္ၿပီးအိပ္ေရာ ။
ေနာက္ေန႔ မီးလာတယ္ထင္ပါရဲ႕ လမ္းမွာ ထိန္ထိန္ကိုၿငီးလို႔ ။
သူကေတာ့ ပံုမွန္အတိုင္း မီးေလးထြန္း စာေလးဖတ္ ကၽြန္ေတာ္က အဟဲ မီးတိုင္အကြယ္ ေမွာင္ရိပ္ေလးမွာေပါ့ ။
ဘာရယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး သူ႔ကို ထိုင္ၾကည့္ေနတာ ။
ဒီေန႔ေတာ့မတူဘူးဗ် မေန႔ကနဲ႔ ဆံပင္ေလးကဘယ္လို ဟိုေလးက ဟိုလို ဒီဟာေလးက်ေတာ့ ... သူ႔အေၾကာင္းသာေျပာေနရင္ ကၽြန္ေတာ့္သက္တမ္းနဲ႔ေတာင္ေလာက္မယ္မထင္ဘူး ။
မပူပါနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔သက္တမ္းနဲ႔လည္း မေလာက္ဘူး ။
စိတ္ခ် ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း သူနဲ႔ေတြ႔မွ မီးတိုင္ေအာက္မွာ က ရေကာင္းမွန္းမသိ အႏ ၱရယ္ ေရွာင္ရေကာင္းမွန္းမသိေတြကိုျဖစ္လို႔ ။
သူ႔ကိုေတြ႔ရင္ လုပ္ေနသမွ်ေတြရပ္ ၿပီးမၾကည့္ပဲကိုမေနႏိုင္တာ ။
ဘယ္လိုဆြဲအားမွန္းကိုမသိဘူး ။
သိေအာင္လည္းမစဥ္းစားခ်င္ဘူး ။
သိလည္းမသိခ်င္ဘူး ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကည့္ေလ ပိုၾကည့္ခ်င္ေလ ။
ပိုၾကည့္ေလ ပိုပိုၾကည့္ခ်င္ေလေတြျဖစ္ ။
ေနာက္ဆံုး ေလာဘက သူ႔ကိုလက္ကိုကိုယ္တြယ္ၾကည့္ဖို႔အထိေတာင္တပ္မက္လာေရာ ။
ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလ ဟိုတစ္ေခါက္က လက္ေပၚ အမွတ္မထင္ခုန္တက္တာေတာင္ ဒီေလာက္လန္႔တာ သက္သက္ၾကီးသြားထိဖို႔ဆိုတာလြယ္ေလာက္ဖူး ဆိုၿပီး သက္ျပင္းရွည္ေလးခ် စိတ္ကိုေလ်ာ့လိုက္ရတယ္ ။
အဲဒီအခ်ိန္ ျဖဳန္း ဆိုၿပီး ပ်က္ျပန္ပါေရာလား မီးက ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း က် ေနတဲ့စိတ္ ဝုန္း ဆိုျပန္တက္ ၿပီး သူ႔လက္ကို ေမွာင္ရိပ္မွာ ကိုင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိတယ္ ။
အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔နားကို ေျဖးေျဖး ။ ေျဖးေျဖး နဲ႔သြား သူ႔လက္ကို လွမ္းကိုင္မယ္အလုပ္ ။
သမီးေရ အင္ဗိုက္တာ ဖြင့္လိုက္ဦး ဒီမွာ ကိုရီးယားကား မၿပီးေသးဘူး လို႔သူ႔အေမက လွမ္းအေျပာ ။
သူက လည္း ဟုတ္ကဲ့လို႔ ေအာ္ၿပီး စားပြဲကို လက္ေထာက္ၿပီးအထ ။
ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ စာေရး ေဘာပင္ခ်ထားတဲ့နားေလးမွာ ကားယားေလးေမွာက္ ေနတယ္ ။
အတင္းကုန္းၿပီးထၾကည့္တယ္ မရဘူး ၊ ေတာင္ပံေတြ ေကာ ခတ္ၾကည့္တယ္ ။
ေလေတာင္မဟပ္ဘူး ။
ဒုကၡပဲ ငါဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ကယ္ပါဦး ဦးေႏွာက္ထဲ ေသြးရူးေသြးတန္းနဲ႔ အေတြးေတြ စံုပလံုစိေနေအာင္ဝင္လာတယ္ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေကာင္မေလး ေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကိုေတြ႕သြားတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေနတာကိုေတြ႔ ၿပီးလည္း မ်က္ႏွာေလးအိုသြားတယ္ ငါဖိလိုက္တာလားမသိဘူးဆိုၿပီး သူ႔ဖာသာသူျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ။
ေသေတာ့မွာပဲ ဆိုၿပီးလည္း ဆက္ေျပာတယ္။
ကၽြန္ေတာ္လိုလမ္းေဘးေမြး လမ္းေဘးေသတဲ့ ေကာင္ဒုကၡျဖစ္တာကို သူက အေရးတယူလုပ္ၿပီး ေသေတာ့မွာပဲ ဘာညာလုပ္ေတာ့ အရူးဘံုေျမာက္သလို ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ။
နာတာ ၾကင္တာ ေသမွာေတြလည္း ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ၿပီး သူ႔စကားပဲနားထဲ အထပ္ထပ္ၾကားၿပီး ၾကည္ႏူးေနတုန္း ။
ညီမေလးေရ ဒီမွာငါဖိမိလို႕ ပုရစ္ အသက္ငင္ေနတယ္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လို႔ လွမ္းေမးလိုက္တယ္ ။
အခန္းထဲကေနၿပီး သတၱဝါဆိုတာ လူခၽြတ္မွကၽြတ္တာ မမ သတ္ပစ္လိုက္ တဲ့ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ္ ျပဳတ္က်ခဲ့ဖူးတဲ့စာအုပ္ မxxx ဒႆမတန္း ဃ ျမန္မာသဒၵါ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို ယူ ။
လိတ္ ။
ၿပီးေတာ့ ။
.... ။ .... ။
အသင္ ဝမ္းနည္းပါသလား ။
ဝမ္းမနည္းပါ။
ေကာင္းၿပီ။
ေနာက္ဆံုးဆုကိုျပဳေလာ့ ။
ေနာက္ဘဝမွာလည္း ဒီေကာင္မေလးနားမွာပုရစ္တဖန္ျဖစ္ရပါလို၏ ။
ေနာက္ဘဝမွာ ဒီေကာင္မေလးကိုအေႏွာက္အယွက္ေပးတဲ့ပုရစ္မျဖစ္လိုပါ ။
ကဲ.. ဘယ္ဆုျပည့္မလဲေတာ့ မေျပာတတ္ ။ ။
ေနက်ယ္ဝန္း
ခ်ိတ္ပိတ္အခန္းက်ဥ္း
ဘာဆိုဘာမွမရွိနတိၱေတြသာ
ၾကီးစိုးေနခဲ့ ။
လက္ေတြ႔မွာ
ေနခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ ဒီအခန္းကို
ပိတ္ေလွာင္ဖို႔အတြက္ ၿပင္ဆင္ရင္း
ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ရပ္ၾကည့္္ေနမိေသးတာ
နင့္ကိုမွတ္မိသြားခ်င္လို႔ပါ.....
ေလးဘက္ေလးတန္ နံရံေတြဟာ
အေႏြးဓာတ္ေတာ့
အၾကားအလပ္မရွိေအာင္ ျခံဳေပးခဲ့ဖူးတယ္။
ျမံျမဲခိုင္ခန္႔စြာ မိုးထားတဲ့
ဒီမ်က္ႏွာၾကက္
အေမွာင္ဆိုတာ မကပ္ေအာင္
ရွင္းလင္းေပးခဲ့ တာ
သတိရတိုင္း
လူမသိေလာက္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြ တိတ္တဆိတ္ `ခ´ ခဲ့ဖူးတယ္ေလ ။
ဒါကို
အခန္းေလးေတာ့ သိပါတယ္.......
အေမွာင္ေတြ လာရင္
အလင္းကို ထြန္းညွိ
လင္းခ်င္း၀င္းေတာက္ေနေအာင္
လက္အစံုနဲ႔ တပ္ဆင္
အလွၿပင္ေပးခဲ့တာ
ခုေတာ့
မ်က္မၿမင္ဘဝလို
မလွေတာ့တာပါလား.........
ငါ .....
သြားေတာ့မယ္ .....
ေမ့
လိုက္
ပါ
ေတာ့
မင္း နဲ႔
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဖို႔ရာလမ္းေတြ
လမ္း ..... ေတြ .....
............................
................................
.....................................
ျခဴး
`ျမား´
ငါ့ကို ငါ
ႏွစ္ခါ ခြဲျပီး က မယ္ ။
ေျပာပါ
အသင္ ေမ့ေနလား၊ ေမ့ေလ်ာ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနသလား။
ငါ(နင္)၊ သူ(မ)
``ဟာ .......... ´´
အားလံုးမွားကုန္တယ္
(ေနႏွင္းစက္)
ဆြဲၾကိဳးခ်ေသသြားတဲ့ မနက္ျဖန္
ဘုရားစူးပါရဲ ႔ ။
ျပင္ရာ ဖ်က္ရာမပါတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ေတာ့
ရွိဖူးခ်င္တယ္ ။
ေမွ်ာ္စင္ရဲ ႔ ဟိုးးးးးထိပ္မွာရပ္ျပီး
ကိုယ့္အရိပ္ကိုယ္ ငံု႔ၾကည့္မိတိုင္း
ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခု ၊
ဟုတ္တယ္ ။
ၾကက္ေျခခတ္ေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔
ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခုပဲ ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ေတြ႔ရတယ္ ။
ေျမၾကီးေတြကိုေတာ့ အားနာပါရဲ႕ ။
အမာရြတ္ေတြေျပာတဲ့ မေန႔ကအေၾကာင္း
အေကာင္းခ်ည္းပဲတဲ့ ။
မနက္ျဖန္အေၾကာင္းေရာ ဘာေတြေျပာၾကမလဲ ။
ၾကားဖူးခ်င္ေသးတယ္ ။
ျပီးခဲ့တဲ့ ငါ က
အခု ဟားတုိက္ရယ္ေနေလရဲ ႔ ။
ဒါနဲ႔ ေမးရဦးမယ္ ။
ဒီလမ္းက သြားရင္ ဘယ္ေရာက္လဲ ။
ညီစိမ္း
အေရာင္ေပ်ာ္ အ၀ိဇၨာ
စြဲမက္ေစရန္ အလို႔ငွာ ေပါင္းစပ္ေပ်ာ္၀င္ေနေသာ
အေရာင္မ်ား
ကင္းဗတ္(စ္) စေပၚက စိတၱဇ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္
အညိဳရင့္ေရာင္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
ေန႔စဥ္ထုတ္ အျဖဴေရာင္ သတင္းစာ
ရုတ္တရက္
လွ်ပ္စစ္၀ါယာၾကိဳးထဲက ခုန္ထြက္လာတဲ့
အနီေရာင္စာသား သီခ်င္းတစ္ပုဒ္
ငါ့ အခ်ိန္ေတြကို ခိုးယူတတ္တဲ့
အျပာေရာင္ ဂ်ာစီ၀တ္ ေဘာလံုးအသင္း
ရဲရဲေတာက္ ေနေရာင္ေအာက္
ပြဲေစ်းတန္းက အေပါစား ေရာင္စံုမ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔
အညိဳေရာင္ ၀ံပုေလြမ်ား
အမည္းေရာင္ အရွက္ကာ မ်က္မွန္
အျဖဴအမည္း စစ္တုရင္ခံုေပၚက နယ္ရုပ္မ်ား
အမည္းေရာင္ေငြ စကၠဴ
ႏြမ္းရိသြားေသာ ခရမ္းေရာင္ပန္းတစ္ပြင့္
မာယာ နဲ့ေဖ်ာ္ထားတဲ့ နီယြန္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ ညထဲမွာ
မီးေတာက္ေရာင္ ၀တ္ရုံနဲ႔ ေလွ်ာက္လမ္းေပၚက အဂၤါျဂိဳဟ္သူ
လမ္းေဘး အျဖဴအနီၾကား ပလက္ေဖာင္း
ဇက္ၾကိဳးမဲ့
မီးခိုးေရာင္ေလလြင့္တိမ္တိုက္
ပန္းႏုေရာင္ ေျခဖမိုးတစ္စံု
အဆိပ္ရနံ႔သင္းတဲ့ အျပာေရာင္ႏႈတ္ခမ္း
လက္ထဲက၀ွက္ဖဲ ၊ အနီေရာင္ ဂ်ိဳကာ
ၾကိဳးတန္းလမ္းေလွ်ာက္ အ၀ါေရာင္ ဆပ္ကပ္သမား
ေခါင္းေပၚက အနီေရာင္မိုးစက္မ်ား
နိမိတ္ဖတ္ပုဏၰားရဲ႕ ``ေရာင္စံု ၀ကၤဘာ ´´ ကဗ်ာစာအုပ္
အသံမထြက္ႏိုင္တဲ့ အျဖဴအမည္းရုပ္ရွင္
ပုစြန္ဆီေရာင္ ညေနခင္းတိမ္ဆိုင္
ေဖ်ာ္စပ္ေသာက္မိတဲ့ ေရႊအိုေရာင္ ၀ိုင္တစ္ခြက္
ေရာက္ရွိသြားတဲ့ အစိမ္းေရာင္ေတာအုပ္
ညအနက္ထဲ
မက္ခဲ့မိတဲ့ အျပာေရာင္အိပ္မက္
ပန္းခ်ီဆရာဆီက ထြက္က်လာတဲ့ ေသြးစိမ္းရွင္ရွင္
ေဆးစက္မက်ေသးတဲ့ လက္က်န္ ကင္းဗတ္(စ္) စ အျဖဴေရာင္
ေနာက္
အေရာင္ေတြထဲမွာ ေပ်ာ္ေနတဲ့ အ၀ိဇၨာတစ္ေကာင္ ..........
ၾကယ္ ပန္း လူ
ျပႆနာ
ျပႆနာဟာ ျပႆနာျဖစ္ၿပီး
ျပႆနာမဟုတ္ရင္
ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။
ျပႆနာမဟုတ္တာကုိ
ျပႆနာျဖစ္ေအာင္လုပ္ေတာ့
ျပႆနာက ျပႆနာမဟုတ္ေတာ့။
ျပႆနာမဟုတ္တဲ ့ ျပႆနာထဲ
ျပႆနာက၀င္ၿပီး
ျပႆနာမဟုတ္ေၾကာင္းရွင္းေတာ့
ျပႆနာက ျပႆနာျဖစ္ၿပီး
ျပႆနာမဟုတ္တာက
ျပႆနာမဟုတ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
သုေဏာ္စုိင္း
အိပ္ေမြ႔ခ်ခံထားရပံုမ်ိဳးနဲ႔
ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာတုန္းက
ေမြးဖြားခဲ့သူပါ။
ျမစ္ဟာျမစ္ပီသဖို႔
သူကိုယ္တိုင္
ေကြ႔ေကာက္ရတဲ့အခါ
အေ၀းေမွ်ာ္ရႈခင္းေတြက
ငါ၀တ္ဆင္ခ်င္တဲ့အကၤ်ီတစ္ထည္သာျဖစ္တယ္။
အမည္မဲ့
~~ ေဗဒလြဲသြားသည္႔ မနက္ျဖန္ ~~
ဒါဟာ ဒီေန႔မဟုတ္ဘူး
ငါမႏိုးခင္ ငါ႔ကိုႏွိုးဖို႔
စကားလံုး အေသေတြ တဒင္ဒင္ နဲ႔ ညဥ္းေနတယ္
မ်က္ႏွာက်က္ေပၚမွာ ၅ ၀ပ္ အားမီးလံုးက
လင္းဖို႔ထက္ သူ႔ကိုယ္ထဲ သူႏွစ္ျပီး အလင္းရွာေနလို႔
ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ေနထိုးေတာ႔
နံရံေပၚက နာရီက မျဖစ္မေနပံုစံနဲ႔ ၉ ခ်က္ထတြန္တယ္
[သူသည္.. လင္းၾကက္တစ္ေကာင္မဟုတ္ပါ]
ရယ္ဒီမိတ္ေတြ ျဖည္႔သိပ္ထားတဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္
ငါ႔ကို ခါးခါးသီးသီျမိဳခ်ျပီ
ေလေတာင္ တေဂ႔ေဂ႔ တက္ျပသြားေသးတယ္
ဒီအခ်ိန္ထိ မတန္မရာ ငါဟာ ခြခ်က္ ခ်က္ဖို႔ ၾကိဳးစားမိေနတဲ႔
နယ္ရုပ္တစ္ေကာင္ျဖစ္ေနတာ မသိမိေသးဘူး
အဲဒိေန႔ကမ္းေျခကို ေသေသခ်ာခ်ာ လွဲက်င္းျပီးေရာက္ခဲ႔
အေသအခ်ာ ဖတ္ၾကည္႔ျပီးမွ ဒီေနရာမွာ ၀င္ထိုင္တာပါ
ငါ႔မ်က္လံုးေတြကို အၾကည္႔ေတြ သိမ္းခ်သြားလိုက္တာ
ငါ႔ အရိပ္ေတာင္ ကန္႔လန္႔ ကန္႔လန္႔ပါသြားတယ္
ငါမ်က္လံုး ႏွစ္လံုးအေကာင္းအတိုင္း ကန္းခဲ႔တဲ႔ေကာင္
ဆႏၵေတြ တဒီဒီ က်မွ ငါ႔ အရိပ္ေတြ တိုေနမွန္း ငံု႔ၾကည္႔မိ
ထိုေန႔ ေနသာ၏
အေရွ႕က နာရီစင္မွာ လက္တံတစ္ေခ်ာင္းမေတြ႔ဘူး
ငါ႔ဟာငါ အကန္႔လိုက္ခြာၾကည္႔ေနမိတယ္
ငါ႔ေဘးကေန တစ္ခ်ဳိ႕ ေကာက္ခါငင္ခါထထြက္သြားၾက
အတၱေတြ အ႐ိွု႐ွို မိုးျပီး ဆင္းသြားၾက
ဒီမွတ္တိုင္က ဂိတ္ဆံုးတာပ
တျဖည္းျဖည္း
ငါ ပြင္႔ဖတ္မပါပဲ ပန္းျဖစ္ရမွာ ရွက္လာတယ္
ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ တျဖည္းျဖည္းေရေလာင္ေပါင္းသင္လာလိုက္တာ
ပါဒေတြ ပိုးက်ဖို႔ေတာင္ မလြယ္ေတာ႔ဘူး
အရင္က ငါဆိုတာ ေတာင္တက္ေႏွးခဲ႔တဲ႔ ပေလာင္တစ္ေယာက္ရယ္ေပါ႔
အတင္းသိမ္းထားမိတဲ႔ ၀ါက်ေတြ တျဖည္ျဖည္း ျမည္းရင္း
အဲဒီမနက္ျဖန္ကို မေန႔တည္းကလြဲသြားတယ္ .................
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
စိတၱဇ ဆန္ျခင္း
အခန္းနံပတ္ ၁၃
တံခါးေခါက္လိုက္တယ္ ..
ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သူက ငါပဲ ..
ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ၾကည့္တယ္ ..
ငါေတာင္ အေတာ္ လူလူသူသူ ျဖစ္ေနပါ့လား ..
ဟင့္အင္း ..
ငါမွားေနျပီ ..
ငါက လူတစ္ေယာက္ပဲေလ ..
အခန္းတံခါးပိတ္ ..
ေလာ့ခ္ခ်ထားလိုက္တယ္ ..
အခြင့္မရွိ မ၀င္ရ ..
ေကာင္းကင္ဘံုရဲ႕ တံခါး ..
ထပ္ေခါက္လိုက္တယ္ ..
ဘယ္သူလဲ ..
ဟင္ ..
ငါပဲလား ..
အင္း .. အခ်ိန္မက်ေသးဘူးဆိုပဲ ..
ေလး သံုးလီ ဆယ့္ႏွစ္ ..
ဟုတ္လို႔လား ..
လူေလးေယာက္ .. သစ္သီးသံုးလံုး .. လက္၀ါးကပ္တိုင္ ဆယ့္ႏွစ္ေခ်ာင္း ..
ဟာ .. ဘာေတြလဲ ..
ျပန္ေတာ့မယ္ဗ်ာ ..
Good Bye
ဆူးခက္မင္း
ေန႔စြဲမတပ္ထားေသာစာမ်က္ႏွာ
(၀းဝ)
အလြမ္းတစ္ခြက္မွာ
အတၱတစ္ဆေပါင္းထည့္
ျပီးေတာ့ မာနနဲ႔ ေရာေမႊ
႐ႈိက္သံေတြမွာေတာင္ ငုိျခင္းက မပီျပင္ဘူး
(၁း၁)
အတိတ္ကို ဖုန္းေခၚမိတိုင္း
လူၾကီးမင္းနဲ႔တိုးတယ္
ဝမ္းနည္းပါတယ္
ငါ့ထဲမွာ ငါမရွိေသးဘူး
တစ္ကမာၻေလာက္ေနရင္ ျပန္ေခၚၾကည့္ေလ
(၁း၂)
အလြမ္းေတြလား
ေမးရတာ လွ်ာေတာင္ခါးတယ္
ငါ့အတြက္မပူပါနဲ႔
နင္မရွိလည္း ထမင္းႏွစ္နပ္စားမွာပါ
(ဟင္းတစ္ခြက္ေတာ့ တိုးလာတာေပါ့ေလ)
(၂း၀)
အခ်စ္စစ္စစ္မွာ နဖူးစည္းမရွိဘူး
အခ်စ္စစ္စစ္မွာ မွတ္ပံုတင္မပါဘူး
ယံုၾကည္မႈဆိုတာ ယံုတုန္းပဲၾကည္တာ
နင္ေျပာတာငါၾကားဖူးပါတယ္
ဟိုဟာက ဟိုစာအုပ္ထဲက
ဟိုစကားလံုးက ဟိုစာေရးဆရာေလသံ
ဟိုတစ္ခုက ျမန္မာကားထဲက အကြက္ေတြေလ
(၂း၁)
ဒိုင္ယာေလာ့ေတြရြတ္ျပမေနနဲ႔
သရုပ္ေဆာင္လြင္ျပင္က အကဲျဖတ္ဒိုင္မဟုတ္ဘူး
ဇာတ္မနာနာေအာင္ ဖြဲ႔ရေအာင္လည္း
မိုးမိုးအင္းလ်ား ဝတၳဳတိုျပိဳင္ပြဲမဟုတ္
မွားယြင္းမႈယုတၱိေဗဒမွာ ဒါနံပါတ္(၃)ပဲ
(၂း၂)
အခြံေတြခ်ည္းပဲလား
ငါ့နားက ဆင္ဆာျဖတ္တာနဲ႔ ကုန္ျပီ
မျမင္ရတုိင္းလည္း မရွိဘူးပဲေအာ္မေနနဲ႔
မၾကားရေပမယ့္ နားျငီးတယ္
(၀း-၁)
မွတ္ခ်က္။
မိုးရာသီတြင္ မိုးရြာျခင္းမဟုတ္။
မိုးရြာေသာရာသီကိုသာ မိုးရာသီဟုေခၚပါသည္။
ပီတိ ( စိတ္ပညာ )
မ်က္ရည္ပါ၀င္ေသာ သက္ၿပင္းေရာ
မေန႕ကမနက္က ငါမြန္းခဲ႕တဲ႕ အနံ႔ေတြ
ကိုယ္စီကိုယ္ငွ အေတြးေတြနဲ႕
တိတ္တဆိတ္ၿငိမ္သက္
ေခ်ာင္က်က်အခန္းထဲမွာ
စာရြက္စာတန္းတခ်ိဳ႕
မ်က္ရည္အကြက္လိုက္နဲ႕ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
မွင္ကုန္ခါနီး စူပါရိန္းႏိုး ခပ္စုတ္စုတ္နဲ႕
စားပြဲညိဳတစ္ခုေပၚမွာ
ငါ႕သက္ၿပင္းေတြ ေရာေႏွာ[က]လို႕
ဟုတ္၏။ မွန္၏။
ငါကူးခဲ႕တဲ႕ ၿမစ္ေတြမွာ
ငါ႕မ်က္ရည္က ဗံုးေပါလေအာ
ငါ႕ကိုယ္ကို မၿမဳပ္တၿမဳပ္ ေဖာ႕ရင္း
ဆႏၷေတြက ေလးပင္စြာ............
မဟုတ္ဘူး။ မမွန္ေသးဘူး။
ငါအိပ္ခဲ႕တဲ႕ညတိုင္းမွာ
မမွိတ္ရေသးတဲ႕ မနက္ဖန္ေတြက
ပစၥကၡတစ္ခုထိ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္မည္းနက္ေနဆဲ
ေတေလတစ္ေကာင္ရဲ႕ က်ိဳ႕အထိုးမွာ
သင္းကြဲညေနေတြကလည္း ေနတပ်ိဳ႕ပ်ိဳ႕နဲ႕
တစ္ေန႕စာ ေဆာင္ရြက္မွဴမွတ္တမ္းမွာ
ေၿခတစ္ခ်က္ ေခ်ာ္သြားေလရဲ႕
အကယ္ဒမီ
၁၅ဒီဂရီ ဆိုတဲ႔ အတြင္းေထာင္႔ထဲ ၁နာရီ ျပိဳက် ...
အတၱ ဆိုတာျဖစ္ဖို႔ " ငါ႔ " တစ္လံုးပဲလိုတယ္
ဘ၀ ဆိုတဲ႔ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခု ပ်က္ / ရပ္ / သြား တစ္ဗီဇနာအတြင္း . . . .
ေမာင္မိုးခ်ိဳ
ကေ၀အို ဂါထာ
ခပ္တိုးတိုး ေခၚငင္သံနဲ႔
ငါ့ စိတ္ရိုင္းကလည္း
ကဗ်ာေတြ လႊတ္ႀကဲခဲ့မယ္။
အာ႐ုဏ္ မရွိေတာ့ဘူး ထင္ရေအာင္
နာရီ လက္တံေတြ ရပ္ဆိုင္း
တိမ္တကာက အံု႔မႈိုင္းလြန္းတယ္။
စိတ္ရဲ႕ နာက်ည္းမႈကို
လက္ေမာင္းေသြးနဲ႔
ေဖာက္ထုတ္သင့္ရင္ ထုတ္ရမယ္။
ၿပီးေတာ့မွ
ႏွင္းဆီပန္း တစ္ပြင့္မွာ ခပ္ပါးပါးသုတ္
ကမာၻႀကီး တစ္ခုလံုး
အျပာေရာင္ ေျပာင္းစမ္းကြယ္…….။
လူႀကီးမင္း
ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ
ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ
ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ ... ေဟာ
ငါး သုည တစ္ ေလး သုည ေျခာက္
နံပါတ္ေတြ နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္
“ ေတာက္ ”
ငါ တစ္ေခါက္ ျပန္လာႀကည့္တယ္
သံပတ္ပ်က္ေနတဲ့ ည ကစကၠဴရုပ္မ ရင္ဘတ္ေပၚမွာ .... ။
ေလေျပေျဖာင့္ခ်က္ (၁)
------------------------------
ကိုယ္က..ေလေျပေလ..
သူမ်ားေတြနမ္းရွိဳက္ဖို႕ရနံ႕ေတြသယ္ေပးမယ္
ကိုယ္တိုင္နမ္းရွိဳက္ခြင့္ကို
တမ္းတေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး....
ကိုယ္က .. ေလေျပေလ...
ေနမင္းရဲ႕ အလင္းျဖဴေတြ ျဖတ္သန္းလာရင္..
ပံုေျပာင္းခ်ယ္မႈန္းေပးမယ္..
ကိုယ္တိုင္မွာေရာင္စဥ္ျဖစ္ခြင့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနမွာမဟုတ္ဘူး.....
ကိုယ္က .. ေလေျပေလ....
ေပါ့ပါးတယ္.. လြင့္ေမ်ာတယ္..
ေကာင္းကင္အထိ တပ္ဖြင့္ထားတယ္..
ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ေနရာအႏွံေျပးလြားရင္းနဲ႕ေပါ့
ေရေငြ႕ေတြကို ေကာင္းကင္အထိ လႊတ္တင္ေပးခဲ့ပါတယ္..
ကုိယ္ကိုတိုင္က.... ေရျပင္ေပၚမွာရွပ္ေျပးရင္းေပါ့
တစ္ခါတစ္ရံ.. အရိုင္းဆန္တယ္ .. ..............................................
