ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ စာတစ္ပုဒ္ဆိုတာ အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ဘတ္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ စကားလံုးလူသားတစ္ဦး လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ခံယူထားပါတယ္ ။ ဖန္တီးသူ တစ္ေယာက္ရဲ့ ႏွလံုးသားထဲက တိုးထြက္ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ရင္ေသြး ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ပြား တစ္ေယာက္လို႔ ေျပာခ်င္လည္း ေျပာလို႔ ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဆီက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ကုိယ္ပြားေတြ ကို နာမည္ေပးတဲ့ အခါ လူသားတစ္ဦး လို႔ မွတ္ယူၿပီး ေပးခဲ့ပါတယ္ ။
လူတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားလာၿပီ ဆိုရင္ သူတို႔ရဲ့ နာမည္က လူနဲ႔ တဆက္တည္း လိုလို ကပ္ပါလာတတ္ပါတယ္။ တဆက္တည္း မပါခဲ့ဖူးဆိုရင္ေတာင္ အခ်ိန္သိပ္မကြာပါဘူး ။ တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕တေလ ဆိုရင္ နာမည္က လူထက္ အသက္ၾကီးတာေတြ ရွိပါေသးတယ္။ ဒီေန႔ ဒီရက္ မွာ ဒီနာမည္ ေပးခ်င္တာမ်ိဳး ။ ဒီနကၡတ္ ဒီ ဇာတာ နဲ႔ ယွဥ္ေမြး မွ ဒီလူ ၾကီးပြားမယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေတြေၾကာင့္ ခြဲစိတ္ ေမြးတာမ်ိဳးဆို နာမည္က လူထက္ အသက္ၾကီးတတ္ပါတယ္ ။
ဘယ္လိုပဲ ေပးေပး ဘယ္အခ်ိန္ပဲ ေပးေပး ေျပာခ်င္တာက လူတစ္ေယာက္ရဲ့ နာမည္ ဆိုတာ အဲဒီလူရဲ့ေခါင္းစဥ္ မဟုတ္ပါဘူး ။ ( ေခါင္းစဥ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိခ်င္ ရွိမွာေပါ့ေလ ) လူသားတစ္ေယာက္ရဲ့ ဘ၀က စာစီစာကံုး တစ္ပုဒ္လို ေခါင္းစဥ္ခ်ၿပီး ကန္႔သတ္ကြက္ ထဲမွာ ေနထိုင္ရွင္သန္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး ။
ရွင္းေအာင္ ရႈပ္ရရင္
ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္အရင္း က ေကာင္းသန္႔ပါ။ နာမည္ လို႔ ေျပာပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေခါင္းစဥ္ ေကာင္းသန္႔ပါ လို႔ မေျပာပါဘူး။ကၽြန္ေတာ့္ နာမည္ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ၾကီးလား မၾကီးလား မသိပါဘူး။အေရးမၾကီးဘူး ထင္လို႔ အေမ့ကို တစ္ခါမွ မေမးဖူးပါဘူး။
နာမည္က ေကာင္းသန္႔ ျဖစ္တာေၾကာင့္ လူကလည္း ေကာင္းမယ္ သန္႔မယ္လို႔ တထစ္ခ် ေျပာမယ္ဆိုရင္ အလြဲၾကီး လြဲပါၿပီ။ ေကာင္းခ်င္ ေကာင္းပါမယ္ ေကာင္းခ်င္ မွလည္း ေကာင္းပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေကာင္းပိုင္ခြင့္ အျပည့္အ၀ ရွိသလို မေကာင္းပိုင္ခြင့္လည္း အျပည့္အ၀ ရွိပါတယ္ ။ ဘာလို႔လဲ လို႔ ထပ္ေျပာရရင္ ေကာင္းသန္႔ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ့္ဘဝရဲ့ ေခါင္းစဥ္ မဟုတ္လို႔ပါ ။
ငယ္ငယ္ တုန္းက ဆရာမေတြ ဆူတာခံရရင္ နာမည္က သာ ေကာင္းသန္႔ လူက တစ္စက္မွ မေကာင္းဘူး နာမည္နဲ႔ကို မလိုက္ဖူးဆိုၿပီး အေျပာခံရပါတယ္။ အဲလို အခါမ်ိဳးေတြ ၾကာလာေတာ့ ကိုယ့္နာမည္ကိုယ္ အားနာလာလို႔ အေမ့ကိုေျပာ ၿပီးေျပာင္းဖို႔ေတာင္ စဥ္းစားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နာမည္ေၾကာင့္ နာမည္ နဲ႔လိုက္ေအာင္ ေနဖို႔ တခါမွ မစဥ္းစားဖူးပါဘူး ။
အျပင္မွာ မိုးအံု႔ေနေသာ္လည္း မနက္ခင္းက သာယာ ေနသေယာင္ ။ ေဆာင္းတြင္း ေခါင္းၿမီးၿခံဳ ေကြးေနသည္ကိုလည္း တက္ညီလက္ညီ က်န္းမာေရးလိုက္စား သေယာင္ ခံစားမႈ အတုအပမ်ားႏွင့္ ခ်ယ္မႈန္းထားတဲ့ စာစီစာကံုး တစ္ပုဒ္ အျဖစ္ ေနထိုင္ရမည္ကို အလြန္ရြံမုန္းေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေနပါ။ တျခားလူေတြကိုလည္း မေနေစခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ့္ဖာကိုယ္ ၾကိဳက္ရာလုပ္ ဆိုးေပေနလို႔ နာမည္နဲ႔ မလိုက္ျခင္းက ပိုၿပီး လိပ္ျပာသန္႔ တယ္လို႔ ခံယူထားလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတုန္းက လူေတြ ကိုယ့္နာမည္ ကိုယ္ ေပးသင့္တယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ပီတိ နဲ႔ ေဆြးေႏြးဖူးပါေသးတယ္ ။ ( မေအာင္ျမင္ပါဘူး )
တစ္ခါတစ္ေလ
ေရခ်ိဳးရင္း အိမ္သာတက္ရင္း စကားလံုး ( နာမည္ ) လွလွေလးေတြ ရတဲ့အခါ ကိုယ္ေရးေနတဲ့ ကဗ်ာ ။ ကိုယ္ေရးေနတဲ့ စာ နဲ႔ မကိုက္လို႔ မသံုးလိုက္ရတာ။ ကိုယ္ ခံစားေနရတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးနဲ႔မကိုက္လို႔ မေပးလိုက္ရတာမ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲလို အခါမ်ိဳးမွာဆိုရင္ ေနာက္မွ သံုးမယ္ဆိုၿပီး သိမ္းထားရင္း ထားရင္းကေန ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့နဲ႔ ေပ်ာက္သြားတာမ်ိဳးဆို အရမ္းႏွေျမာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
ဥပမာထပ္ျပရရင္
ႏွင္းလဲ့ေဝ ဆိုတဲ့ နာမည္ေလးကို အေဖက ၾကိဳက္ၿပီး ေရြးထားတယ္။ ေမြးလာေတာ့ တနဂၤေႏြသမီးျဖစ္ေနလို႔ ႏွင္းလဲ့ေဝလို႔ မေပးျဖစ္ပဲ တျခားတနဂၤေႏြနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ နာမည္ေပးလိုက္တယ္။ ႏွင္းလဲ့ေဝ ဆိုတာကိုေတာ့ ေနာက္ စေနသမီးေလး ေမြးမွ ေပးမယ္ဆိုၿပီး ခ်န္ထားတာမ်ိဳး ျဖစ္ေနပါတယ္ ။
ေနာက္ထပ္ တစ္ခု က အဲဒီလို ရလာတဲ့ လွတီးလွတ နာမည္ေလးေတြကိုနာမည္ေပးခ်င္လို႔ ( ေခါင္းစဥ္လို႔ ေျပာရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္ ) နာမည္နဲ႔လိုက္တဲ့ စာမ်ိဳး ကဗ်ာမ်ိဳး လိုက္ေရးဖို႔ ခံစားခ်က္ကို အတုအေယာင္ေဆာင္ ဖန္တီးတာ အႏုပညာရွင္တစ္ေယာက္ရဲ့ ရွက္ဖို႔ေကာင္းတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေရးေလ့မရွိဘူး ။
အဲလို ခံစားခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ ေရးတဲ့ စာ ကဗ်ာေတြက ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္မွဆိုရင္ အမွတ္ေပးစဥ္းမ်ဥ္းနဲ႔ ေရးသားတဲ့ စာစီစာကံုးေတြနဲ႔ မျခားနားပါဘူး ။
အနည္းနဲ႔ အမ်ား ပါပဲ ။ ကိုယ္ေပ်ာ္ရြင္ေနတဲ့ အခါ ဝမ္းနည္းစရာ စာမ်ိဳး ။ အလြမ္းကဗ်ာမ်ိဳး မဖတ္ခ်င္ပါဘူး။ အဲလို အခါမ်ိဳးမွာ စာဖတ္သူက ကိုယ္ေရးထားတဲ့ စာကို ကိုယ္ေပးထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ၾကည့္ၿပီး ဒါ အလြမ္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ ဒါ ဟာသ ဆိုၿပီး ေက်ာ္ဖတ္သြား ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဖန္တီးသူတစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ထဲမွာ နင့္ခနဲ ျဖစ္ ျဖစ္သြားပါတယ္ ။
ေသခ်ာပါတယ္ ။ ဘယ္စာေရးဆရာ မွ ကိုယ္ စာ ကို စိတ္ပါမွ အဖတ္ခံရတာမ်ိဳး လိုခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။
လူတစ္ေယာက္ရဲ့ အေၾကာင္းကို သူနာမည္ သိရံုနဲ႔ မသိရပါဘူး ။ အနည္းဆံုး ခဏေလာက္ေတာ့ ေပါင္းသင္းၾကည့္ဖို႔လိုပါတယ္ ။ အဲလိုပါပဲ ကဗ်ာေတြ စာေတြကိုရဲ့ နာမည္ေတြကိုလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ့ နာမည္ေတြလို သေဘာထားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္ ။ ဒါပါပဲ ။
ကၽြန္ေတာ္ အခု ေရးသားလာတဲ့ စာကို အမွာစာ ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ တိုက္ဖတ္ၿပီး အမွာစာလို ဖတ္ေနရင္ ၊ အမွာစာလို႔ ထင္ေနရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ အမွားၾကီး မွားသြားပါၿပီ။
တကယ္က အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ ခံစားခ်က္ ေတြနဲ႔ ဖန္တီးထားတဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္ရဲ့ နာမည္ သက္သက္ ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ ။
မလြမ္းဘူးဆိုျပီး လြမ္းလို႔ ေရးတဲ့ကဗ်ာ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာၾကာျပီ ။
ရက္စြဲတစ္ခုကို ငါးစာလုပ္ျပီး ။
ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ျပန္မွ်ားေနရတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ဆီကို ဖုန္းတစ္ခ်က္ေလာက္ ေခၚေပးၾကပါ ။
ဟယ္လို ..... တက္စ္စတင္ ၊ ၀မ္း .. တူး ... သရီး ။
ဒီလိုမဟုတ္ဘူးေလ ။
အခုေျပာေနတာ မိုက္ခ္ခ႐ိုဖုန္း မဟုတ္ဘူး ။
ဟယ္လို ..... ဟယ္လို ..... ၾကားရလား ။
ဘာသံေတြလဲ ။
သြားရင္းလာရင္းနဲ႔ ဖိနပ္က သဲၾကဳိးျပတ္ထြက္သြားတယ္ ။
လိုင္း သိပ္မေကာင္းဘူး ။
ေလနံ႔ မိုးနံ႔ ရတာနဲ႔တင္ အသက္႐ွဴမမွန္ခ်င္ေတာ့ဘူး ။
ရာသီဥတုက "ေဆာင္း" သာဆိုတယ္ "ပူ" လိုက္တာ ။
ေမာ္နီတာ ဖန္သားျပင္ "ဖ်တ္" ခနဲ ပိတ္သြားသလို ။
ဘာလုပ္လုပ္ ေဆာက္တည္ရာမရနဲ႔ ။
"မလြမ္းပါဘူး" လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရသေလာက္ ျပန္ လိမ္ တယ္ ။
ဘယ္လိုပဲ ၀တ္ထား ၀တ္ထား ေနာက္ေက်ာက မလံုဘူး ။
အေႏြးထည္ ထူထူတစ္ထည္ေလာက္ ေပးပါဦး ။
ေသြး႐ူးေသြးတန္းနဲ႔ စကားေတြ ထ ေျပာ တယ္ ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘာေျမၾကီးကို နင္းမိထားမွန္းေတာင္ မသိဘူး ။
႐ွဴေနတဲ့ေလထဲမွာ ဘာနံ႔ေတြပါလဲ ။
စိုထိုင္းစ နည္းေနျပီ ထင္တယ္ ။
အာေခါင္ထဲမွာ ပက္ၾကားအက္ေတြနဲ႔ ။
အခုတေလာ ေနေတြ ခဏ ခဏ ပူ တယ္ ။
႐ုပ္ နဲ႔ နာမ္ နဲ႔ သိပ္မတြဲမိဘူး ။
ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို ဖုန္းတစ္ခ်က္ေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ေခၚေပးၾကပါ ။
နံပါတ္ ( ၈ ) ဂဏန္းေတာ့ ( လံုး၀ ) မပါေစနဲ႔ ။
ေျပာခ်င္တာက …..
ဒီကဗ်ာထဲမွာ ေခ်ာ္ထြက္သြားတဲ့ ဖုန္းေခၚသံ မပါဘူး ။
ျပန္ေႏႊးထားရတဲ့ မ်က္ရည္ေတြ မပါဘူး ။
ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္လိမ္ထားတာ မပါဘူး ။
ညီစိမ္း
ကြၽန္ေတာ္ေျပာေသာ မင္ရည္က်ဲေလာက တစ္ ၏ စာရြက္ေနာက္ကြယ္
ငါေက်နပ္ပါတယ္ . . ဒီလိုေနရတာ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ပီေကေဖာက္မယ္
မေက်နပ္ရင္ ခါးေထာက္ရွိဳးတယ္
အေရွ႕ကလူေတြကံဆိုးတယ္
ဖက္ၾကမ္းဖတ္ပီး ကဗ်ာေသာက္တယ္
ငါေနေပ်ာ္ပါတယ္
ဘီယာစုပ္ျပီး ၅သံုးလံုးခဲတယ္
ခဲတံမလိုဘူး စာရြက္မပါဘူး
ရတယ္
ကဗ်ာေတြျဖစ္တယ္
လြယ္အိတ္ထဲေခါက္မထည့္ဘူး . . လက္ပ္ေတာ့ပ္ ပါတယ္ . . တစ္ပုဒ္ခ်င္းထုတ္စားျပမယ္ . .
တစ္ပုဒ္ခ်ိဳတယ္
ေရွ႕က အစ္ကိုေတြကို က်ေနာ္ ေလးစားတယ္
ေနာက္တစ္ပုဒ္ခါးတယ္
ေနာက္လာမယ့္ ညီေလး
အစ္ကိုေလးစားပါတယ္
ေလယာဥ္ပ်ံၾကီး စီးမွ ကဗ်ာဆရာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ေလထဲ တိုက္အိမ္ေဆာက္တတ္ရင္ ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္တယ္ ။
ဂရမ္းမီးရထားဟိုတယ္လ္ မွာ တက္ေရးမွာ ကဗ်ာဆရာ မဟုတ္ပါဘူး ။
ဂရမ္းရိြဳင္ရယ္လ္ ေသာက္ျပီးေရးလည္း ကဗ်ာဆရာ ျဖစ္တယ္ ။
ကိုယ့္ခံယူခ်က္နဲ႔ ကိုယ္ တလြဲလုပ္ၾကတာေတြေတာ့ ရွိတာေပါ့ ။
ကိုယ့္အလြဲနဲ႔ကိုယ္ မွန္ေနၾကတဲ့လူေတြၾကားမွာ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ဆက္ေရးဖို႔ ..
စီးကရက္ေငြ႕ေတြ မႈတ္ထုတ္ပစ္လိုက္တယ္ .. ။
" ဟူး းးးးးးးးးးးးး "
ေမာတယ္ ။
ေလထဲေဆာက္ရမယ့္ အိမ္ကို ေမာ့ၾကည့္ရတာေမာတယ္ ။
အေျခမခိုင္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ငံု႔ၾကည့္ရတာလည္း ေမာတယ္ ။
တစ္ ႏွစ္ သံုး ေလး ငါး ၊
ဒီအတိုင္းပဲ ဆက္ေရးေတာ့ ။
ဘာမွ ဆက္ေရေနစရာမလိုဘူး ။
တစ္ ျပီးရင္ ႏွစ္ လာမယ္ ။
သစ္ ျပီးရင္ ေဟာင္း လာမယ္ ။
ကဲ ... ေျပာ ။
ဘယ္သူမွားတယ္ ဘယ္သူမွန္တယ္ ။
ဘာက ဆံုးျဖတ္မွာလဲ ။
မွားေနက် မွန္ ကပဲလား ။
ဒါမွမဟုတ္ မွန္ေနက် ... တစ္ခုခုကမ်ားလား ။
ထားပါ ။ ေျပာခ်င္တဲ့ အထဲမွာ အဲ့ဒါေတြမပါဘူး ။
မနက္ေရာက္တာနဲ႔ ထြက္သြားေတာ့မယ့္ ရထားၾကီးရယ္ ။
မနက္ေရာက္တာနဲ႔ ဆိုက္လာေတာ့မယ့္ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးရယ္ ။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္မႈတ္ထုတ္ေနတဲ့ စီးကရက္တစ္လိပ္ရယ္ေလာက္ပါပဲ ။
ေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ ။
ဒီ့ထက္ပိုျပီး ဘာမ်ား သိခ်င္ေသးလဲ ။
ဒီ့ထက္ပိုျပီး ဘာမ်ား အသိေပးခ်င္ေသးလဲ ။
မွာစရာရွိတာ မွာလိုက္ၾကေပါ့
သြားရ လာရ ခရီးက ေလးဆယ့္ငါး ၊ ငါးဆယ္
သြားစရာရွိတာ သြားလိုက္ၾကေပါ့
ကံဆိုးတဲ့ေနာက္လိုက္ၾကတဲ့ ကံေကာင္းေကာင္ေတြ
ေရာက္ေနက်ေနရာက ရပ္ေစာင့္ၾက
က်ေနာ္ရယ္ က်ေနာ့္ အစ္ကိုေတြရယ္
ျပီးေတာ့ လမ္းအတုေတြရယ္ လမ္းအစစ္ေတြရယ္
မ်က္ႏွာေပၚက ရိုင္းပ်ျခင္းက တစ္ေယာက္ ပခံုးေပၚ တစ္ေယာက္ ဖက္လွဲတငင္
ဒီ ေလာကရဲ႕ ေနာက္ဘက္က မ်က္ႏွာ
က်ေနာ့္ အစ္ကိုေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ရယ္
မွာစရာရွိတာ မွာၾက
က်ေနာ္ရယ္ ကံေကာင္းေကာင္ေတြရယ္
ဘယ္သူမွ မေစာင့္ႀကဘူး ထထြက္သြားတယ္
မွာစရာရွိတာ မွာလိုက္ၾက
ဒီေလာက ရဲ႕ ဒီ ခရီး ဖိနပ္ပါးပါးပဲစီး
ထြက္ေလွ်ာက္လိုက္ေတာ့
ဟိုးအေရွ႕ က်ေနာ့္ အစ္ကိုေတြကို မွီတယ္ ... ။ ။
ေမာင္မိုးခ်ိဳ ၊ ဆူးခက္မင္း ၊ ညီစိမ္း ၊ ရုပ္ေသး
ကၽြန္ေတာ့္ထံတြင္ သတၱဳလူသားဆန္ဆန္သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္ရွိသည္။
ကၽြန္ေတာ္သည္ေယာကၤ်ားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီးသူမသည္မိန္းမစစ္စစ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
ဇီ၀ေဗဒနည္းအရေသျခာစြာခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာရလွ်င္ကၽြန္ေတာ္သည္ လူသားအထီးတစ္ေကာင္ျဖစ္ျပီး
သူမသည္ကားလူသားအမတစ္ေကာင္ျဖစ္ေပသည္။
သူမသည္ကၽြန္ေတာ့္အေပၚမေတာ္တဆေကာတမင္တကာပါ စိတ္ေကာက္စိတ္ဆိုးျပတတ္သည္။
သူနွင့္ကၽြန္ေတာ္သည္သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္သည္။
သူမ၏အမည္ကိုစတင္ေတြ႔ရွိစဥ္ကနွင္းမ်ား၀ရုန္းသုန္းကားရြာေနေပသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ စိတ္ခံစားမႈမ်ား ခ်ေရးဖို႔ တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ေရးသည့္
ဒိုင္ယာရီစအုပ္ေလးမရွိပါ။သို႔ေသာ္ ဂ်ီေတာ့ေဘာက္စ္ေလးတစ္ခုေတာ့ရွိခဲ့ပါသည္။
သူမစိတ္ညစ္သည့္အခါတိုင္းေျပာျပတတ္သလိုကၽြန္ေတာ္စိတ္ညစ္အခါတိုင္းလည္းဖြင့္ေျပာျဖစ္ပါသည္။
နင္ကအရမ္းကဗ်ာဆန္ခ်င္တဲ့ေကာင္လို႔ ေျပာတတ္တိုင္းကၽြန္ေတာ္စိတ္မဆိုးမိခဲ့။
နင္ကလည္းဒံုးေ၀းလိုက္တာလြန္ေရာလို႔ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာတိုင္းလည္းသူမစိတ္မဆိုးတတ္ခဲ့
အဲလိုေျပာျဖစ္တဲ့အခါတိုင္းသူမရီေမာေနမွာေသခ်ာပါသည္ဒါေပမဲ့သူမမ်က္နွာေလးကိုကၽြန္မျမင္ရခဲ့ပါ ။
သံေယာဇဥ္သည္ စိတ္၏ မည္သည့္အပိုင္းကို ခ်ည္ေႏွာင္ထားမွန္း မသိေသာ္လည္း ရုန္းထြက္ မရမွန္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိပါသည္။
,ယခုအခ်ိန္အထိကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္၏ စမ္းေခ်ာင္းေလးမွာ အျဖဴေရာင္ ေရေတြ စီးဆင္းေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္ ။
ကၽြန္ေတာ္သက္ျပင္းခ်သံနွင့္သူမအသက္ရႈသံမ်ားထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆံုဖူးျခင္းမရွိခဲ့ေပ ။
ဒီလိုနဲ႔သူမနွင့္ကၽြန္ေတာ္ျဖဴစင္စြာမိုက္မဲၾကသည္။စိတ္တူကိုယ္တူမွားယြင္းၾကသည္။ေပေပေတေတရူးသြပ္ၾကသည္။
တကယ္ေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္စလံုးထင္ရာကိုဇြတ္လုပ္ေနၾကျခင္းမဟုတ္ပါ။လြတ္လာစြာရဲရင့္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ငါတို႔နွစ္ေယာက္ဆံုေတြ႕ျခင္းနမိတ္ပံုေတြက
သူလိုကိုယ္လိုပါပဲေလ
လြမ္းလားလို႔ေမးရင္
ငါ မေျဖတတ္ခဲ့ဘူး
ရူးတယ္ ။
အသိတစ္ခုနဲ႔
သံေယာဇဥ္ေတြယက္ကန္းရက္
ပိုးမွ်င္လိုအထပ္ထပ္ရစ္တြယ္
လြမ္းလားလို႔ေမးရင္
သူမ, မေျဖတတ္ခဲ့ဘူး
ရူးတယ္ ။
ဘာေၾကာင့္က်မွန္းဆိုတာကိုေတာ့သူမေရာကၽြန္ေတာ္ပါသိလိုက္ပါသည္။
သူမရဲ႕မ်က္ရည္္စီးေၾကာင္းေလးေတြရပ္တန္႕သြားေအာင္အေကာင္းဆံုးနည္း အျဖစ္
သူမညာဖက္ပါးေလးကို ကၽြန္ေတာ္ နမ္းမိပါသည္ ။ညင္သာနႈးညံ့စြာဖြဖြေလး နမ္းလိုက္မိသည္
ကၽြန္ေတာ္နမ္းလိုက္ျခင္းကိုသူမမသိခဲ့ပါ သိလိမ့္မည္လည္းမဟုတ္ပါ။အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္သူမမသိေအာင္
ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးျဖင့္ခိုးနမ္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။အဲေလာက္အထိကၽြန္ေတာ္ ရူးသြပ္ခဲ့ပါသည္။
သူမသည္တစ္ခါတစ္ေလ ကေလးအရမ္းဆန္တတ္သလိုတစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ခပ္တည္တည္ၾကီးလုပ္ေနတတ္သည္။
ထိုအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္သူမကိုကၽြန္ေတာ္ ငေပါမေလး ဟုေခၚတတ္ျပီး သူမက ကၽြန္ေတာ့္ကို အရူးၾကီးဟုျပန္လည္ေခၚဆိုတတ္သည္။
အရူးနဲ႔ငေပါဆိုတာဒြန္တြဲေနတာဟုကၽြန္ေတာ္ေျပာသာအခါ သူမရီ(ရယ္ေမာ) ေနတတ္သည္။
နင္သိရဲ႕လား
တစ္ခါတစ္ခါ
ေကာင္းကင္ေအာက္မွာေနရာတာ
မိုးျမိဳမွာေၾကာက္တယ္ ။
ငါ့ရင္ခုန္သံတစ္၀က္ကို
အပိုင္သိမ္းထားတဲ့
ငေပါမေလးရယ္
ငါလည္း မိုးျမိဳမွာေၾကာက္တယ္ ဟဲ့
သို႔ေသာ္သူမသည္တစ္ခါတစ္ေလ အူေၾကာင္ေၾကာင္နိုင္ေလ့ရွိပါသည္ ။
ကၽြန္ေတာ့္အေပၚသူမရန္မလုပ္ဖူးသလိုကၽြန္ေတာ္လည္းရန္မရွာခဲ့ဖူးေပ။တစ္ေယာက္နဲ႔ျငင္းခုန္ဖူးျခင္းမရွိခဲ့ပါ
ဘာအေရာင္ၾကိဳက္လဲဟုကၽြန္ေတာ္ေမးျမန္းေသာအခါအျပာနဲ႔ခရမ္းေရာထားေသာ ခရမ္းျပာ ဟုေျဖသည္။
တစ္ခါတစ္ေလ စကားကို ဒီလိုမ်ိဳး ခြတီးခြက်ေျပာတတ္ေသးသည္။ ခရမ္းျပာ လို႔ေျဖလိုက္ယံုနွင့္မျပီး၊ပိုေသခ်ာေအာင္
အျပာႏွင့္ခရမ္းေရာထားေသာအေရာင္ေျဖျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းစိတ္လိုလက္ရရွင္းျပတတ္ေသးသည္။
ကၽြန္ေတာ္ကစိတ္ကူးတည့္ရာကို ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးေျပာလွ်င္ သူမသည္ အေရးပါေသာ အရာမ်ားကို ရိုးရိုးစင္းစင္းေျပာသည္။ကၽြန္ေတာ္ကခ်စ္သူတစ္ေယာက္အတြက္ ဘ၀ကိုစဥ္းစားလွ်င္ သူမကဘ၀အတြက္ ခ်စ္သူကိုစဥ္းစားသည္။
ငေပါမေလးေရ
နင္ကလည္းနင္ပါပဲ
ရြာရိုးကိုးေပါက္ေလွ်ာက္ျပီး
အိပ္မက္ေတြကို မွ်ားေနတုန္းလား ။
နင္အိပ္မက္ေတြနဲ႔
ျမင္းစီးထြက္တဲ့ ညက
ငါ့ေကာင္းကင္ကၾကယ္ေတြ
အတင္းေျပာတဲ့ပြဲမွာ
နင္ပါ၀င္ခဲ့တာ
သိေနပါတယ္ ။
တစ္ခါတစ္ေလ ဒီလိုမ်ိဳးေလးလည္း ေပါေတာေတာနိုင္လိုက္ျပန္ေသးတယ္။
ေလလႈိင္းမွလာေသာစကားလံုး၀ိ၀ါဒအရသူမနွင့္ကၽြန္ေတာ္အိပ္မက္တစ္ခ်ိဳ႕အတူတူမွ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။
လႊင့္ပါလာေသာစကားလံုးမ်ားကားဖမ္းဆုပ္၍မရနိုင္မွန္းသူမေရာကၽြန္ေတာ္ပါသိၾကပါသည္။
သို႔ေသာ္ သူမနွင့္ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္မ်ားကို မွ်ားေနၾကတုန္းပင္ျဖစ္သည္ ။အခုအခ်ိန္အထိတစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာတစ္ေယာက္
သံေယာဇဥ္ေတြအျမစ္တြယ္ေနၾကတုန္းပင္ျဖစ္သည္။သူမသည္ ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္မ်ားကိုသိမ္းပိုက္စျပဳေနသာကိုလိုနီအလိုေတာ္ရိတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေပသည္။
ကြ်န္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္ သူမမ်က္ဝန္း ညိဳညိဳေလးေအာက္မွာ သူမရယ္သံေလးေအာက္မွာ က်ဆံုးခ်င္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး
သူမကေတာ့ ဘယ္လိုေအာင္နိုင္မႈမ်ိဳးခ်င္ခဲ့လည္းဆိုတာကၽြန္ေတာ္မသိခဲ့ပါ။ကၽြန္ေတာ္တံုးတာလည္းျဖစ္နိုင္ေပသည္။ကၽြန္ေတာ္ ထံုအ ခဲ့ပါသည္။
ဟုတ္လည္းဟုတ္ေပသည္ ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္က သူမရင္ကိုကၽြန္ေတာ္ျမင္ေအာင္မၾကည့္နိုင္ခဲ့ေသးပါ။ဒီလိုမ်ိဳး တံုး အ ခဲ့ျခင္းပါ။
သူမသည္ ကြ်န္ေတာ့္ကို နာက်င္ေအာင္ ျပဳလုပ္လွည့္စားႏိုင္ေသာ မာယာရွင္ နတ္သမီးတစ္ပါးမဟုတ္တာေတာ့ေသခ်ာပါသည္။
နင့္မ်က္၀န္းေတြ ဘာသာျပန္တတ္ဖို႔
ငါ့ရာဇ၀င္ကိုေျမလွန္ရဦးမယ္
နင္အေပ်ာ္ဖတ္ဇာတ္လမ္းထဲက
မင္းသားေလးလို
ငါ့ကို ဖတ္ပါ ။
ငါနင့္ကိုခ်စ္တယ္..နင္ယံုလား လို႔ကၽြန္ေတာ္ေမးတိုင္း ယံု၀ူး ဟုတ္လဲဟုတ္ပဲနဲ႔ ဟုျပန္ေျဖတတ္ေသာ
သူမကိုယ္ပိုင္ဟန္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္အလြတ္က်က္ထားစရာမလိုပဲ မွတ္မိေနေပသည္။
သူမရဲ႕အမူအရာ ေလးမ်ားကို ဘာသာျပန္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားရဦးမွာေသခ်ာေပသည္ ။
သူမအေၾကာင္းသည္ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ျပီး ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းသည္သူမအတြက္
ပံုျပင္မဆန္ေသာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္ေပသည္ ။အခုခ်ိန္အထိ
ကိုယ္ေယာင္ျပခ်င္သလိုျပသခြင့္မရေသာသရဲတစ္ေကာင္လိုကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ျခင္းေတြ ေ၀တုန္း၀ါးတုန္း ။
သူမနွင့္ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အျဖဴေရာင္စမ္းေခ်ာင္းေလးကေတာ့ စီးဆင္းလို႔ေကာင္းတုန္း ။
တဒဂၤႏႈတ္ဆက္ခြင့္ျပဳပါ
အခုခ်ိန္ဆို
နင္ငိုေနမလား
ဘုရားသခင္ေပးတဲ့ဆုဟာ နင္ ျဖစ္ပါေစ ။
အမည္မဲ့ (သတိရတိုင္းခဏခဏထုတ္ၾကည့္လို႔ရတယ္)
ရွင္ကြဲ
ျပီးဆံုးသြားပါျပီ ။
အားလံုးျပီးဆံုးသြားပါျပီ တဲ့
ဒီလိုဆိုမွေတာ့ .....
ဖုတ္ဖက္ခါထျပီး ျပန္ၾက႐ံုေပါ့ ။
ေျပာခ်င္တာက ဒီလိုဗ် ။
2037ST2809'
နံပါတ္စဥ္တခ်ိဳ႕ ေရတြက္လို႔ မဆံုးခင္မွာပဲ
ကမာၻတျခမ္းက စာတန္းထိုးျပီး
ခရမ္းေရာင္ေတာအုပ္ထဲကေန ျပတ္ က်သြားတယ္ ။
ေျခရာေကာက္မလို႔ အစရွာေနတုန္း
အနံ႔ခံဖို႔ အစရွာေနတုန္း
ကံေကာင္းေထာက္မစြာ .....
မဟုတ္ေသးဘူး ။
မိုးေတြ ရြာလာျပန္ျပီ ။
ေဟာ ..... ၾကည့္ဦး ။
လူရွင္းရင္ ေရာဂါက ေဖာက္လာ ။
ကမာၻတျခမ္းနဲ႔ ျပကၡဒိန္တျခမ္း ထားခဲ့ျပီး
ကမာၻတျခမ္းနဲ႔ အသက္တစ္၀က္ ျပန္ယူသြားတယ္ ။
ျဖစ္ခ်င္သလိုသာ ျဖစ္ေစေတာ့ ။
အခု ..... ေနာက္ ..... ေနာင္ .....
( တစ္ေတာလံုးကို တစ္ေရာင္တည္း ညီေအာင္ ထြန္းျပီးမွ
ေၾကြ ..... ေၾကြ ....... က် )
ျပီးသြားျပီ ဆိုမွေတာ့ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကရ႐ံု ။
ညီစိမ္း
ဒီကဗ်ာေလးက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ႐ုပ္ေသး အတြက္ အမွတ္တရ ခံစားျပီးေတာ့ ေရးေပးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္ ။
ဒီကဗ်ာေလးက ကၽြန္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့
ရုပ္ေသး နဲ႔ ေမာင္မိုးခ်ိဳ တို႔က ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အမွတ္တရ
ခံစားဖန္တီးေပးခဲ့ၾကတဲ့ ကဗ်ာေလးျဖစ္ပါတယ္ ။
ညီစိမ္း
မ ေတာ္ တစ္ ဆ ပါ ပဲ
အဲ ဒီ ေန႔ က
ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ ျပန္ စိုက္ ပ်ိဳး လိုက္ ရ တယ္။
ဘာ တစ္ ခု မွ မရိုး သား တာ
မ ရွိ ခဲ့ ပါ ဘူး
ေလာ က ဓံ ရွစ္ ပါး နဲ႔ တ ရား ၀င္ ကြာ ရွင္း ခဲ့ တာ ပဲ။
ကိုယ္ တိုင္ မွား ခဲ့ ဖူး တဲ့
၀ါ က် တစ္ ေၾကာင္း
ငါ့ ဦး ေႏွာက္ ထဲ မွာ သ တိ တ ရ ေရး မွတ္ ထား တယ္။
အ ရွင္ လတ္ လတ္ အ ျပံဳး ေတြ
အ စိမ္း ရင့္ ရင့္ မု သား ေတြ
အ ခု
ငါ ကိုယ္ တိုင္ ၾကိဳး မိန္႔ ေပး လိုက္ ျပီ။
အ ယူ ခံ မ ၀င္ လို႔
ငါ့ တ ရား ငါ စီ ရင္ ခ်က္ ခ် ခဲ့ တာ ပဲ
၀မ္း နည္း စ ရာ မ လို ဘူး
အ ဓိ ပၸာယ္ မဲ့ က် ရႈံး ရ တာ မွ မ ဟုတ္ တာ။
ဘာ တဲ့
ေယာ က်ၤား က မ်က္ ရည္ မ က် ရ ဘူး တဲ့ လား
ငါ့ မာ န ငါ ျပန္ ခိုး ယူ လို႔
အ ေကာင္ အ ထည္ ေဖာ္ ျပ မယ္။
မ ေတာ္ တစ္ ဆ ပါ ပဲ
အဲ ဒီ ေန႔ က ေလ
ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ ျပန္ စိုက္ ပ်ိဳး လိုက္ ရ တာ အ မွန္။ ။
အမည္မဲ့
ဝဋ္ အႀကီးႀကီး လည္တယ္
ေဝး ကို ေဝး ရ မွ ….. ျဖစ္ ကို ျဖစ္ ရ မွာ ဆုိ ေတာ့
ေလ ယာဥ္ ပ်ံ ဟာ …… ဦး ထုပ္ ထဲ က ထြက္ က် လာ
ဒီ မွာ . . . . . . . .
ခါး စည္း ၿပီး ေတာ့ လြမ္း ( ေန ရ ) တယ္ ၊၊ ၊၊
<<- ဇာတိ --->
ကို ညီစိမ္း ရဲ႕ ဝဋ္အႀကီးႀကီးလည္တယ္ ကဗ်ာ အား မိမိခံစားမႈျဖင့္ ျပန္လည္ခံစားပါထားတာျဖစ္ပါတယ္၊၊ ၊၊
ဒီေန႔နဲ႔ မတူပါဘူးဗ်ာ
စဖြင့္ကတည္းက ၊ အစနဲ႔ အဆံုး မတူဘူး ။
အဆံုးအစ မရွိဘူး ၊ မရွိတာေတြ မတူဘူး ။
နင္နဲ႔ ငါနဲ႔ ၊ ငါနဲ႔ နင္နဲ႔ ၊ ( အိုး ) ၊ မတူဘူး ။
တူတူ ေရ ၊ ၀ါး ၊ မတူဘူး ။
မတူတာေတြ နဲ႔ တူတာေတြ ၊ မတူဘူး ။
တူတာေတြနဲ႔ မတူတာေတြ ၊ မတူဘူး ။
မတူတာေတြနဲ႔ မတူတာေတြ ၊ မတူဘူး ။
တူတာေတြနဲ႔ တူတာေတြ ၊ မတူဘူး ။
တူတူ မတူတူ ၊ မတူဘူး ။
တူတူ မတူတူ ၊ မတုဘူး ။
တုတု မတုတု ၊ မတူဘူး ။
" တူ .... တူ ...... တူ ......... တူ .... "
" လူၾကီးမင္း ေခၚဆိုလိုေသာ ကဗ်ာဆရာမွာ ... တူတူပုန္းတမ္း ကစားေနပါသျဖင့္ ... "
ဟုတ္ကဲ႔ဗ် . . . သြားေတာ့မွာပါ
ေရာက္မယ္ထင္ပါတယ္ . .
ခဏေနာ္ . . . ညမခ်ဳပ္ေသးလို႔
ေဟာ . . . .
ဟုတ္ဘူးဗ် . . . ေရာက္ေနပါျပီ
ေနဦးေနာ္ . . . ညစင္စင္ခ်ဳပ္ပါျပီ
ကၽြန္ေတာ့္ ျပကၡဒိန္ေတြ႔လိုက္မိလား
သြားပါျပီ . . .
ဒီေန႔နဲ႔လည္း မတူဘူးဗ်ာ
ခင္ဗ်ား ျပကၡဒိန္လား ..
ေရာ့ ..... ဒီမွာ ... ။
သတိရတိုင္း ထုတ္ထုတ္လွန္လို႔ ရတယ္ ။
လူၾကားထဲေတာ့ ထုတ္မလွန္နဲ႔ ။
လူသိရွင္ၾကား ထုတ္မလွန္နဲ႔ ။
လူမသိ သူမသိ ။
လူမ သိ ၊ သူမ သိ ။
လူမ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ သူမ ကိုယ္တိုင္ သိ / မသိ ။
လူထီး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ သူထီး ( ကြၽန္ေတာ္ ) ကိုယ္တိုင္ သိ / မသိ ။
မသိလိုက္ မသိဖာသာနဲ႔ပဲ ။
ေရာ့ ..... ။
မထြန္းနဲ႔ အလင္းတိုင္ေတြ. . မတြန္းလိုက္နဲ႔
မတြန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ေက်ာကို. . မထြန္းလိုက္ပါနဲ႔
မျမင္လဲ သြားမွာပါ
ေရာက္ရာ ကို ေပါက္ခဲ့ျပီးမွေတာ့
ေပါက္ရာေနရာမွာ ပြင့္မွာပါ . .
ကဲ ပြင့္သြားေတာ့ . . .
က်ည္းေဘာင္သက္သက္ တံခါးေပါက္ေရ . . .
ငါ့ေျခလွမ္း ငါျပင္ျပီး ၊ ငါ့ အခန္း ငါ၀င္ခဲ့တယ္ ။
ငါ့ ခႏၶာ ငါ သယ္ ၊ ငါ့ နားသယ္စပ္ ငါ နမ္းခဲ့ရ ။
ငါ့ မ်က္လံုးနဲ႔ ငါ ျမင္ျပီး ၊ ငါ့ လက္ဖ၀ါးနဲ႔ ငါ ေႏြးေထြးေအးစက္ ။
ဘယ္မွာလဲ .... ။ ဘယ္မွာလဲ .... ။
ဒီေန႔ မဟုတ္တဲ့ ၊ မေန႔က ရဲ ႔ မနက္ျဖန္ေတြ ။
ဘယ္မွာလဲ ... ။
ဘယ္မွာလဲ ၊ ဘယ္မွာ လဲေနလဲ ။
ဒီေန႔ မဟုတ္တဲ့ ၊ မေန႔က ရဲ ႔ မနက္ျဖန္ေတြ ။
ဘယ္မွာ ၊ ဘာေတြ လဲေနလဲ ။
ပုလင္းေတြလား ၊ အတင္းေတြလား ။
အရိုးေတြ ရင့္ေနတာလား ၊ သူခိုးေတြ ျမင့္ေနတာလား ။
ဒီေန႔မွာ စျပီး ၊ မေန႔မွာ ဆံုးတာေတြ ။
မေန႔မွာ စျပီး ၊ ဒီေန ႔မွာ စတာေတြ ။
ဒီေန႔ နဲ႔ မေန႔မွာ ၊ မေန႔ နဲ႔ ဒီေန႔ ၊ ဒီေန႔ နဲ႔ မေန႔ ။
မေနနဲ႔ .... ဒီေန ႔ .. ။
ဒီေန႔ မေနနဲ႔ ... ။
မနက္ျဖန္ေရာ .... ။
မနက္ျဖန္က်ရင္ ျပန္လာၾကည့္ ။
ဒီေန႔ဆိုတာကို မေန႔ကအတိုင္း ၊ မနက္ျဖန္မွာ ေတြ ႔ရလိမ့္မယ္ ။
( ဆူးခက္မင္း + ေမာင္မိုးခ်ိဳ )
ပိုး မွ်င္ ေရ
ေျပာ ေကာင္း ဆို ေကာင္း ေျပာ ခ်င္ တယ္
၀တ္ မႈန္ က ေလ ျပည္ ကို ေျပာ သ လို
သစ္ ေတာ က မိုး ဥ တု ကို ေျပာ သ လို
ငါ့ က နင့္ ကို ေျပာ ခ်င္ တယ္ ။
အ ခု ဆို ရင္
ငါ့ ေရ ေသာက္ ျမစ္ ေတြ က
ဆုတ္ ျဖဲ ခံ ေန ရ တာ နဲ႔ တင္
ဥာဏ္ ရည္ ဥာဏ္ ေသြး ေတြ နိမ့္ က် ကုန္ ပါ ျပီ ။
တိမ္ ေတြ မ ျဖဴ ေတာ့ ဘူး ဆို တဲ့
တစ္ ေန႔ က
နင္ မ ဟုတ္ ဘူး လား...ပိုး မွ်င္
ငါ ့အ သိ ဥာဏ္ ေတြ ထဲ
ေျပး လႊား က ခုန္ ေန ခဲ့ တာ
ၾကည္ နႈး မႈ ေတး သြား ေတြ က
မွတ္ သား ဖြယ္ ရာ မိုး ေရ ခ်ိန္ ေတြ လို
တစ္ ခ်က္ တစ္ ခ်က္ အံု ဆိုင္း လာ တယ္
နင္ ဆို တာ ငါ မ သိ ေသး တဲ့
ငါ့ ရင္ ဘတ္ ထဲ က နို ၀င္ ဘာ
ေရ စက္ မ ပါ တဲ့ မိုး ေတြဒီ ေန ရာ မွာ မ ရြာ နဲ႔
ေႏြ စက္ လက္ စို လည္း
ငါ ေသြ႔ ေျခာက္ ဖို႔ ရဲ တယ္ ။
ပိုး မွ်င္ ေရ
ေခၚ ဆို ရ မ ခက္ ခဲ ေလာက္ ပါ ဘူး
မ ျမင္ ကြယ္ ရာ မွာ
တစ္ ရာ သီ စာ ပုန္း ေန ေတာ့ မွာ လား
နင္ ကိုယ္ တိုင္ ဖန္ ဆင္း အပ္ ေသာ
ရ နံ႔ အ ျပည့္ နဲ႔ နွင္း ဆီ တစ္ ပြင့္
ငါ့ ရင္ ဘတ္ မွာ လာ စိုက္ ေပး ပါ
ငါ့ ကို လာ ျပီး ေတာ့ ရစ္ ပတ္ လွည့္ ပါ ။
ပိုး ခ်ည္ မွ်င္ နဲ႔ ယက္ လုပ္ ထား တဲ့
နႈတ္ ခမ္း ပါး ေလး ေရ
စိတ္ ရွိ လက္ ရွိ သာ ေျပာ ခြင့္ ရ မယ္ ဆို ရင္
" ခ်စ္ တယ္ " ဆို တဲ့
စ ကား တစ္ ခြန္း ထက္ ငါ ပို မ ေျပာ ဘူး
ငါ့ ဂူ တံ ခါး က မင္း မႏၱာန္ နဲ႔ ဖြင့္ မွ ရ မွာ မို႔ ပါ ။
ျပီး ျပီ လား.....ျပီး ျပီ တဲ ့လား
ဒါ ဆို.....နင့္ ဓါး ကို သိမ္း ေတာ့
တံ ခါး ေတြ ဖြင့္ မီး တိုင္ ေတြ ထြန္း
ဗံု သံ ေတြ ကို ခုန္ ေပါက္ ေစ လိုက္
အဲ ဒီ ေတး သြား နဲ႔
ငါ.....စီး ခ်င္း ထိုး မ လို႔
ဟင္း လင္း ပြင့္ ၾကင္ နာ ျခင္း ေတြ နဲ႔
ပ ညတ္ ေတာ္ ေတြ မ ပါ ပဲ
ေသ ခ်ာ တဲ့ အ ကၡ ရာ တစ္ ခု ကို
သိပ္ သည္း ဆ ေလး နက္ သြား ေစ ဖို႔
ပိုး မွ်င္ ေရ..........ငါ တို႔ နွစ္ ေယာက္
တစ္ ေယာက္ ရင္ ကို တစ္ ေယာက္ တူး ဆြ ၾက မယ္ ။
အ ေရာင္ မဲ့ ျဒပ္ မဲ့ ျဖစ္ ေသာ ပိုး ခ်ည္ မွ်င္ မ ေလး ေရ
ပိုး တံုး လံုး ေလး ေတြ
လိပ္ ျပာ ျဖစ္ လာ မယ့္ ေန႔ ကို
ငါ..................ေမွ်ာ္.........ေန..........တယ္
အ မွန္ တ ကယ္ လူ လံုး လွ ေစ ဖို႔ အ တြက္ ။
( ရိုးရာ+အမည္မဲ့ )
အရိုးထိစြဲေအာင္ တက္တူးထိုးလိုက္တယ္
“မင္းကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ
သံသရာကို စိန္ေခၚလိုက္တာပဲ”
ၾကယ္ ပန္း လူ
ပန္းသီးတစ္လံုး / ခပ္ရိုင္းရိုင္း ပါးစပ္ရာဇ၀င္
တစ္ေယာက္ေယာက္နာမည္နဲ႔
သီးတဲ့ အဲ့ဒီ ပန္းသီးတစ္လံုး ...
ငါ ခြဲၾကည့္ေတာ့
ဘယ္သူမွ မေလာင္ကၽြမ္းေသးတဲ့ မီးနဲ႔ ငါ စတင္ေလာင္ကၽြမ္း ....
ဒီလိုနဲ႔ .. ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ခါးသီးခဲ့ရပါတယ္၊၊ ၊၊ ( ဇာတိ )
ပတ္ပတ္လည္ သံုးေဆာင္ျပီး လႊင့္ပစ္ ..
ျဖစ္ပံုက ..
ခင္ဗ်ားတို ႔ သိတဲ့ အတိုင္း ..
ကြၽန္ေတာ္က သိတဲ့ အတိုင္း .. ( သရဲစိမ္း )
ဒီေနေရာင္နဲ႔ အရင္က ပတ္သက္ဖူးပါတယ္
တူတူေတာ့ေမြးလာၾကတယ္
အဆိပ္ရွိရျခင္းနဲ႔ ငါကပဲအခ်စ္ျဖစ္တည္ေစမယ္ ( လူၾကီးမင္း )
၀ွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္နဲ႔
မင္းနာမည္ကိုဘယ္လိုစာလံုးေပါင္းရမလဲ
ပန္းသီးတစ္လံုးရဲ႕ရာဇ၀င္ကိုေဖာ္ထုတ္ဖို႕
ဒီဘက္ေခတ္မွာ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး
သမိုင္းစာအုပ္လွန္ဖတ္တိုင္း
ခဏခဏ အိပ္ေမာက်မိေတာ့
ဒဏ္ရာေတြကို နႈိးႏႈိးျပီးေမးၾကည့္မိတယ္
ေျပာင္းျပန္စီးဆင္းေနတဲ့ ေသြးေၾကာမၾကီးထဲမွာ
တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ ငိုက္ျမည္းေနတာ ကလြဲရင္
ဒိုင္ယာရီ အသစ္ေတြ ထပ္မေရးေတာ့ဘူး ။ ။ ( အမည္မဲ့ )
ပန္းသီး ပန္းသီးနဲ႔ ျဖန္းျဖီးျပီး ၊ ေျပာ
ေနတာေတြ ၊ ရပ္ ။
ေျပာဖို ႔လိုရင္ ၊ လိုတာေတြပဲ ေျပာ ။
" လံုျခံဳမယ့္ အိမ္လိုခ်င္တယ္ .. "
လူေတြ ၊ လူေတြ ။
ငါ့ လည္ပင္းကို ျဖတ္နင္းသြားတဲ့လူေတြ ။
" မိတ္ေဆြ .. ေက်းဇူးျပဳျပီး .. ပန္းသီးတစ္လံုးေလာက္ .. " ။ ။ ( ဆူးခက္မင္း )
.
မဂၤလာပါ
ဒီေန ့့ ့ ့ ့ ့
ဒီလုိဆံုေတြ ့ခြင့္ရတာ မဂၤလာပါ
အဲသည္လုိနဲ ့ကဗ်ာကုိ စဖြဲ ့လုိက္ေလရဲ့
လက္ခုတ္သံေတြဟာ အံုးခနဲထပ်ံသြား
အရာအားလံုးဟာ တသားတည္းျဖစ္ဖုိ ့
နေမာတႆ႐ြတ္လုိ ့ ညြတ္တြားရေအာင္
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိပါဘုရား။
(ဒုတိယံမိ ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္လည္း)
(တတိယံမိ သံုးႀကိမ္ေျမာက္လည္း)
ဘ၀အတြက္အဆင္းရဲဆံုးက အခ်ိန္
ဘုရားေတာင္ ေပါက္ဆိန္ေပါက္ဦးခ်
ျပကၡဒိန္ေတြ လွန္ရင္းေမာလာတယ္။
ေမြးကတည္းက လည္း....
အူ၀ဲ. . . .
ေသဆံုးသြားျပန္ေတာ့လည္း
ေႏွာင္ ခနဲျမည္တဲ့
ေၾကးစည္သံက မ်က္ရည္ကုိ ညွစ္ထုတ္ျပန္တယ္...
ေရပက္မ၀င္ေအာင္မွန္တဲ့ သခၤါရ
ေကြးေသာလက္ မေျခာက္ခင္လား
စုိေသာလက္ မဆန္ ့ခင္လား
ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးနဲ ့ ေဒြးေရာယွက္တင္ေနရတယ္
ကုသုိလ္၊ ပညာ၊ ဥစၥာရဖုိ ့
သင့္ရာေဒသ အၿမဲေန
နယ္ပယ္ခ်ဲ ့ထြင္ ကၽြန္ခံျခင္း
ေငြေၾကးနဲ ့ေရႊ ့လုိ ့ရတဲ့ ဇယ္႐ုပ္ေတြဟာ
ဂိတ္မွႈးၾကီးလက္ထဲမွာ အေရာင္လက္လာတယ္..
ပါးကြက္မညီခင္ ပါးကြက္ပ်က္ေနၾကျခင္း
ဒါပဲေနာ္၊ ဒီတစ္ခါပဲရမယ္
အဲသည္လုိနဲ ့ ဒုတိယကမာၻစစ္ကုိ စခဲ့ၾကတယ္
ဟီ႐ုိ႐ွီးမားလား၊ နာ၀ါစကီလားေတာ့မသိဘူး
ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဖ်က္ခ်ခဲ့ၾကတယ္...
သမီးခုလုိ နာမည္ထြက္လာတာဟာ
လက္တြဲေဖာ္ေတြ၊ ေျမေတာင္ေျမွာက္ေပးတဲ့သူေတြကုိ
သမီးနဲ ့
ေက်းဇူးဆပ္ခဲ့လုိ ့ပါ
ငါ့သမီးေလးေတာ္လွ ေတာ္လွနဲ ့
ဟန္းဖုန္းခါးၾကားထုိး
ေနာက္ဆံုးေပၚ ေမာ္ဒယ္ လန္းလန္းေလးနဲ ့
လဲလုိက္ပါအေဖရာ၊ အေဖ့ကားႀကီးက
အဲယားကြန္းလဲ မေအးေတာ့ဘူး
ေခၽြးထြက္လြန္ သမၼာအာဇီ၀ဟာ
ေအာက္္ဆုိက္ဓာတ္ဆားကုိ မွီ၀ဲေန
ကဲ သားတုိ ့၊ သမီးတုိ ့ ဒီပံုစံေလးကုိ ျဖည့္လုိက္ၾကေနာ္
ႀကံဳတုန္းအလႉေငြေလးလည္း.......
ကင္းေျခမ်ားေတြ လမ္းသလားသလုိ
အသက္၀င္တဲ့ညေန
အေျပးအလႊားလမ္းျဖတ္ကူးတဲ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေဟာင္းဟာ
ဆယ္လုိတိတ္အေၾကာင္းမသိတဲ့ ရာတန္ကုိ
မယံုသလုိလုိၾကည့္တယ္
ဘတ္စ္ကားေတြထဲကုိ ေခၽြးစက္ေတြရဲ ့
သံုးပံုတစ္ပံုထည့္ရတယ္
ပါးစပ္မပါတဲ့ ညစာစားပြဲေတြနဲ ့
ညစာစားပြဲမပါတဲ့ပါးစပ္ေတြဟာ
webcam နဲ ့ chatting ထုိင္
ဂြီ၊ ေဂၚ
ကၽြန္ယံုေတာ တဖက္ကမ္း
သားသမီးယံုေတာ့ စံုလံုးကန္း
အၾကည္ဓာတ္ကေလးလႊာခံထားရတဲ့ ကၽြန္ေတြေ႐ွ ့မွာ
ယမထာေ႐ႊႀကိမ္လံုးရယ္နဲ ့
သိမ္ပႏၷက္ကုိတဲ့ ေျခေတာ္တင္
အေျပာင္းအေ႐ႊ ့ေစ်းကြက္ဖြင့္တာ
ရက္ ၂၀ နီးပါးရွိၿပီ
အသင္းေခါင္းေဆာင္ကလည္း ပြဲပယ္ခံထားရတယ္
အားထားရတဲ့ကစားသမားေတြကလည္း
မုန္္တုိင္းတုိက္လုိ ့တကြဲတျပားစီ
ၾကြက္ေခ်းေတြထဲေရာေနတဲ့ ဆြမ္းဆန္နဲ ့
ႏွမ္းတေစ့နဲ ့ဆီျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္း
ခင္ဗ်ာ ျပည္တြင္းမွာပဲထုတ္တာခင္ဗ်
ႏုိင္ငံျခားကုိမွာလုိ ့မရပါဘူး
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ဆုိင္က ဘူေဖးစနစ္ေလ
တေန ့လုပ္မွ တေန ့စားရတာဆုိေတာ့လည္း
စုႏုိင္ေအာင္လုပ္ဖုိ ့ဆုိတာ
တီ
တို
တ
ေတ
တီ
ဟယ္လို၊ ဟယ္လို
လူႀကီးမင္းေခၚဆုိေသာ တယ္လီဖုန္းမွာ.............။
ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာၾကာျပီးေနာက္
ေသခ်ာပါတယ္ဆိုမွာ
ဒီရင္ဘတ္မွာလား ေမး
ခပ္ေ၀းေ၀းမွ ရွိရက္ႏိုင္လို႔လား ..... ။
လက္တစ္ခ်က္အေ၀့မွာ အားလံုးၿပီးသြားတယ္။
အဲဒါ ``ဘံုႀကိဳးျပတ္တဲ့ ေဒ၀ီနတ္´´
ဒီမွာ ``မိ၀တီ´´
နင္ မသိလိုက္တဲ့ စကၠန္႔ ထူထူႀကီးထဲမွာ ငါ့ ေသရာေသေၾကာင္းရွိတယ္။
ေတာင္ေပၚမွာ တသြင္သြင္ လြင္ေတာက္
ငါ့ကမွ တလင္းကို ေရာက္ေစခ်င္ခဲ့တာလို႔
ေမာင္းခတ္ ေၾကျငာထားဦးမတဲ့လား ..... ။
`ရွဴး´
ရင္ဘတ္က ၾကားရံုေလးေတာင္ မေအာ္နဲ႔ေတာ့
ဆူးလြန္ရွင္းေတာက္ လြန္းတယ္ ... အဲဒီ အသံေတြက ... ဆူးလြန္ရွင္းေတာက္ လြန္းတယ္။
လက္တန္ႏွစ္ဖက္ ေသသြားျပီ .....
ေျပာခ်င္လြန္းလို႔ ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ..... ..... .....
ငါက ေဒါင္ဒင္ျမည္တဲ့ နာရီအိုပါ။
ငါ့မွာေကာက္ရတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ေတာင္ မရွိခဲ့ရဘူး။
ေနာက္ေတာ့လည္း ေျပာဦးေပါ့ `` မိ၀တီ´´
ငါက စာမ်က္ႏွာ ၈၀ စာ ရယ္စရာဟာသ .....
အဲဒီမွာ အေစ့အငံု တစ္ရာ၊တစ္ေထာင္ေလာက္
ေမွာက္လ်က္လဲတာ နင္မွမျမင္လိုက္ပဲကိုး ..... ..... ။
ရိတ္သိမ္းသြားလိုက္ပါျပီတဲ့
အဲဒါ
အားလံုးေမ့သြားတဲ့ ေသျပီးသား သစၥာပဲ။
ေသခ်ာတယ္
`ငါ ... ေနာက္ထပ္ ... ဘယ္ေတာ့မွ ... ထပ္မရြတ္ဘူး´။
ေနစမ္းပါဦး ``မိ၀တီ´´
နင္ မသိသမွ် ငါ့အေၾကာင္း ဒါအကုန္ပဲ တဲ့လား။
ျပီးေစေတာ့။
ၿပီးပါေစေတာ့ကြာ။
ေနာက္ထပ္ ... ထပ္ေျပာရေၾကးဆိုရင္
` ၁၆၈ နာရီထက္ နင္ပိုလင္းႏိုင္ပါေစ´ မိ၀တီ။
(ေနႏွင္းစက္)
ႆ
လႊတ္ .....
ငါ့ လက္ကို၊
၊ေနာက္၊ ငါ့ အက်ႌစကို၊
ငါ့ ေနာက္ေက်ာ ကို။
ျဖစ္ႏိုင္ရင္
ငါ လည္း ငါ့ေနာက္ မလိုက္န႔ဲ။
ဒါမွ ... ငါ
လြတ္။
(ေနႏွင္းစက္)
ေခါင္းစဥ္ေလးကေတာ့ ရုပ္ေသး ေျပာဖူးတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလး ျဖစ္ပါတယ္..
ေဘာပင္ နဲ႔ စာအုပ္ပါ
လြင့္ပစ္လိုက္
ဘာမွမပါလည္း ရတယ္။
(ေနႏွင္းစက္)
`ေခတ္´
အဲဒီမွာ - ၂၄ ပစၥည္း မရွိဘူး
- သစၥာနီ ၀တၳဳတို မရွိဘူး
- ပိုးဟပ္ နဲ႔ ခ် ေတြ မရွိဘူး
- ေျမနံ႔ မရွိဘူး
`ခြင့္ျပဳပါဦး´ ..... `ခင္ဗ်ားဆိုရင္လည္း ေလစိမ္း၊ ေလနီေတြ ရွဴခ်င္ပါ့မလား´
အမွန္စကားသာဆိုေၾကးေပါ့။
ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
ႏႈတ္ဆက္ရမယ့္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ိဳးမွာ
ဖုန္းမွား၀င္ေနၾကပါ `ေခတ္´
`ထားလိုက္ပါ´ ..... `ခလုတ္ဆြဲညွစ္တိုင္း က်ည္လိုက္ခ်င္မွ လိုက္မွာေပါ့´
ဒါေတြက သေကၤတ၀ါဒီ ဟုတ္မဟုတ္မေသခ်ာဘူး။
တံခါးမေခါက္ဘဲ ၀င္လို႔ရတဲ့ ျမိဳ႕ရိုးမွာ
ထိလြဲ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေလးေတာ့
ရွိပါေစကြာ
သူတို႔လည္း
ကိုယ့္ႏွာေခါင္းကိုယ္ ငွားျပီး ျဖစ္ပ်က္ရွဳတာမွမဟုတ္တာ။
အသက္ရွဴၾကပ္တယ္ `ေခတ္´။
၀င္ေလထြက္ေလေတြ ထပ္ထပ္ထားလြန္းေတာ့
အတင္းဖုန္ထျပေနတဲ့လမ္းမွာ
ဘယ္ကားမွ အခ်က္ျပမမွားပါေစနဲ႔ေတာ့။
ဒါက
`ယာဥ္မေတာ္တဆမႈကင္းမဲ့ ဧရိယာ´။
`ေခတ္´
မ်က္ႏွာသစ္ျပီး အိပ္ေတာ့မွပဲ
အိပ္မက္အတြက္ ငါစိတ္သန္႔သြားေတာ့တယ္။
`ခြင့္ျပဳပါဦး´ ..... `ခင္ဗ်ားလည္း ပ်င္းေနေရာေပါ့´။
(ေနႏွင္းစက္)
`ျမား´
ငါ့ကို ငါ
ႏွစ္ခါ ခြဲျပီး က မယ္ ။
ေျပာပါ
အသင္ ေမ့ေနလား၊ ေမ့ေလ်ာ့ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနသလား။
ငါ(နင္)၊ သူ(မ)
``ဟာ .......... ´´
အားလံုးမွားကုန္တယ္
(ေနႏွင္းစက္)
စကၠဴပန္း ရနံ႔ ။
ေပတစ္ရာေပၚ လႊတ္ေက်ာင္းထားတဲ့ ႏြားတစ္ေကာင္ ။
မ်က္ၾကည္လႊာ ပ်က္စီးမႈေရာဂါ ။
မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္း မဟုတ္ေတာ့တဲ့ အေရျပား ။
ဇယားျငိျခင္း ၊ အဖ်ားမိျခင္း ။
အလွပဆံုး ၀ကၤဘာ ။
ေန႔တိုင္း
အေမွာင္ေအာက္မွာ
ေျခာက္ၾကိဳးတပ္ဂစ္တာကို ငါတီးတယ္ . . . .
အစိမ္းေသဆိုေတာ့
ကၽြတ္လြတ္ဖို႔မလြယ္ဘူး မဟုတ္လား
ၾကယ္ ပန္း လူ
