ငါးသုံးရဲ ့ေမာ္ဒန္ကေလာင္အား ကုိျမဴခုိးနဲ ့ အမွတ္တရ ကဗ်ာျမစ္တစ္စုံ။
ေျဖေလွ်ာ့ခြင့္ေတြ...ေျပေလွ်ာပြင့္
- ေတာက္ပမာေက်ာလြန္းတဲ့ အသံေၾကာင့္ ငတ္မြတ္ျခင္းကင္းတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသား မဆြတ္မပြတ္ လႈပ္ခတ္သြား -
’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’
ေျဖေလွ်ာ့ခြင့္
အေရာင္ေတြ ဆိုးစရာမလိုဘူး
အျဖဴ ၊ အမည္း
ေတာက္ပျခင္းထက္ပိုလွတယ္
ကိုယ့္ကို ကိုယ္
သစ္ပင္ေတြလို
ကိုင္းေတြတပ္
ရြက္ေတြထြက္
ဆိုးေပေတတဲ့ အိမ္မက္
တစ္ေထာင့္တစ္ညထက္
တစ္ကြက္ပိုလွ်က္
ခ်စ္ျခင္းကိုပစ္ခြင္း
ေလဟုန္စီးမိတဲ့ ငါ
ေနရာကြက္၍ မိုးသက္ေလျပင္း
က်
ခဲ့
မိ
ရွာ
ဘာလိုလိုနဲ႔ ရင္ဒို္င္ခြက္
အပူလြန္မွတ္
တစ္သုည ငါး
။ ။ ။ မရီပါနဲ႔ ။ ။ ။
အသင္လဲ တစ္ႀကီမ္တစ္ခါ
“ ၾကယ္ေပ်ာက္ေကာက္ဖူးတာဘဲ ”
ခ်စ္သူေတြရယ္တိုင္း
ရင္ရင္းတဲ့ နင့္ကို
ျပန္
ျပန္
ပ်ဳိ႕
ေခ်ာ့သိပ္တဲ့ ေလေျပ
ငါ ၀ါးၿမိဳမွားတဲ့
အသြင္ေျပာင္းေက်ာက္ စေလးမ်ား
ဒယိမ္းဒယိုင္နဲ႔ ငါ့ကို
ဦးေႏွာက္က သတိေပးတယ္
ဒီတစ္ခါ
“ ‘ ႀကိဳးမိန္႔ ‘ “
ျမဴခုိး
-----------------------------------------------------
ေျပေလ်ွာပြင့္
ဆဲြမဖြင့္ရက္ ဒိန္းဒိန္းတုန္ရီတံခါးေရွ ့
...ကြ်ီ...
အေႏွးပင့္တက္...မေဟာ္ဂနီပိတ္ကားခ်ပ္လုိ
ေျဖးေျဖးေလး...ေျဖးေျဖးေလး
...လူပ္ခတ္ေရြ ့...
...ဟာ...
တိမ္ခုိးယွက္ ဘုံႏွစ္ခုအဆက္လမ္းေပၚ
ေျဖးေျဖးေလး...ေျဖးေျဖးေလး
...ေျခဖ၀ါးေလးခု နင္းျဖတ္...
ေသြးၾကြ လိေမၼာ္ေရာင္မီးေငြ ့
စနစ္တက် အျဖဴေရာင္သဘက္ႏွစ္ခု
ေျခာက္ေသြ ့ ေၾကြဇလုံလဲေလ်ာင္း
ၾကည္လင္ မွန္တစ္ခ်ပ္
ပါကင္ပိတ္ ဆပ္ျပာတုံးႏွစ္တုံး
...ခိုးခုိးခစ္ခစ္...
တစက္စက္ရီခ် ေရစက္မ်ား
လုံးကနဲ ျပဳတ္က်
ဖရုိဖရဲ ႏွင္းဆီျဖဴး တအိအိ၀ါဂြမ္းဖတ္ေတြေပၚ
......
သ႑ာန္
ငန္ၾကိၾကိ
၀ိုးတ၀ါး
အရိပ္
အျဖဴအမည္း
စိမ့္ခ်ိဳ
ဒန္းစီးရစ္ႏြယ္ ၃၆၀ ံလွည့္ပတ္
...လြန္ ့လူးတစ္ေထာင့္တညလြန္အိပ္မက္...
စနစ္မက်ေသာ တစ္စုံတစ္ရာမ်ား
အရာအားလုံး မေျခာက္ေသြ ့ေလဟုန္စီး
ရင္ဘတ္ထဲ ရင္ဘတ္ကုိသိမ္း
ပိတ္ျခင္းမဲ့ဗလာ ဟင္းလင္းျပင္
ႏူတ္ခမ္းေလေျပ ပ်ိဳ ့အန္ေႏြး
............
.......
....
ႏွင္းဆီျပတ္ ၀ါဂြမ္းႏြမ္းခ်ိန္
အားမလုိအားမရ ညစာစားပဲြအျပီး
အသြင္ေျပာင္းအေရခြံလဲကြ်တ္
ျပြတ္သဲ့သဲ့ ဖုန္စုပ္စက္ျဖတ္ေမာင္း
ကန္ ့လတ္ျဖတ္ၾကိဳးမိန္ ့က် ေမႊးညွင္းေထာင္
............
.......
....
ဆဲြဖြင့္ထြက္ ေမာဟုိက္ဒယုိင္းဒယုိင္္တံခါးေရွ ့
...ကြ်ီ...
အေႏွးပင့္တက္...ေလာကဓံပိတ္ကားခ်ပ္လုိ
ဆဲြမဖြင့္ရက္ ဒိန္းဒိန္းတုန္ရီတံခါးေရွ ့
...ကြ်ီ...
အေႏွးပင့္တက္...မေဟာ္ဂနီပိတ္ကားခ်ပ္လုိ
ေျဖးေျဖးေလး...ေျဖးေျဖးေလး
...လူပ္ခတ္ေရြ ့...
...ဟာ...
တိမ္ခုိးယွက္ ဘုံႏွစ္ခုအဆက္လမ္းေပၚ
ေျဖးေျဖးေလး...ေျဖးေျဖးေလး
...ေျခဖ၀ါးေလးခု နင္းျဖတ္...
ေသြးၾကြ လိေမၼာ္ေရာင္မီးေငြ ့
စနစ္တက် အျဖဴေရာင္သဘက္ႏွစ္ခု
ေျခာက္ေသြ ့ ေၾကြဇလုံလဲေလ်ာင္း
ၾကည္လင္ မွန္တစ္ခ်ပ္
ပါကင္ပိတ္ ဆပ္ျပာတုံးႏွစ္တုံး
...ခိုးခုိးခစ္ခစ္...
တစက္စက္ရီခ် ေရစက္မ်ား
လုံးကနဲ ျပဳတ္က်
ဖရုိဖရဲ ႏွင္းဆီျဖဴး တအိအိ၀ါဂြမ္းဖတ္ေတြေပၚ
......
သ႑ာန္
ငန္ၾကိၾကိ
၀ိုးတ၀ါး
အရိပ္
အျဖဴအမည္း
စိမ့္ခ်ိဳ
ဒန္းစီးရစ္ႏြယ္ ၃၆၀ ံလွည့္ပတ္
...လြန္ ့လူးတစ္ေထာင့္တညလြန္အိပ္မက္...
စနစ္မက်ေသာ တစ္စုံတစ္ရာမ်ား
အရာအားလုံး မေျခာက္ေသြ ့ေလဟုန္စီး
ရင္ဘတ္ထဲ ရင္ဘတ္ကုိသိမ္း
ပိတ္ျခင္းမဲ့ဗလာ ဟင္းလင္းျပင္
ႏူတ္ခမ္းေလေျပ ပ်ိဳ ့အန္ေႏြး
............
.......
....
ႏွင္းဆီျပတ္ ၀ါဂြမ္းႏြမ္းခ်ိန္
အားမလုိအားမရ ညစာစားပဲြအျပီး
အသြင္ေျပာင္းအေရခြံလဲကြ်တ္
ျပြတ္သဲ့သဲ့ ဖုန္စုပ္စက္ျဖတ္ေမာင္း
ကန္ ့လတ္ျဖတ္ၾကိဳးမိန္ ့က် ေမႊးညွင္းေထာင္
............
.......
....
ဆဲြဖြင့္ထြက္ ေမာဟုိက္ဒယုိင္းဒယုိင္္တံခါးေရွ ့
...ကြ်ီ...
အေႏွးပင့္တက္...ေလာကဓံပိတ္ကားခ်ပ္လုိ
..ေျဖးေျဖးေလး...
...ေျဖးေျဖးေလး...
...ေျဖးေျဖးေလး...
